E N A - Κ Λ Ι Κ - Α Ρ Ι Σ Τ Ε Ρ Α ή ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΑΝ ΠΡΟΚΥΨΕΙ ΑΝΑΓΚΗ...
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΡΙΖΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΡΙΖΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 20 Απριλίου 2010

Οι διαστάσεις του Κίνγκ-Κόνγκ

Το χειμώνα (τα παλιά τα χρόνια) ήμασταν κλειδωμένα μέσα! Έπρεπε να διαβάζουμε και τόσο πολλοί παράδες για χειμερινές κινηματογραφικές αίθουσες δεν υπήρχαν (άσε που κι αυτές ήταν λιγοστές). Το καλοκαίρι όλα άλλαζαν και όσων οι μπαμπάδες είχαν κάποια «ευχέρεια» ξαμολιόντουσαν στα θερινά τα σινεμά. Ανάμεσα στους προνομιούχους κι εγώ, ως γιός αναδυόμενου μικροαστού. Το επόμενο απόγευμα, βέβαια, καβαλημένος σε κάποιον πέτρινο αυλόγυρο (στολισμένο με πρασινάδα), είχα άγραφο καθήκον να διηγηθώ στους υπόλοιπους το έργο που είχα παρακολουθήσει την προηγούμενη μέρα: με λόγια, με κινήσεις παραστατικές, και με ηχητικά εφέ! Ας πούμε, έκανα ένα ηχηρό «μπούμ» για την κανονιά, ένα «τουκτου-τουκτου-τουκτου» για τον καλπασμό των αλόγων, πλαταγίζοντας τη γλώσσα πάνω στον ουρανίσκο μου ή κάνοντας, με μισοκλεισμένα χείλη και μπόλικο στομαχικό αέρα, ένα μακρόσυρτο «φφφφ-φουουου» για τον άνεμο ή το κύμα που σκάει στα βράχια…
Οι φίλοι κρέμονταν από τα χείλη και τις κινήσεις των τυχερών που είχαν δει την «τάδε» ταινία με τον Τζον Γουέην ή τη «δείνα» με τον Βίκτωρ Ματσιούρ! Ήταν όλα τόσο επιτυχημένα και κυρίως η ικανότητα «αποστήθισης» των συνομήλικων φιλαράκων της γειτονιάς μου, που ενισχυόταν από την παιδική φαντασία τους και βέβαια εξαιτίας ριμάδας της οικονομικής «ανάγκης» που βασάνιζε την οικογένεια - ας πούμε - του φίλου μου του Κώστα, του γειτονόπουλου του Στέλιου ή του Μιχάλη του «Τσέη» από την παρακάτω γειτονιά. Όλοι τους τα έβλεπαν στον ύπνο τους (και στον ξύπνιο τους) ολοζώντανα.



Εκεί που γούρλωναν τα μάτια και άφηναν την ψυχή τους να ριγεί, ήταν οι φορές που η αναμετάδοση του έργου είχε να κάνει με το βρικόλακα τον Κρίστοφερ Λή ή τον υπερμεγέθη Κίνγκ-Κόνγκ. Η άγνοια και ή απουσία "προσλαμβανουσών", αφού δεν είχαν δει το φιλμ, και οι τερατώδεις υπερβολές του αφηγητή, τους μετέτρεπαν σε πρόθυμους λαμπαδηφόρους των υπερβολών ανά τις ρούγες και τις γειτονιές της πόλης, όταν δηλαδή αναμεταδίδανε την κινηματογραφική ιστορία "του φοβερού και τρομερού" Κίνγκ-Κόνγκ. Κάτι σαν και τους σημερινούς «κατατρομαγμένους» από τη φήμη του ΔΝΤ, που φωνασκούν και μεγεθύνουν τα πράγματα επηρεασμένοι από την παραστατική διδασκαλία της «μπάμπουσκας» του ΚΚΕ και τις επαναλαμβανόμενες «παπαριές» των δερβίσηδων του ΣΥΡΙΖΑ.
Φίλοι μου, μην τη «φάτε» όπως πριν αρκετά χρόνια ο Κώστας, ο Μιχάλης ο «Τσέης» ή ο Στέλιος…
Αυτοί ξέρουν σήμερα τις πραγματικές διαστάσεις του Κίνγκ-Κόνγκ!
Εσείς;
Θα χτίσετε το "Φόβο" σας χωρίς να γνωρίζετε ύψος, βάρος και χρώμα ματιών του μπαμπούλα σας;

