Ο ξεχασμένος μαχητής

Διάβασα στο "δεξιόστροφο" blog του exastal ότι δια του εκπροσώπου της (!), η Νέα Δημοκρατία ζητάει σύγκλιση του "Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής", αλλά και της Επιτροπή Άμυνας και Εξωτερικών της Βουλής!

Σκοπός φέρεται να είναι η συζήτηση ζητημάτων της εξωτερικής πολιτικής, όπως οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, το θέμα της ονομασίας της Π.Γ.Δ.Μ. , η ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας, το Κυπριακό, κλπ, πριν τη διεξαγωγή του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Δεκεμβρίου.

Δεν έχω διάθεση να ασχοληθώ με το σοβαρό μέρος της υπόθεσης! Το κείμενο που ακολουθεί (περίπου το ίδιο με εκείνο που ανάρτησα στο exastal.blogspot.com) έχει να κάνει μόνο με τον κ. εκπρόσωπο, που αποτελεί - όπως και να το κάνουμε - την μεγάλη μου αδυναμία...

Αλήθεια, ποιος είναι και τι εκπροσωπεί τελικά ο ΚΟΥ-ΜΟΥ-ΤΣΑΚ, που ζητάει τη σύγκλιση των παραπάνω οργάνων; Έχω την εντύπωση ότι ενώ η ΝΔ συνθηκολογούσε στις 4 Οκτωβρίου 2009 και παρέδιδε τα όπλα, κάποιοι δεν ειδοποιήθηκαν ποτέ ότι ο πόλεμος έληξε... Εξακολουθούν να "μάχονται" κρυμμένοι στα χαλάσματα της Ρηγίλλης...

Αχ, μικρέ κιτρινιστή ΚΟΥ-ΜΟΥ-ΤΣΑΚ δεν είσαι έξυπνος σαν τον Πάκη που ενώ έδινε μάχη στο Mega, μόλις πληροφορήθηκε το γεγονός της αποτρόπαιης ήττας έριξε κάτω την τιμημένη ασπίδα της ΝΔ και έγινε λαγός...

Θυμάμαι να ζητάει από τη παρουσιάστρια του Mega να αποδεσμευθεί για λίγο… για να ακολουθήσει η φοβερή ατάκα της φαρμακόγλωσσας της Τρέμη: "Φυσικά, και όποτε θέλετε να επιστρέψετε, εδώ θα είμαστε!"... και ολόκληρο το πάνελ, αλλά και οι θεατές από τα σπίτια τους να σκάνε στα γέλια…

Το μόνο καλό για τον ΚΟΥ-ΜΟΥ-ΤΣΑΚ είναι ότι κανείς δεν του δίνει σημασία. Λίγοι θα πάρουν χαμπάρι το αίτημά του, οπότε και μικρό θα είναι το ξεφτιλίκι...

Επιλέγοντας τους Γραμματείς

Tα κίνητρα εκείνων που αντιδρούν με τις κυβερνητικές επιλογές για τις θέσεις των Γενικών Γραμματεών

Ένα ρεπορτάζ του Τάσου Τέλλογλου που διάβασα στο protagon.gr και σαν το δίνω χωρίς περικοπές.

Επειδή πολλά λέγονται και γράφονται για τους Γενικούς Γραμματείς, καλό είναι να μπουν τα πράγματα σε μία σειρά. Ναι, η Κυβέρνηση έχει αργήσει να τους επιλέξει, ναι, ανάμεσα στα χιλιάδες βιογραφικά υπάρχουν και πολλές «πατάτες», αλλά το σημαντικότερο πρόβλημα, που δεν έχει πάρει ακόμα δημοσιότητα, είναι ότι συγκεκριμένοι άνθρωποι με εξουσία προσπαθούν τοποθετήσουν άτομα του περιβάλλοντος τους ή επαγγελματικούς συνεργάτες τους σε κρίσιμες θέσεις υπουργείων, τις οποίες θα ήθελαν να «ελέγχουν».
Έτσι, στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού επιδίωξε να προτείνει τον συνήγορο ενός εκ των βασικών κατηγορουμένων της Siemens για τη θέση του Γ.Γ του υπουργείου Δικαιοσύνης. Η προσπάθεια δεν τελεσφόρησε, καθώς προσέκρουσε στην αντίσταση των κκ Αθανασάκη και Ραγκούση .
Σε αυτή την προσπάθεια αποδίδουν στελέχη της κυβέρνησης τον ορυμαγδό δημοσιευμάτων που ακολούθησαν την τοποθέτηση του κ. Δημήτραινα στη θέση του Γ. Γ. του υπουργείου Δικαιοσύνης. Πρόκειται για δημοσιεύματα , λένε, τα οποία πυροδοτήθηκαν από το περιβάλλον του ίδιου του κ Γ. Παπανδρέου .
Φυσικά το «ΠΑΣΟΚ των μηχανισμών» θα επιδιώξει να παίξει το παιχνίδι που παίζεται στη χώρα από τη μεταπολίτευση και μετά.
Δεν ήταν ένας αλλά περισσότεροι οι τραπεζίτες που αντέδρασαν στην τοποθέτηση του κ Δ. Σπυράκου στη θέση του Γ.Γ. Καταναλωτή κι αυτό διότι ο κ Σπυράκος είναι ο άνθρωπος που έχει κερδίσει σχεδόν κάθε δίκη που προκαλούσε για τους καταχρηστικούς όρους των πιστωτικών καρτών και τα «ψιλά γράμματα» των συμβολαίων.

Και φυσικά οι κατασκευαστές «λύσσαξαν» όταν είδαν την Μαργαρίτα Καραβασίλη να επιστρέφει επικεφαλής των επιθεωρητών περιβάλλοντος. Η κ. Καραβασίλη που δεν αρέσκονταν να της υποδεικνύουν που θα κάνει έλεγχο και που όχι, είναι υπέρ των αυτεπαγγέλτων ελέγχων της υπηρεσίας από την οποία την είχε απολύσει το 2005 ο κ Γ. Σουφλιάς επειδή είχε δικές της απόψεις που εξέφραζε δημόσια για τα μεγάλα θέματα του περιβάλλοντος.

Η επιλογή της είναι ξεκάθαρο σήμα ότι η πολιτική της προϊσταμένη κ Τίνα Μπιρμπίλη «δεν μασάει», αν χρειαστεί θα συγκρουστεί .Ε και λοιπόν; Για αυτό δεν ψηφίστηκε το ΠΑΣΟΚ ;

Έλα φτιάχτο εσύ ρε!

Η επαναστάτρια συντρόφισσα Γενική Γραμματέας, η Παπαρήγα η "καλή", κατηφόρισε σήμερα (5/11/09) στο κέντρο της Αθήνας για να μιλήσει στους απολυμένους των Stage. Τους διευκρίνισε ότι πήγε εκεί όχι για φτηνή αντιπολίτευση, αλλά να υπερασπιστεί το δίκαιο. Επειδή αυτή και το κόμμα της πιστεύουν στο δικαίωμα κάθε νέου και κάθε νέας στην εργασία και μάλιστα με καλούς μισθούς και όχι σε διαγωνισμούς. Δηλαδή μας λέει ότι δεν θέλει το ΑΣΕΠ!!! Απλά θέλει να προσληφθούν οι πάντες Τώρα! Όλοι στο δημόσιο!

Όλα αυτά μου θύμισαν την αυθάδεια των παιδικών μας χρόνων, που όμως τότε την προκαλούσε ή άγνοια και η αθωότητα… Έφτιαχνες ας πούμε ένα "πατίνι" και δεν τα κατάφερνες... Τότε πεταγόταν ο φίλος σου ο Κώστας και σου έκανε τον πονηρό. Σχόλια του τύπου "άσχετε και ανίδεε" που δεν μπορείς να κατασκευάσεις ένα τόσο απλό πράγμα, κλπ... και ταυτόχρονα σου δήλωνε ότι εκείνος μπορούσε να το κάνει "στο πι και φι"! Θυμάμαι την χαρακτηριστική αντίδραση - πρόσκληση όλων μας: "Έλα φτιάχτο εσύ ρε"...

Κυρία Παπαρήγα; ...τι λέτε;

Stage: Ο ευαίσθητος κ. Αυτιάς

Ανοιχτή επιστολή

Κύριε Αυτιά

Θα παραδεχτώ ασφαλώς το δικαίωμά σας στην ελευθερία του λόγου και στη δυνατότητα να εφαρμόσετε το δημοσιογραφικό σας λειτούργημα όπως εσείς το πιστεύετε. Επιφυλάσσω όμως κι εγώ για τον εαυτό μου το δικαίωμα της κριτικής σε όσα παρουσιάσατε σήμερα Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2009 για το ζήτημα των stage!

Πιστεύω ότι χαϊδεύετε αυτιά (εσκεμμένα ή όχι) και αγνοείτε 100άδες χιλιάδες άλλους νέους που δεν προσκύνησαν τη Νέα Δημοκρατία και που ούτε έχουν μπάρμπα στη Ρηγίλλης ή την Ιπποκράτους! Έχουν κι αυτοί ψυχή και ανάγκες… Ναι; Σκεφτείτε να κατέβουν αυτοί σε πορεία διαμαρτυρίας!

Όσο για αυτούς που σήμερα απολύονται θα ήθελα να σημειώσω ότι δεν χάνεται ο κόσμος κάτω από τα πόδια τους, αφού τους δίνεται η ευκαιρία να διεκδικήσουν ξανά μια θέση στο Δημόσιο μέσω ΑΣΕΠ (να μην το ξεχνάμε αυτό). Όμως μην ξεχνάτε ακόμη, ότι όλοι όσοι μπήκαν με stage στο δημόσιο, γνώριζαν πολύ καλά τους όρους του Προγράμματος.

Δε θα μιλήσω βέβαια για όσους μπήκαν στα stage από την ημέρα προκήρυξης των εκλογών (3 Σεπτεμβρίου) και μέχρι την παραμονή διεξαγωγής τους (3 Οκτωβρίου)… γιατί πρόκειται για τέλεση Οργίων! (Παραπέμπω στον αριθμό προσληφθέντων, τις δηλώσεις Κυριάκου Μητσοτάκη και το «κάρφωμα» Βερναρδάκη κατά της κ. Πετραλιά).

Όπως κι αν έχει, παλαιοί ή καινούργιοι των stage, όλοι ανεξαιρέτως έπεσαν θύματα της off the record υπόσχεσης της ΝΔ ότι θα τους εξασφαλιζόταν ένα ακόμη 9μηνο και μια μελλοντική μονιμοποίηση (αυτό συνέβη και στην αδελφή της συζύγου μου). Αν σήμερα οι απολυμένοι των stage θα έπρεπε να διαμαρτυρηθούν κάπου, θα ήταν τα γραφεία της ΝΔ, οι βουλευτές που τους έκαναν το ρουσφέτι ή το σπίτι του τέως πρωθυπουργού… Εκεί πρέπει να διαδηλώσουν την αγανάκτηση τους για την κοροϊδία που υπέστησαν και όχι ενάντια σε μια κυβέρνηση που στο ζήτημα αυτό προωθεί την αξιοκρατία.

Κι εσείς ως δημοσιογράφος, - όπου πολιτικά κι αν ανήκετε – οφείλετε να πάρετε θέση με βάση τη δημοσιογραφική δεοντολογία, την αλήθεια, τη δίκαιη λύση του προβλήματος και όχι ουσιαστικά να τους καλείτε σε αντικυβερνητική καμπάνια…

Στέφανος (κλπ)

Η εποστολή στάλθηκε στο kalimera@alter.gr

________________

Είμαι σίγουρος ότι οι λόγοι σύνταξης της "ανοιχτής επιστολής" έγιναν ήδη αντιληπτοί. Σαν υστερόγραφο, μόνο για το 1klik-aristera, θα αναφέρω ότι ο κ. Αυτιάς δεν μπορεί με τον γνωστό του τρόπο - που δίνει δίκαιο στον εκάστοτε συνομιλητή του και επιδεικνύει πάντα την προσωπική του καλοκάγαθη ευαισθησία – να προσπαθεί να διαμορφώσει «κλίμα», αγνοώντας άλλες παραμέτρους και αλήθειες…

Αγγελάκας στά ορεινά

Στα ξεκάρφωτα... Στα ανατολικά (και λιγάκι βορειοανατολικά και λιγάκι ορεινά) της Ιεράπετρας... Στο Ορνό (ή και χωρίον Ορεινό αμα γουστάρετε - στην καλοκαιρινή βραδιά, και κάτω από τα πλατάνια να ψήνουν σουβλάκια)... Στον Αφέντη Σταυρωμένο (ψυχή βαθειά, ρε)... με τον Γιάννη Αγγελάκα... Σιγά μην κλάψω... Σιγά μη φοβηθώ!

ΛΑΡΚΟ-σκάνδαλα της Νου-Δου

Σημασία έχει η επόμενη ημέρα. Καμιά αντίρρηση! Τον λόγο έχει πια η κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου η οποία αρχίζει να δέχεται τις πρώτες κριτικές, αν και έχουμε ακόμα 80 περίπου ημέρες για να αποτιμήσουμε το Πρόγραμμα των 100 ημερών στο οποίο είχε δεσμευθεί.