Δευτέρα 19 Απριλίου 2010

Οι δερβίσηδες του ΣΥΡΙΖΑ



Τελικά εκεί μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ οι πολυφωνούντες ηγέτες και οι λοιποί «νόμπιλοι» μοιάζουν σαν τους εκτός τόπου και χρόνου σεληνιασμένους δερβίσηδες. Περιδινούνται στον δικό τους χορό, ψιθυρίζοντας ή μουγκρίζοντας (τις περισσότερες φορές) ξόρκια κατά του ΠΑΣΟΚ.
Περιστρέφονται σε ένα ατέρμονα χορό από «πολιτικές κατάρες» που περισσότερο υποδηλώνουν την αδυναμία τους να επικοινωνήσουν με την πραγματικότητα της χώρας και με τις ανάγκες του ρόλου της Αριστεράς.

«Ημέρα ντροπής» αναφωνεί ο δερβίσης Τσίπρας στο κοινοβούλιο, γιατί ο ΓΑΠ παράδωσε τη χώρα «αμαχητί στην κηδεμονία του ΔΝΤ».

Ο δερβίσης Αλαβάνος ουρλιάζει: «Η κυβέρνηση Παπανδρέου πρέπει να φύγει γιατί δεν είναι μια εκλεγμένη κυβέρνηση» (Αυτός πρέπει οπωσδήποτε να χτύπησε πιράκι από την επαναλαμβανόμενη μουσική sufi και τις πολλές περιδινήσεις).

Για να έρθει η σειρά του σε πλήρη απογείωση δερβίση Λαφαζάνη να τσιρίξει: «χρειάζεται καθολική λαϊκή εξέγερση. Δεν υπάρχει τίποτα πιο αναγεννητικό σήμερα από µια μεγάλη λαϊκή εξέγερση, τη μόνη που μπορεί να αλλάξει ριζικά το κλίμα».

Η μουσική έπαψε να ακούγεται καθώς η βελόνα του πικάπ έχει παγιδευτεί στα τελευταία άηχα αυλάκια του δίσκου, που όμως συνεχίζει τις περιστροφές του ασταμάτητα…
Μαζί περιστρέφονται και οι δερβίσηδες…
Βλέπεις, οι φουκαράδες δεν έχουν άλλες επιλογές πέρα από τους επαναλαμβανόμενους στροβιλισμούς τους…
Δεν σηκώνω το μπράτσο της βελόνας…
Αποφασίζω να αφήσω το δίσκο να γυρίζει σιωπηλά όλη τη νύχτα!
Είναι η καλύτερη λύση:
για μένα (να μην τους ακούω)
και γι αυτούς (να χαίρονται στην «κοσμάρα» τους)

---------------------------------------------
Πηγές:
1) δηλώσεις Τσίπρα στο Κοινοβούλιο
2) δηλώσεις Αλαβάνου σε Πατήσια
3) συνέντευξη Λαφαζάνη στα ΝΕΑ

Δευτέρα 22 Μαρτίου 2010

1 ερώτημα, 2 αποχωρήσεις

ΓΣΕΕ των τραπεζιτών και της ολιγαρχίας, ή των εργατών και των εργαζομένων; αναρωτιέται φωναχτά η καλή Σίβυλλα στο blog της.

Βέβαια το κείμενο που μας παρουσιάζει αμέσως κάτω από τον "φωναχτό" της τίτλο, δεν είναι παρά η αναδημοσίευση ενός σύντομου "άρθρου" από ένα άλλο blog, τους "Παπατζήδες" όπου σε ειδησεογραφικό στυλ πληροφορούμαστε:
"Αποχωρήσεις από το συνέδριο της ΓΣΕΕ. Βροχή από αποχωρήσεις συνδικαλιστικών παρατάξεων της αριστεράς είχαμε στο συνέδριο της ΓΣΕΕ ! Μετά το ΠΑΜΕ αποχώρησαν σήμερα και συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά όπως αναφέρουν θα πάρουν μέρος στις αυριανές εκλογές".



Θα μου πείτε ότι δεν υπάρχει και τόσο άμεση σχέση ανάμεσα στο αγωνιώδες ερώτημα της Σίβυλλας και της είδησης που μας δίνουν "Οι Παπατζήδες", όμως δεν μπορούμε να μην αποπειραθούμε μια έμμεση εξήγηση, ώστε να τη δικαιολογήσουμε. Ότι, δηλαδή, οι καλοί συνδικαλιστές της Αριστεράς αναγκάζονται να φύγουν από τις εργασίες του Συνέδριου, επειδή η παρούσα ηγεσία της ΓΣΕΕ είναι αργυρώνητη. Αυτό είναι ένα ζήτημα που χρήζει μεγάλης συζήτησης κι εγώ θα το έθετα στο επίπεδο του αν η σημερινή ΓΣΕΕ (αλλά και διαχρονικά) λειτουργεί με τέτοιο τρόπο που και δημοκρατική είναι και ουσιαστική δουλειά κάνει υπέρ των μελών της.

Τώρα, ως προς τις «αποχωρήσεις» των «αριστερών» παρατάξεων, απλά θα ανατυπώσω εδώ, το σχόλιο που έκανα χθες:
“Ωραίες Συνδικαλιστικές Παρατάξεις μα τον Θεό.
Δίνουν την παράστασή τους (γιουχαΐσματα, προπηλακισμοί, έγγραφες διαμαρτυρίες) και αποχωρούν.
Πρώτα την "κάνει" ταρατατζούμ το σχήμα ΔΑΣ - ΠΑΜΕ - ΚΚΕ, και ακολουθεί με πλάγια πηδηματάκια το σχήμα Α.Π. - ΔΙΚΤΥΟ - ΣΥΡΙΖΑ.
Πως να αντέξουν το σικέ συνέδριο που έχει στήσει ο Παναγόπουλος.
Όμως γλύφουν εκεί που φτύνουν, καθώς τελικά θα συμμετάσχουν (καλού - κακού) στις ψηφοφορίες του κατά τα άλλα νοθευμένου Συνεδρίου.
Είσαστε ανεπανάληπτοι «συντρόφια»!
Τώρα δεν μένει πια παρά να αναμένουμε ότι μετά την πλατεία Ομόνοιας, όπου δρα το ΠΑΜΕ, να δούμε σύντομα και το ΔΙΚΤΥΟ στην πλατεία Ασωμάτων.
Σύντροφοι, το ξέρω, δεν είναι και ότι καλύτερο η ΠΑΣΚΕ του κ. Παναγόπουλου (έτσι όπως την κατάντησε αυτός και η παρέα του) ή η ΔΑΚΕ, αλλά τι να γίνει; ...η αστική δημοκρατία έχει τους κανόνες της και πρέπει να φάτε την πλειοψηφία στη "μάπα".
Έτσι δεν είναι;”

Σάββατο 20 Μαρτίου 2010

Δέστε τον!

Κάνω κοπιάρισμα και κοινονοποιώ εδώ ΑΣΧΟΛΙΑΣΤΟ άρθρο από το alzap.blogspot.com με τίτλο: Η ΑΒΑΣΤΑΧΤΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΕΛΑΦΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ κ. ΤΣΙΠΡΑ... και υπότιτλο: στο όνομα, δυστυχώς, της "αριστεράς".

"Εδώ και δύο μήνες παρακολουθούμε το έργο. Το υψηλό δημόσιο χρέος της χώρας υποχρέωσε την κυβέρνηση να πάρει μέτρα τέτοια που ικανοποιούν το διευθυντήριο των Βρυξελλών. Τότε και μόνο τότε, μας είπαν, μπορούμε να συζητήσουμε τρόπους δανειοδότησης ή εξασφάλιση δανειοδότησης με χαμηλά επιτόκια.