Όμως δεν πρέπει να αφήσουμε να διαλάθει η 5ετία της Νέας Δημοκρατίας. Η Ρηγίλλης δεν έκανε κουβέντα για της ευθύνες της. Στην πραγματικότητα, προσπάθησε να αποκρύψει μεγάλα τμήματα της διακυβέρνησης Καραμανλή. Κατά συνέπεια για πλήθος λόγους πρέπει να ανασυρθεί η αλήθεια, να καταλογιστούν οι ευθύνες και να εκτιμηθεί το "χρέος" που μεταβιβάζει στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Στα πλαίσια αυτά, θέλω να παρουσιάσω ένα μέρος από την έρευνα που πραγματοποίησε η Ντίνα Δασκαλοπούλου γιά το "Έψιλον" της Κυρ. Ελευθεροτυπίας. Η δημοσιογράφος παρουσιάζει με εκτενή τρόπο το σημερινό "πρόβλημα" της ΛΑΡΚΟ, την ζωή που αργοπεθαίνει ένα γύρω, για τα θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα, κλπ. Εδώ θα παρουσιάσω το μέρος εκείνο που αφορά στο σκάνδαλο κακοδιαχείρισης και της "στημένης" και καταστροφικής προπώλησης της παραγωγής της εταιρίας.
Για το υπόλοιπο και μεγαλύτερο μέρος του δημοσιεύματος, χρησιμοποιήστε το link που δίνω στο τέλος του άρθρου.



Το Golden boy

«Οι εργάτες είναι κακομαθημένοι. Δεν εκτιμούν τίποτα από όλα όσα τους προσφέρει η εταιρεία. Δωρεάν σπίτια, δεν πληρώνουν λογαριασμούς, όσα παίρνουν τους μένουν στο χέρι. Κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο μια λίστα με γκόλντεν μπόις και τάχα μου άχρηστους διευθυντές, που τάχα μου αυξήθηκαν από 12 σε 52 τα τελευταία χρόνια. Είναι και το δικό μου όνομα στη λίστα. Γιατί να γράψεις για τους εργάτες και τα ατυχήματα και όλα αυτά και να μη γράψεις για το τεράστιο έργο που προσφέρει η εταιρεία στην περιοχή και την Ελλάδα ολόκληρη;» Το γκόλντεν μπόι που κάθεται απέναντί μου μιλά «για τη φύση του εργάτη, που είναι απείθαρχη και τεμπέλικη κι όλο ζητάει, ζητάει, ζητάει».

Η Εργατιά

«Ε, λοιπόν, τη λίστα με τα γκόλντεν μπόις τη βγάλαμε εμείς. Όπως κι εμείς δώσαμε στη Δικαιοσύνη τα στοιχεία για το σκάνδαλο. Κι αν τολμάνε, ας αμφισβητήσουν πόσο Νεοδημοκράτης είμαι. Είμαι δεξιός από άποψη, αλλά δεν μπορούσαμε να κλείσουμε τα μάτια. Βούλιαξαν την εταιρεία και θα σας εξηγήσω πώς». Ο Αντρέας Κορέτζελος είναι ο πρόεδρος αυτού που μετά την απεργία του '77 αποκαλούν όλοι Μεγάλο Σωματείο. «Σήμερα, πάλι, παρέλαβαν καινούργια τζιπ για τα στελέχη. Από την ώρα που ανέλαβε η Ν.Δ., τους 14 διευθυντές τούς έκανε 52 - όλους με μισθό από 5.000 έως και 10.000 ευρώ μηνιαίως, με πολυτελή εταιρικά αυτοκίνητα και πιστωτικές κάρτες για τα ψώνια τους. Τα έξοδα διοικητικής λειτουργίας εκτινάχθηκαν κατά 252% έναντι του 2004. Το μεγάλο φαγοπότι, όμως, έγινε με την προπώληση του νικελίου».

Ο Γιώργος Σουρούνης, παλιός συνδικαλιστής, ήταν ο πρώτος που μου μίλησε επωνύμως για το σκάνδαλο της ΛΑΡΚΟ. «Φαγώθηκαν πολλά λεφτά, περίπου 400 εκατομμύρια ευρώ. Η περίφημη Ομάδα του Λονδίνου, Αλογοσκούφης, Δούκας και ο διορισμένος από αυτούς διευθύνων σύμβουλος Θανάσουλας, έκλεισαν συμφωνίες με τράπεζες του Λονδίνου, οι οποίες ενεπλάκησαν και στα δομημένα ομόλογα των ασφαλιστικών ταμείων, όπως οι JP Morgan, Goldman Sachs, Barklays, Hypo. Προπώλησαν την παραγωγή για δύο χρόνια, από το 2005 έως το 2007, με τιμή 21.000 δολάρια τον τόνο, κάτω από την τρέχουσα τιμή του LME (Χρηματιστήριο Μετάλλων Λονδίνου) και κάτω από το κόστος παραγωγής της επιχείρησης. Από το 2004 και μετά, όταν οι τιμές του νικελίου διεθνώς εκτινάχθηκαν στα ύψη, η εταιρεία δεν μπόρεσε να αποκομίσει τα έσοδα που αντιστοιχούσαν, γιατί είχε προπωλήσει το 70-80% της ετήσιας παραγωγής της των επόμενων χρόνων σε τιμές σημαντικά κατώτερες από αυτές που διαμορφώθηκαν -όπως αναμενόταν- στις διεθνείς αγορές. Οταν οι τιμές νικελίου εκτινάχθηκαν, η ΛΑΡΚΟ συνέχιζε να πουλάει σε τιμές έως και 60% φθηνότερα!»

«Έχουμε δώσει όλα τα στοιχεία που διαθέτουμε στον εισαγγελέα» λέει ο Αντρέας, δείχνοντάς μου τη μηνυτήρια αναφορά. Όντως, ο οικονομικός Τύπος αναφέρει πως «η ΛΑΡΚΟ σταμάτησε το hedging το 2008, όταν οι τιμές των μετάλλων κατέρρευσαν και εισέπραξε όλη τη ζημιά! Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η εταιρεία να καταγράψει ζημιά άνω των 350 εκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με τον επίσημο ισολογισμό χρήσεως 2006 και 2007. Το 2008 η ζημιά ανήλθε στα 150 εκατομμύρια».

Ο Πολιτικός

Λάθος ή πρόθεση; «Τα σωματεία μας έχουν καταγγείλει το σκάνδαλο από τότε, πήγαμε τα στοιχεία στον εισαγγελέα, έγιναν ερωτήσεις στη Βουλή... Ο πρωθυπουργός δεν απάντησε ποτέ». Και πώς να απαντήσει, όταν ο βουλευτής της Ν.Δ. Σίμος Κεδίκογλου (και ένας από τους μάρτυρες κατηγορίας στη μηνυτήρια αναφορά που έκαναν οι εργαζόμενοι) δήλωνε την επαύριον της ιστορικής ήττας του κόμματός του σε τηλεοπτικό σταθμό: «Προσπαθούσα να δω τον πρωθυπουργό επί δύο χρόνια για τη ΛΑΡΚΟ και δεν μου έκλεισε ποτέ ραντεβού».

Περισσότερα εδώ: Περιοδικό «Ε» της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας, 25/10/09

"Κορίνθιοι" ή "Συρακούσιοι";

ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΜΗΜΥΜΑ ΓΚΡΟΥΕΦΣΚΙ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ, ΤΟΥ ΒΑΡΔΑΡΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΙΡΙΝ.