Η χώρα πρέπει να δανειστεί σε λίγες μέρες κάποια δισεκατομμύρια ευρώ και επιδιώκει χαμηλά επιτόκια. Οι πηγές είναι δύο. Η ΕΕ ή το ΔΝΤ. Είναι γνωστό από την ιστορία του ότι το ΔΝΤ δανείζει χώρες με ανεκτά επιτόκια αλλά ταυτόχρονα επιβάλλει όρους στην άσκηση της δημοσιονομικής πολιτικής και όχι μόνο στη χώρα που δανείζει. Στην περίπτωσή μας όμως τα μέτρα που πήρε ήδη η ελληνική κυβέρνηση είναι αυτά που συνήθως ζητάει το ΔΝΤ. Είναι αυτό ακριβώς που είπε ο Γιώργος Παπανδρέου στο Ευρωκοινοβούλιο στις 18/03/10:

«Αν δεν ήμασταν - ας πούμε - στην Ευρωζώνη, σήμερα, αυτά τα μέτρα που πήραμε, θα μας είχε ζητήσει να τα πάρουμε και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Commission, που τις τελευταίες εβδομάδες παρακολουθούσε τη χώρα μας, μαζί με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία συμφώνησε με αυτά τα μέτρα, όπως συμφώνησε και το ΔΝΤ.

Ουσιαστικά, είμαστε στο πλαίσιο μιας - ας πούμε - επιτήρησης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, παρότι δεν το λέμε έτσι. Από την άλλη, δεν έχουμε τις διευκολύνσεις που δίνει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Τα χρήματα, παραδείγματος χάρη, αν τα χρειαστούμε, που εμείς λέμε ότι δεν τα χρειαζόμαστε, αλλά αν τα χρειαστούμε, δεν τα έχουμε.»

Η Ελλάδα λοιπόν πήρε τα μέτρα που της ζητήθηκαν εκπληρώνοντας το δικό της μέρος της πολιτικής συμφωνίας στη Ευρωπαϊκή σύνοδο κορυφής. Η Ε.Ε μένει να εκπληρώσει τη δική της δέσμευση αλλά φαίνεται να υπαναχωρεί. Ο Πρωθυπουργός διαβλέποντας την δυστοκία, φέρνει στο προσκήνιο την μοναδική αυτή τη στιγμή εναλλακτική λύση, το ΔΝΤ.

Τι σημαίνει αυτό; Για τη χώρα μας βραχυπρόθεσμα δύσκολα να γίνουν τα πράγματα χειρότερα. Τα δύσκολα μέτρα έχουν ήδη παρθεί, ο δανεισμός θα είναι σίγουρα ευνοϊκότερος. Για την Ευρωζώνη ωστόσο και για το ευρώ η απειλή και το ξήλωμα του πουλόβερ θα αρχίσει. Και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει που θα σταματήσει. Μεσοπρόθεσμα επομένως ΟΛΟΙ θα χάσουν και ασφαλώς και η Ελλάδα αν συμφωνήσουμε ότι η Ευρωζώνη και το Ευρώ είναι επιθυμητή προοπτική.

Στο δίλημμα επομένως που βάζει ο Παπανδρέου προς τους Ευρωπαίους: «Ανταποκριθείτε στις υποχρεώσεις σας, εμείς ανταποκριθήκαμε στις δικές μας, γιατί δεν έχουμε άλλη λύση από το ΔΝΤ με συνέπειες καταστροφικές για ΟΛΟΥΣ…» , στην αυτονόητη δηλαδή γραμμή υπεράσπισης των εθνικών συμφερόντων, θα περίμενε κανείς τις πολιτικές ηγεσίες να συμπαραταχθούν σε ένα ενιαίο και αρραγές μέτωπο.