Δεν θα πω ότι είμαι ειδήμων στο πολιτικό ζήτημα της ονομασίας της γειτονικής χώρας και της διένεξης με την Ελλάδα… Ούτε θα ισχυριστώ ότι διαθέτω επιστημονική γνώση σε εθνολογικά ζητήματα, αλλά ούτε και θα έλεγα ότι γνωρίζω άρτια τις πτυχές του «μακεδονικού», έστω σαν ιστοριοδίφης, μέσα από μια συστηματικότερη μελέτη του προβλήματος.

Ούτε, βέβαια, φανατικός εθνικόφρων είμαι, ώστε να κατηγορηθώ ότι βάζω παρωπίδες. Με λίγα λόγια δεν είμαι «ελληναράς», τουλάχιστον με τον τρόπο που το διατυμπανίζουν οι διάφορες σταχτιές ή γαλάζιες αποχρώσεις της «πατριδο-» και της «έθνο-» καπηλείας! Ας πούμε, ποτέ δε θα τολμούσα να ισχυρισθώ, για παράδειγμα, ότι ο Αριστείδης του Λυσιμάχου από τον δήμο της Αλωπεκής, είναι 44ος εξάδελφός μου!

Ποτέ επίσης δεν θα καμάρωνα ότι μέσα μου ρέει καθαρό ελληνικό αίμα, ώστε εξ αυτού να φέρομαι υπεροπτικά και να μιλώ ως αλαζόνας. Ξέρω ότι μιλάω ελληνικά, έχω ελληνική συνείδηση και παιδεία, όπως ο γεννημένος στην Αθήνα πατέρας μου, όπως ο Ηπειρώτης παππούς μου, όπως ο προπάππος μου… (από κει και πέρα αγνοώ τα των οικογενειακών μου ριζών)… Και γνωρίζοντας, λοιπόν, τι σόι χωνευτήρι υπήρξε η ελληνική γη και γενικά η βαλκανική, θα σιωπήσω!

Αλλά το γελοίο είναι ότι ενώ μπορώ να σωπαίνω εγώ, ο Έλληνας, που ζω στην ελληνική γη, έχω συνείδηση ελληνική και μπορώ και διαβάζω τα χαραγμένα γράμματα πάνω στους τύμβους της Πέλλας, της Αραβησσού ή της Ευρωπού στην Αλμωπία, οι ψευτομακεδόνες τολμούν και μιλούν, ξεπερνώντας την ιστορική αλήθεια και τη λογική. (Αλήθεια δεν γνωρίζω τι απαντούν όταν έστω και με «απλοποιημένη λογική» ή ακόμη -ακόμη και με "απλοϊκότητα" τους τίθενται κάποιες σημαντικές παραδοχές όπως: στην Μακεδονία βρέθηκαν μόνον ελληνικές γραπτές πηγές ή ότι ο Κίρο Γκλιγκόρωφ ευθαρσώς έχει δηλώσει, ότι το έθνος των «ψευτομακεδόνων» δεν είναι παρά σλάβικα φύλα κτηνοτρόφων που εγκαταστάθηκαν σε ορισμένα τμήματα της Μακεδονίας κατά τον 6ο αιώνα…

Αλλά γιατί όλα αυτά που γράφω;
Η αφορμή βρίσκεται σε όσα διάβασα σχετικά με την επίσκεψη Γκρουέφσκι στην Αυστραλία και κυρίως στην αποστροφή: «Εδώ στην Αυστραλία οι Μακεδόνες έχουν τη μοναδική ευκαιρία να ζουν όλοι μαζί. Μακεδόνες του Αιγαίου και Μακεδόνες του Πιρίν, … [Συμπατριώτες] αυτό δεν συμβαίνει στη μητρική σας χώρα. Και θέλω να υπογραμμίσω πως δεν πρέπει να υπάρχει διαχωρισμός σε Μακεδόνες του Αιγαίου, της Βαρδαρίας και του Πιρίν. Είμαστε όλοι Μακεδόνες...»!

Το να ξαναπούμε ότι τα λόγια αυτά είναι προκλητικά, ότι συνεχίζεται η καπήλευση ενός ονόματος που δεν τους ανήκει ή ότι οι γείτονες βάζουν επικίνδυνα αλυτρωτικά «θέλω», φαντάζει βαρετή επανάληψη. Αφήνω την τετριμμένη αντίδραση να προέλθει από το Υπουργείο Εξωτερικών, κλπ.

Πιστεύω ότι πια δεν φτάνουν οι διπλωματικές «τσιριτσάντζουλες», η συμπτωματολογική αντίδραση στις κάθε φορά εξελίξεις ή το τρέξιμο «σαν τον Βέγγο» πίσω από τα τετελεσμένα. Δεν χρειαζόμαστε, επίσης, και την άχρηστη σημειολογία από την ύπαρξη εξίσου άχρηστων υπουργείων, όπως το Μακεδονίας – Θράκης. (Αλήθεια, τι προσέφερε μέχρι σήμερα αυτό το αστείο υπουργείο στην υπόθεση επίλυσης της διαφοράς ανάμεσα στους Έλληνες και τους Σκοπιανούς;)
Όπως δεν πρέπει να βαυκαλιζόμαστε ότι διαθέτουμε «βαριά χαρτιά» και «ατού» που δήθεν μας παρέχουν οι διεθνείς συνθήκες, τα veto και πάει λέγοντας.

Δεν ξέρω αν είναι αργά πια, αλλά θεωρώ ότι οι θέσεις τις χώρας μας πρέπει να βασιστούν, εκτός από τη διπλωματικής οδού, και σε μια "ειρηνική" επίθεση αλήθειας… την ιστορική αλήθεια που θα προέρχεται από την επιστημονική τεκμηρίωση. Η σωστή στρατηγική πρέπει να αναζητηθεί σε κινήσεις όπως «Η Επιστολή των 233 Καθηγητών Πανεπιστημίων προς τον Ομπάμα». Αυτή η κίνηση, βέβαια, θα έπρεπε να ήταν μια μικρή λεπτομέρεια ενταγμένη σε μια διαρκή και μόνιμη τακτική ενημέρωσης της διεθνούς κοινής γνώμης, των κυβερνήσεων, των διεθνών οργανισμών, κ.ο.κ. για την κατανόηση και την συστράτευση στην δίκαια λύση του προβλήματος.

Χρειαζόμαστε λοιπόν την ύπαρξη ενός είδους Διεθνούς Ιστορικού Ινστιτούτου για τη Μακεδονία κάτω από την αιγίδα του Ελληνικού Κράτους, με παραρτήματα σε ολόκληρο τον κόσμο όπου Έλληνες και ξένοι επιστήμονες από κάθε κλάδο των Κοινωνικών Επιστημών θα εργαστούν υπέρ της επιστημονικής αλήθειας σχετικά με την ελληνικότητα της Μακεδονίας. Τώρα τι έχουμε; Μάλλον τίποτα… Έγινε μια σημαντικότατη κίνηση πριν 5 μήνες, με την επιστολή των «233»… για να γυρίσουμε πίσω στην απραξία, τις γνωστές διπλωματικές μανούβρες, τη διαμεσολάβηση του κ. Νίμιτς και την Ε.Ε. να φλερτάρει με τα Σκόπια…

Παρα τα όσα είπα παραπάνω ή τις όποιες αντιθέσεις μου, δεν παραγνωρίζω το ζήτημα της εθνικής περηφάνιας των Σκοπιανών, το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού τους, τα πιθανά προβλήματα των συμπατριωτών τους που ζουν στην Ελλάδα, κλπ. Καταλαβαίνω ότι οι νέες γενιές μεγάλωσαν με τη συγκεκριμένη διαστρέβλωση της αλήθειας. Όταν λες σε ένα παιδί, από τα τρυφερά χρόνια, ότι είσαι "Μακεδόνας", αυτό είναι που βιώνει και αποδέχεται σαν αυτονόητο. Μπορώ να καταλάβω ότι ζώντας σε συγκεκριμένο ιστορικό και γεωγραφικό χώρο, έρχεται σαν φυσιολογική εξέλιξη η χρήση ενός γεωγραφικού προσδιορισμού, που από απλή αναφορά του τόπου που ζεις, στη συνέχεια να είναι δυνατόν να μετεξελιχθεί σε εθνικό προσδιορισμό και ταυτότητα. Καταλαβαίνω, τέλος, ότι πρέπει να έχουν στην Ελλάδα τα προνόμια που επιφυλάσσουν οι διεθνείς συνθήκες στις μειονότητες, εάν αριθμητικά συγκροτούν ένα τέτοιο σύνολο.

Όμως μπορεί μια εθνική ομάδα να πορευτεί με ψεύτική ταυτότητα; Θα εμμένουν πεισματικά ή θα καταλάβουν ότι πρέπει έγκαιρα να αναδιπλωθούν; Εαν αύριο η ονοματολογική και ιδιαίτερα η "εθνολογική εμμονή" τους αποδειχθεί εσφαλμένη, δεν θα είναι μια πολύ πιο οδυνηρή κατάσταση απ’ ότι η προ ετών αλλαγή των συμβόλων και της σημαίας της νεότευκτης δημοκρατίας; «Και έτσι» γράφει ο καυστικός Γιάννης Μαρίνος στο ΒΗΜΑ (1997) «μπορεί να ξαναθυμηθούν ότι πριν από κάποιους αιώνες η χώρα τους λεγόταν Παιονία και πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο Νοτιοσλαβία ή Βαρντάσκα. Το ότι έτσι θα χρειασθεί να αλλάξουν και πάλι κάποια βιβλία ιστορίας και κάποιους χάρτες και επιγραφές είναι βέβαια δύσκολο, κουραστικό και δαπανηρό. Έχουν σχετική πείρα όμως και έχουν ήδη αποδείξει ότι τα καταφέρνουν μια χαρά».

Όταν οι αρχαίοι Κορίνθιοι ίδρυσαν την αποικία των Συρακουσών, είναι αυτονόητο ότι στην αρχή θεωρούσαν τους εαυτούς τους Κορίνθιους που κατοικούν στις Συρακούσες. Στη συνέχεια ήταν Συρακούσιοι με καταγωγή από την Κόρινθο! Οι αυτοαποκαλούμενοι «μακεδόνες» των Σκοπίων είναι έτοιμοι να αποδεχτούν ότι είναι Σλάβοι και ότι η χρήση του όρου Μακεδονία είναι γεωγραφικός;

Θα πρέπει να κλείσω εδώ, μιας και το ζήτημα είναι σαν ταξίδι στον ωκεανό και θεωρώ ότι ούτε το χρόνο έχω, ούτε την πρόθεση, αλλά ούτε και τον εξοπλισμό… Απλα εκφράζω κάποιες προσωπικές σκέψεις: κρατάτε ότι σας αρέσει και πετάτε ότι δεν σας κάνει…


Στέφανος Μπιζἀνης

Η γενοκτονία της λογικής

Σε πρωτοφανή επίπεδα διπλωματικής και πολιτικής αλαζονείας κινείται τις τελευταίες εβδομάδες η ακροδεξιά κυβέρνηση του Ισραήλ. Γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων του τις συνεχείς εκκλήσεις του Λευκού Οίκου να διακόψει την κατασκευή παράνομων οικισμών στη Δυτική Όχθη, ο Βενιαμίν Νετανιάχου έχει θέσει σε εφαρμογή ένα κολοσσιαίο οικοδομικό πρόγραμμα. Οι εργασίες συνεχίζονται σε τουλάχιστον 2.500 κατοικίες ενώ ο ίδιος εξήγγειλε επέκταση των οικισμών ακόμη πιο βαθιά στα παλαιστινιακά εδάφη. Όσο και αν οι εκκλήσεις της Ουάσινγκτον έχουν το σύνηθες θεατρικό χαρακτήρα - μέσω του οποίου κάθε Αμερικανός πρόεδρος θέλει να εμφανίζεται σαν αντικειμενικός κριτής της αραβο-ισραηλινής διένεξης - αυτή τη φορά η αντιπαράθεση φαίνεται να ξεπερνά τα όρια του παρελθόντος.

Η τρομακτική αλαζονεία του Νετανιάχου μετατρέπεται πλέον σε άμεση αμφισβήτηση της ικανότητας του Ομπάμα να παρέμβει στο μεσανατολικό. Δεν είναι λίγοι άλλωστε οι αντίπαλοι του Αμερικανού προέδρου που μιλούν για δεύτερη πολιτική ταπείνωση, ύστερα από το ηχηρό ράπισμα που δέχθηκε από τα λόμπι των φαρμακοβιομηχανιών.

Πρόσφατα δημοσιεύματα στον αμερικανικό Τύπο, υποστηρίζουν ότι η διπλωματική διαμάχη αναπαράγεται σε μικρογραφία και στους διαδρόμους της Ουάσινγκτον καθώς τόσο στελέχη των Δημοκρατικών όσο και τμήματα του Ισραηλινού Λόμπι διαφοροποιούνται από τη σκληρή ακροδεξιά πολιτική του Τελ Αβίβ. Κύριος εκφραστής αυτή της γραμμής παραμένει το πανίσχυρο λόμπι AIPAC το οποίο όμως βρίσκεται σε ανοιχτή αντιπαράθεση με μετριοπαθέστερες ομάδες πίεσης Ισραηλινών.