Κι όμως υπάρχει ένας ψάλτης, άθελά του ελπίζω και εύχομαι, της πολιτικής και κερδοσκοπικής διεθνούς αλητείας. Υπάρχει ένας κολαούζος της Μερκελ, έτσι εμφανίζεται με όσα λέει, στο Ελληνικό πολιτικό σύστημα. Αγωνίζεται να στείλει το μήνυμα ότι η απειλή Παπανδρέου δεν έχει βάση. Γιατί αυτός και τα κόμμα του είναι στη γραμμή πως ότι κι αν γίνει, όσο και να μας πηδήξει η διεθνής κερδοσκοπία εμείς θα παραμένουμε δουλικά υποταγμένοι στην κ. Μερκελ.

Είναι …«αριστερός», είναι ο κ Τσίπρας. Διαβάστε και ξαναδιαβάστε τι είπε στη Βουλή. Αποκαλεί το μοναδικό διαπραγματευτικό όπλο της χώρας …έγκλημα.

« Μέχρι πρότινος λέγατε σε δημόσιο επίπεδο και διεθνώς ότι η χώρα μας δεν ζητάει βοήθεια, ζητάει να μη δανείζεται με υπερβολικό επιτόκιο σε σχέση με τις άλλες χώρες της ευρωζώνης. Και χθες, ο Πρωθυπουργός, πήγε και είπε αν δεν μας δώσετε βοήθεια θα πάμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Τι είδους απειλή ήταν αυτή; Αλήθεια το εννοείτε ότι θέλετε να κάνετε αυτό το έγκλημα; Λέγατε εσείς ότι θέλατε να έχουμε γεμάτο το πιστόλι πάνω στο τραπέζι. Και χθες ο Πρωθυπουργός πήρε το πιστόλι και πυροβόλησε το πόδι του.»

Ο κ. Τσίπρας που αναρωτιέται κανείς που και με ποιους ετοιμάζει τις τοποθετήσεις του στη βουλή.

Αναρωτιέται κανείς αν κάποιος εκεί στον ΣΥΝ καταλαβαίνει τις συνέπειες όσων λέει ο αρχηγός τους.
.
Τέλος αναρωτιέται κανείς αν ο κ. Τσίπρας διάβασε την εισήγηση που κατέθεσε ο Λαφαζάνης και οι δικοί του στην τελευταία ΚΕ του κόμματός του...

Τί να πω;
Και μη χειρότερα"...

Σάββατο 6 Μαρτίου 2010

ΚΟΕ: Ανακοίνωση ...ενοχής!

Η ΚΟΕ, δηλάδη η συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ
που κομπάζει ως Κομμουνιστική (!) Οργάνωση Ελλάδας
έβγαλε ανακοίνωση σχετικά με την τραμπούκικη επίθεση
κατά του πρόεδρου της ΓΣΕΕ, κ. Γιάννη Παναγόπουλου...
Όχι μόνο έχουμε αποφυγή κουβέντας για την ταμπακέρα
αλλά και απολίτιστη συμπεριφορά του να ειπώθει
έστω ένα "λυπούμαστε"...
(ακόμη κι αν δεν είχαν κάνει αυτοί την επίθεση)



"...Είναι γνωστό ότι η ΚΟΕ
έχει ριζικά διαφορετική γραμμή από την ηγεσία της ΓΣΕΕ,
ειδικά σε αυτή την περίοδο όπου οι εργαζόμενοι
αντιμετωπίζουν τη μεγαλύτερη επίθεση της μεταπολίτευσης.
Αυτή την γραμμή όμως, είναι επίσης γνωστό,
ότι η ΚΟΕ την παλεύει με τους δικούς της όρους,
με τους τρόπους που επιλέγει η αριστερά,
μαζικά και πολιτικά,
μέσα στους εργασιακούς χώρους και στην κοινωνία..."


ΣΚΥΛΙΑ ΜΟΝΑΧΑ, ΔΗΛΑΔΗ...

Κύριε Τσίπρα "μας", έχετε να μας πείτε τίποτα;



Την πλήρη ανακοίνωση της ΚΟΕ, διαβάστε τη ΕΔΩ