Την ίδια ώρα ερωτηματικά προκαλεί η άκρως απόρρητη επίσκεψη που πραγματοποίησε ο πρωθυπουργός Βενιαμίν Νετανιάχου στη Μόσχα. Το επιτελείο του ψευδόταν για ώρες στους δημοσιογράφους δηλώνοντας ότι πραγματοποιεί επίσκεψη σε εγκαταστάσεις της Μοσάντ. Ρωσικές πηγές όμως επιβεβαίωσαν την επίσκεψη αποκαλύπτοντας ότι σχετίζεται με το Ιράν. Δημοσιογραφικές πληροφορίες ανέφεραν ότι συζητήθηκε το ενδεχόμενο ισραηλινής επίθεσης σε πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν. Άλλες πηγές όμως υποστήριζαν ότι στόχος της επίσκεψης ήταν να αποτραπεί η αποστολή ρωσικών πυραύλων S-300 στον ιρανικό στρατό. Είχαν προηγηθεί άλλα δημοσιεύματα σύμφωνα με τα οποία το ρωσικό ναυτικό διέκοψε το δρομολόγιο εμπορικού πλοίου που φέρεται να μετέφερε πύραυλους στο Ιράν. Οι ίδιες πληροφορίες, οι οποίες διαψεύδονται από τη Μόσχα, ανέφεραν ότι υπήρχαν πληροφορίες πως το «εμπόρευμα» είχε γίνει αντιληπτό από τις μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ.

Οι αλαζονικές κινήσεις του Ισραήλ πραγματοποιούνται σε μια περίοδο όπου αρκετές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δηλώνουν ενοχλημένες από τη στάση του Τελ Αβίβ. Αν και καμία χώρα δεν φαίνεται διατεθειμένη να διαταράξει τις διπλωματικές τις σχέσεις, πληθαίνουν τα περιστατικά στα οποία οι ευρωπαίοι επιδεικνύουν μια ελάχιστη δόση αξιοπρέπειας όταν συνομιλούν με το κράτος - δολοφόνο της Μέσης Ανατολής. Στην πρώτη γραμμή βρίσκεται η Σουηδία, η οποία ακύρωσε σειρά επίσημων επαφών ύστερα από τη διπλωματική σύγκρουση που ξέσπασε από την αποκάλυψη ότι Ισραηλινοί εμπορεύονταν ανθρώπινα όργανα Παλαιστινίων. Η σουηδική κυβέρνηση, η οποία αρνήθηκε να καταδικάσει το σχετικό ρεπορτάζ σουηδικής εφημερίδας, δέχθηκε ομοβροντία επιθέσεων από ισραηλινά λόμπι σε ολόκληρο τον κόσμο αλλά αρνήθηκε να υποκύψει στους εκβιασμούς. Από την πλευρά της η Νορβηγία ξεπούλησε εν μια νυκτί όλες τις μετοχές της ισραηλινής εταιρείας Elbit Systems, η οποία κατασκευάζει συστήματα παρακολούθησης για το τείχος της ντροπής στη Δυτική Όχθη. Η αιφνίδια αποχώρηση προκάλεσε την οργή του Ισραήλ το οποίο απάντησε με διπλωματική διακοίνωση.

Και η Βρετανία όμως απαγόρευσε τις εξαγωγές συγκεκριμένων οπλικών συστημάτων που πιστεύεται ότι χρησιμοποιήθηκαν από τον ισραηλινό στρατό εναντίον αμάχων στη Γάζα. Σε επίπεδο κοινότητας έχει παγώσει η κατάπτυστη συμφωνία για την αναβάθμιση των σχέσεων της Ε.Ε με το Ισραήλ (την οποία συνυπέγραψε το Ελληνικό ΥΠΕΞ, την περίοδο που η Ελλάδα λειτουργούσε ως ενδιάμεσος σταθμός για την μεταφορά όπλων στο ισραηλινό κράτος). Η συμφωνία, τουλάχιστον σε εμπορικό επίπεδο, προβλέπει την μετατροπή του Ισραήλ σε άτυπο μέλος της Ένωσης γεγονός που θα του προσφέρει φορολογικές διευκολύνσεις και άμεση πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αγορά.

Την ίδια ώρα αρκετές ιδιωτικές εταιρείες, όπως η γαλλική αλυσίδα καταστημάτων Sephora ακύρωσαν εισαγωγές ισραηλινών προϊόντων, τα οποία παρασκευάζονται σε κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη (συγκεκριμένα των καλλυντικών Ahava τα οποία κυκλοφορούν και στην Ελλάδα) ενώ ακαδημαϊκοί και καλλιτέχνες σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες κλιμακώνουν το άτυπο εμπάργκο σε πολιτισμικές ανταλλαγές (εξαίρεση και πάλι αποτελεί η Ελλάδα με τις συναυλίες του Γιώργου Νταλάρα στο Ισραήλ). Παρόλα αυτά η στάση χωρών όπως η Γερμανία και η Ιταλία, που ενισχύουν σταθερό τον φιλοϊσραηλινό προσανατολισμό τους, φαίνεται να ισοσκελίζει το κλίμα οργής που επικρατεί στην Ευρώπη για την ισραηλινή αδιαλλαξία. O Σίλβιο Μπερλουσκόνι έχει εγκαταλείψει οριστικά τα φιλοαραβικά ανοίγματα που πραγματοποιούσε η Ρώμη στο παρελθόν ενώ και η Αγκελα Μέρκελ ενισχύσει τη συνεργασία της με το ισραηλινό κράτος στους τομείς του εμπορείου και της Άμυνας.

Η αδυναμία του προέδρου Ομπάμα να πετύχει έστω και ένα σύντομο μορατόριουμ του εβραϊκού εποικισμού και οι αποκλίνουσες θέσεις των ευρωπαίων, επιτρέπουν στο ΤελΑβίβ να σκληραίνει τη στάση του εναντίον των παλαιστινίων αλλά και των αράβων που κατοικούν στο Ισραήλ. Οι τελευταίοι, διαμαρτυρόμενοι για τη ρατσιστική συμπεριφορά που υφίστανται οργανώνουν την πρώτη μεγάλη απεργία για την 1η Οκτωβρίου – ημέρα που ξεκίνησε η δεύτερη Ιντιφάντα το έτος 2000. Οι άραβες πολίτες του Ισραήλ διαμαρτύρονται για τις νέες νομοθετικές ρυθμίσεις που ουσιαστικά στερούν σημαντικά δικαιώματα από όσους δεν έχουν καταταγεί στον ισραηλινό στρατό, δηλαδή το σύνολο του αραβικού πληθυσμού. Είναι χαρακτηριστικό ότι το ισραηλινό υπουργείο παιδείας αποφάσισε να συνδέσει τα κονδύλια που διανέμει σε κάθε σχολείο με τον αριθμό των μαθητών που κατατάσσονται στο στρατό. Η σχετική ρύθμιση ισοδυναμεί με πάγωμα της οικονομικής ενίσχυσης προς όλα τα αραβόφωνα σχολεία της χώρας. Παράλληλα απαγορεύτηκε ο εορτασμός της Νάκμπα, δηλαδή του μεγάλου ξεριζωμού του αραβικού πληθυσμού από τους εβραίους εποίκους.

Πρώτη Δημοσίευση: Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 13/09/2009

Ο Δανίκας για το Ψυχή Βαθιά

"Ιστορική άγνοια βαθιά!" Με αυτόν τον τίτλο ξεκινά ο Δημήτρης Δανίκας την κριτική του για την ταινία του Βούλγαρη. Ψυχή Βαθιά, δύο λέξεις που βρίσκονται στα χείλη των κινηματογραφόφιλων και λοιπών "ψαγμένων" τουτες τις ημέρες... Αλλά ας διαβάσουμε τι πιστεύει για το έργο...

"Μέσα στο ίδιο επταήμερο η διπλή όψη του ελληνικού κινηματογράφου. Με το Νέο ο Λάνθιμος. Με το Παλιό ο Παντελής Βούλγαρης. Το λένε «Ψυχή βαθιά», αλλά πάσχει και από ιστορική άγνοια βαθιά!

Σκληρό. Έτσι το είδα. Έτσι το επεξεργάστηκα. Έτσι κατέληξα. Και ο αδελφός μου να ήταν τα ίδια θα έγραφα εδώ. Ο Βούλγαρης, λοιπόν. Ο σκηνοθέτης των προσωπικών, μικρών ιστοριών. Όπου το έκανε αυτό - από το «Προξενιό της Άννας» μέχρι τα «Πέτρινα χρόνια»- έπιανε επιδόσεις με συγκίνηση βαθιά. Όπου καταπιανόταν με την Ιστορία και το πλήθος των μεγάλων παραγωγώναπό τον «Βενιζέλο» μέχρι τις «Νύφες»- κατέληγε να υπογράφει καλλιγραφημένες χαλκομανίες.

Το γκρέμισμα διπλό. Και η μικρή ιστορία δεν είναι άξονας και ολοκληρωμένη δραματουργία. Και η μεγάλη, η αληθινή Ιστορία, είναι επεξεργασμένη με υποκειμενική, επιπόλαιη ερμηνεία και αισθητική μυωπία. Στη θέση του θα έβλεπα και θα αφομοίωνα κάθε καρέ από την κορυφαία στιγμή του Κεν Λόουτς «Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι». Πάνωκάτω ίδια περίπου ιστορία. Όμως εκ της συγκρίσεως βυθίζεται του Βούλγαρη η ταινία.

Ενός λάθους μύρια έπονται. Επειδή λοιπόν περιγράφει τις τελευταίες ημέρες του Εμφυλίου στον Γράμμο του 1949. Όχι, δεν είναι αληθινό πως οι αντίπαλες δυνάμεις ήταν περίπου ισοδύναμες. Ο Εθνικός είχε πάρει φαλάγγι τον Δημοκρατικό Στρατό. Ήταν ζήτημα ημερών. Η θανατίλα των Desperados κομμουνιστών θα έπρεπε να ήταν χαραγμένη στο κούτελο των ανταρτών. Όχι, δεν είναι δυνατόν να είσαι κυκλωμένος μέχρι τ΄ αυτιά κι εσύ να τραγουδάς δυνατά, με άκρατο ενθουσιασμό. Θα σε έκαναν κιμά. Όχι, οι αξιωματικοί του Εθνικού Στρατού δεν έδωσαν δείγματα συναισθηματικά. Αποκεφάλιζαν και περιέφεραν τα κεφάλια στα χωριά. Έλεος. Διαβάστε οποιαδήποτε μαρτυρία. Άγγλων, Αμερικανών και Ελλήνων παρατηρητών. Όχι, δεν είναι αληθινό πως ο Εμφύλιος τελείωσε επειδή οι Αμερικανοί ιμπεριαλιστές έριξαν για πρώτη φορά βόμβες Ναπάλμ. Τις έριξαν στην Μπανανία, αλλά το τέλος του Εμφυλίου ήταν μια προαναγγελθείσα τραγωδία. Όχι, για την παροιμιώδη ελληνική κακοδαιμονία δεν φταίνε οι Ρώσοι και οι Αμερικανοί. Αγαπητέ δεν φταίει ο διαιτητής, αλλά η δική μας η κεφαλή!

Και τέλος- το χειρότερο και πλέον ανιστόρητο όλων των λαθών- ο εύκολος συναισθηματισμός. Θέλουμε δεν θέλουμε, ο Εμφύλιος είναι δυστυχώς μια αναγκαστική ιστορική διαδικασία που έχει συμβεί και συμβαίνει σε κάθε γωνιά της Γης. Από την επανάσταση στην Αμερική και τη Γαλλία μέχρι Ισπανία. Παντού. Έτσι προς τα μπρος ή προς τα πίσω προχωράει η Ιστορία βουτηγμένη σε ωκεανούς αίματος. Δεν μας αρέσει, αλλά έτσι συμβαίνει. Μία η αιτία.

Μπορεί όλοι να μιλάμε ελληνικά, αλλά τα συμφέροντα εντελώς ξένα και εχθρικά. Στοιχειώδες αγαπητέ Ουάτσον. «Έλληνας τουφεκάει Έλληνα» (εκ βαθέων και συγκινητικά προφέρει ο Θανάσης Βέγγος τα λόγια αυτά). Επειδή δύο οι Ελλάδες, όπως δύο οι κόσμοι που συγκρούονται από την ημέρα που ο Άνθρωπος ήρθε στη Γη.

Τα λάθη προσέγγισης καταλήγουν σε λάθη σκηνοθετικής διαχείρισης. Το πρώτο μέρος μοιάζει με ρεπεράζ (περάσματα) από διαφορετικές ταινίες. Από τη μια, η ιστορία δύο αδελφών σε δύο στρατόπεδα διαφορετικά. Από την άλλη, ατελείωτες περιγραφές με γαλονάδες να συνεδριάζουν σαν από σκηνές του Τζέιμς Πάρις και από μάχες μέσα σ΄ ένα τοπίο θολό, έτσι για να δικαιολογηθεί η μεγάλη παραγωγή. Άφθονος χρόνος, άφθονη φλυαρία, άφθονος χαμένος κόπος χωρίς αισθητική αξία. Όπου ο φακός περιορίζεται στο δράμα το προσωπικό, απογειώνεται το υλικό. Όπου το μαζικό και το ιστορικό, γκρεμίζεται η ταινία ολοσχερώς. Κρίμα. Γιατί ήταν μεγάλη ευκαιρία. Και γιατί οι περισσότερες φάτσες από το καστ των νέων παιδιών είναι χάρμα οφθαλμών. Και γιατί η φωτογραφία του Σίμου Σαρκετζή δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τις καλύτερες ξένες παραγωγές. Και γιατί το μουσικό μοτίβο του Γιάννη Αγγελάκα μοιάζει με πειραγμένο μοιρολόι. Με έναν λόγο, μία η απορία. Αφού είναι κάτοχος του μυστικού να σκηνοθετεί χαμηλόφωνα και υπαρξιακά, τι στο καλό το ήθελε και μπερδεύτηκε με όλα αυτά τα γαλόνια, τις μάχες και τις Ναπάλμ;

«Ψυχή βαθιά». Ο Εμφύλιος στον Γράμμο του 1949. Δύο αδέλφια σε στρατόπεδα διαφορετικά! Φλύαρο, επίπεδο και ρηχό
ΒΑΘΜΟΙ= 4 ((μακάρι να πέφτω έξω)"

Αυτά μας λέει ο Δανίκας στα ΝΕΑ

Νεοδημοκρατικό έλλειμμα

Είναι γνωστοί οι θλιβεροί πολιτικοί ακροβατισμοί της Νέας Δημοκρατίας (προεξάρχοντος του κ. Παπαθανασίου) στο να κάνει τη νύχτα μέρα στο ζήτημα του ελλείμματος. Όχι μόνο προσπαθεί να αποφύγει τις ευθύνες, αλλά αντίθετα επιχειρεί να φορτώσει την ευθύνη στο ΠΑΣΟΚ. Μέσα από πρωτοφανή επιχειρήματα, αποδίδουν "απλόχερα" στην κυβέρνηση Παπανδρέου ένα παγκόσμιο ρεκόρ: αυτό της αύξησης του ελλείμματος της χώρας κατά περίπου +6,5 μονάδες μέσα σε 15 ημέρες. Μεταξύ των τελευταίων και κυριότερων ισχυρισμών, είναι και αυτός της σκόπιμης δημιουργία "φούσκας", ώστε την επόμενη χρονιά η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να επιδείξει εξασφαλισμένη μείωση του ελλείμματος κατα 2-4 μονάδες! Και όταν τα πράγματα στριμόχνονται κυρίως από την άρνηση των δημοσιογράφων να αποδεχθούν τέτοιο ισχυρισμό, μπαίνει σε εφαρμογή η κατηγορία συνενοχής, δηλαδή ότι η σημερινή κυβέρνηση γνώριζε το πρόβλημα, όπως το ήξερε και η κυβέρνηση Καραμανλή, και ο Διοικητής της ΤτΕ κ. Προβόπουλος. Όλα αυτά καταριπτονται μέσα από ένα άκρως τεκμηριωμένο σχόλιο ενός Ανώνυμου αρθρογράφου, που το βρήκα αναρτημένο στο blog του exastal και θεωρώ υποχρέωσή μου να σας το παρουσιάσω εδώ...

Τρίτη 29-9-2009:
Σε συνέντευξή του στο REUTERS,
ο – ακόμα – πρωθυπουργός κ. Καραμανλής, τονίζει με έμφαση, πως «…αν όλα πάνε καλά, με την εφαρμογή των πολιτικών, που έχουμε ήδη κάνει, το έλλειμμα δεν θα ξεφύγει από το μέσο όρο της ευρωζώνης, που είναι γύρω στο 6%...».

Τετάρτη 30-9-2009:
Η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος αποστέλλει στην Eurostat τα στοιχεία, τα οποία κάνουν λόγο για έλλειμμα 5% του ΑΕΠ, για το 2008, ενώ για φέτος, (2009), προβλέπουν ότι το έλλειμμα του προϋπολογισμού θα διαμορφωθεί κοντά στην περιοχή του 6%.

Πέμπτη 1-10-2009 και
Παρασκευή 2-10-2009:
Τα στοιχεία συζητούνται στην άτυπη συνεδρίαση του Συμβουλίου υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης (Eurogroup) και της ΕΕ (Ecofin)στη Στοκχόλμη. Την Ελλάδα εκπροσώπησε, ο πρόεδρος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων, Δημήτρης Τζαννίνης.

Πέμπτη 1-10-2009:
Το ΠΑΣΟΚ «…εκφράζει ανησυχία και αμφισβητεί τα δημοσιονομικά στοιχεία που παρουσιάζει η ΝΔ…». Τονίζει, πως αν εκλεγεί κυβέρνηση, θα περιμένει να του δώσει την πλήρη εικόνα για το τι πραγματικά ισχύει, η Τράπεζα της Ελλάδος. «…Δεν θα κάνουμε πάντως απογραφή, όπως η ΝΔ, εκθέτοντας την Ελλάδα στην Κομισιόν…», δηλώνει ο κ. Παπακωνσταντίνου.

Κυριακή 4-10-2009:
Ο ελληνικός λαός ψηφίζει στις εκλογές για την ανάδειξη της νέας κυβέρνησης του τόπου.







Τρίτη 6-10-2009:
Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιώργος Προβόπουλος μιλάει στη σύνοδο του ΔΝΤ στην Κωνσταντινούπολη και στο περιθώριο της συνόδου ερωτηθείς για το έλλειμμα υπογραμμίζει, ότι αυτό, κινείται σε επίπεδα άνω του 10% !



Πέμπτη 8-10-2009:
Ο κ. Προβόπουλος επισκέπτεται τον πρωθυπουργό – πλέον – Γ. Παπανδρέου στο Μαξίμου και μετά τη συνάντηση δηλώνει : «…αισιοδοξώ πως το έλλειμμα δεν θα ξεπεράσει το 10%...».



Παρασκευή 9-10-2009:
Ο διοικητής της Τ.Ε. πάει στο υπουργείο των Οικονομικών και μετά τη συνάντησή του με το νέο υπουργό κ. Παπακωνσταντίνου δηλώνει στις κάμερες πως περιμένει «…εκτίναξη του ταμειακού ελλείμματος στο 12% του ΑΕΠ, πιθανώς και περισσότερο, μέχρι το τέλος του χρόνου !...».

Δευτέρα 19-10-2009:
Με βάση την ενημέρωση και τα στοιχεία της Τράπεζας Ελλάδος – όπως είχε δεσμευτεί πριν τις εκλογές – ο υπουργός Οικονομικών πηγαίνει στο Λουξεμβούργο και ενημερώνει την Κομισιόν και το Eurogroup. Διαδραματίζονται τα γνωστά γεγονότα…

Τετάρτη 21-10-2009:
Ο πρώην υπουργός Οικονομίας κ. Παπαθανασίου, βγαίνει στην τηλεόραση και δηλώνει …εξοργισμένος : «…η κυβέρνηση αδιαφορεί για το έλλειμμα, το φουσκώνει για να πει ότι 'φταίει η ΝΔ' και του χρόνου να πει: 'κοίτα πως το έριξα'…».

Ο Ανώνυμος αρθρογράφος κλείνει το ντοκουμέντο του με τα εξής λόγια:

Το ΠΑΣΟΚ έφερε τον χρεοκοπημένο κυβερνητικό θίασο της νεοδημοκρατίας αντιμέτωπο με την πραγματικότητα του θλιβερού έργου του στην Οικονομία, η οποία πραγματικότητα δεν προσδιορίστηκε από τη νέα κυβέρνηση και τους ανθρώπους της, αλλά από την Τράπεζα Ελλάδος και τον διοικητή της, τον νεοδημοκράτη κ. Προβόπουλο.

Το ποιοι είναι οι πολιτικοί απατεώνες και ποιοι εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τους έλληνες πολίτες, ως χαχόλους, φαίνεται ξεκάθαρα!

Συγγραφέας: Ανώνυμος, 6:52 (24/10/09)
Πηγή: exastal.blogspot.com