Οι δερβίσηδες του ΣΥΡΙΖΑ

Τελικά εκεί μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ οι πολυφωνούντες ηγέτες και οι λοιποί «νόμπιλοι» μοιάζουν σαν τους εκτός τόπου και χρόνου σεληνιασμένους δερβίσηδες. Περιδινούνται στον δικό τους χορό, ψιθυρίζοντας ή μουγκρίζοντας (τις περισσότερες φορές) ξόρκια κατά του ΠΑΣΟΚ.
Περιστρέφονται σε ένα ατέρμονα χορό από «πολιτικές κατάρες» που περισσότερο υποδηλώνουν την αδυναμία τους να επικοινωνήσουν με την πραγματικότητα της χώρας και με τις ανάγκες του ρόλου της Αριστεράς.

«Ημέρα ντροπής» αναφωνεί ο δερβίσης Τσίπρας στο κοινοβούλιο, γιατί ο ΓΑΠ παράδωσε τη χώρα «αμαχητί στην κηδεμονία του ΔΝΤ».

Ο δερβίσης Αλαβάνος ουρλιάζει: «Η κυβέρνηση Παπανδρέου πρέπει να φύγει γιατί δεν είναι μια εκλεγμένη κυβέρνηση» (Αυτός πρέπει οπωσδήποτε να χτύπησε πιράκι από την επαναλαμβανόμενη μουσική sufi και τις πολλές περιδινήσεις).

Για να έρθει η σειρά του σε πλήρη απογείωση δερβίση Λαφαζάνη να τσιρίξει: «χρειάζεται καθολική λαϊκή εξέγερση. Δεν υπάρχει τίποτα πιο αναγεννητικό σήμερα από µια μεγάλη λαϊκή εξέγερση, τη μόνη που μπορεί να αλλάξει ριζικά το κλίμα».

Η μουσική έπαψε να ακούγεται καθώς η βελόνα του πικάπ έχει παγιδευτεί στα τελευταία άηχα αυλάκια του δίσκου, που όμως συνεχίζει τις περιστροφές του ασταμάτητα…
Μαζί περιστρέφονται και οι δερβίσηδες…
Βλέπεις, οι φουκαράδες δεν έχουν άλλες επιλογές πέρα από τους επαναλαμβανόμενους στροβιλισμούς τους…
Δεν σηκώνω το μπράτσο της βελόνας…
Αποφασίζω να αφήσω το δίσκο να γυρίζει σιωπηλά όλη τη νύχτα!
Είναι η καλύτερη λύση:
για μένα (να μην τους ακούω)
και γι αυτούς (να χαίρονται στην «κοσμάρα» τους)

---------------------------------------------
Πηγές:
1) δηλώσεις Τσίπρα στο Κοινοβούλιο
2) δηλώσεις Αλαβάνου σε Πατήσια
3) συνέντευξη Λαφαζάνη στα ΝΕΑ

Περί στρουθοκαμηλισμού…

Εντάξει…
Έχω διαβάσει (στα ΝΕΑ) και καλύτερα κείμενα
από τον συνονόματό μου κ. Σ. Τζανάκη…
Ούτε λίγο, ούτε πολύ ο καλός δημοσιογράφος
επιρρίπτει ευθύνες αναποφασιστικότητας
στην ηγετική ομάδα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ!
Αλήθεια αυτό δεν το καταλαβαίνω,
όταν μετά 10ετίες κοροϊδίας από άλλες κυβερνήσεις
τούτοι δω τολμούν να πιάσουν από τα μαλλιά το "τέρας".
Επιχειρούν αποφασιστικά να αλλάξουν το κράτος!
Δεν νομίζω τελικά ότι
είτε ο Πρωθυπουργός, είτε ο κ. Παπακωνσταντίνου
φοβόντουσαν και δεν είχαν το θάρρος,
να εμφανιστούν μπροστά στον ελληνικό λαό
και να ανακοινώσουν τα μέτρα…



Μάλλον είναι ζήτημα ετικέτας,
έστω κι αν ακούγεται τραβηγμένο υπό τις συνθήκες
να σκέφτεται κανείς ποιος διαβάζει τι, κάθε φορά…
Άλλωστε το κεντρικό νόημα της «ιστορίας των θυσιών»
μας το παρουσίασε ο κ. Παπανδρέου – αν θυμάστε –
σε 2 ομιλίες του στο Υπουργικό Συμβούλιο
και στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ,
που χαρακτηρίστηκαν επιτυχείς και «εκ βαθέων»…
Για το θέμα της υπευθυνότητας
και του σεβασμού έναντι των πολιτών,
θαρρώ ότι τουλάχιστον τούτη η κυβέρνηση
θα ήταν άδικο να κατηγορηθεί για κάτι τέτοιο…
(αν μη τι άλλο)…
Δηλαδή μπορεί κανείς να φανταστεί τον Πρωθυπουργό
να διαβάζει τον κατάλογο των μέτρων;
Τόσα μείον από εδώ, τόσα μείον από εκεί,
σαν καλός λογιστής ή τελάλης;
Κατηγορίες για αδικίες, κλπ, μπορούμε να τους αποδώσουμε
Ριψάσπιδες όμως δεν είναι…
Μάλλον τσαμπουκάδες θα τους ονόμαζα
που δεν κωλώνουν μπροστά στο πολιτικό κόστος…
Κύριε Τζανάκη
λαμβάνετε «κόκκινη κάρτα» για τα γραφόμενά σας!
Τα οποία βρίσκω πολύ ατυχή
(ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ)

Γιανναράς "0" στο πηλίκον

Κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ο κ. Χρήστος Γιανναράς είναι ένας αρκούντως ενδιαφέρων σχολιαστής της κοινωνικοπολιτικής ζωής του τόπου κι ας φλερτάρει με τον ορισμό του «Εθνικιστή».
Δυνατή πένα στις γραπτές επιφυλλίδες της «Καθημερινής» και εντυπωσιακός λόγος στις εμφανίσεις του στην τηλεόραση…

Στις 27-09-09 δημοσίευσε στην Καθημερινή ένα άρθρο με τίτλο «Μηδέν στο πηλήκιο», όπου επιτέθηκε με μοναδική σφοδρότητα στον κ. Παπανδρέου κατηγορώντας τον ως ανελλήνιστο!
Αφορμή έδωσε η φράση του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ: «και τι κατάφεραν οι αντίπαλοί μας; Μηδέν στο πηλήκιο» που φαίνεται να είπε σε προεκλογική ομιλία του στην Κοζάνη, στις 10 Σεπτεμβρίου.
Και απορεί, πως είναι δυνατόν να μην μπορεί ο κ. Παπανδρέου να ξεχωρίσει το «πηλίκον» από το «πηλήκιο»…
Και εκτινάσσει εναντίον του το δηλητήριο (με λύσσα): «Πώς να εμπιστευθούμε ότι καταλαβαίνει πού βρίσκονται τα γλωσσικά σύνορα της ελληνικής ετερότητας: ποια η διαφορά (βιωματικού φορτίου αιώνων) ανάμεσα στην Κοινωνία και στη Societas, στη Δημοκρατία και στη Respublica, στον Λόγο και στη Ratio, στην Αλήθεια και στη Veritas, στο Πρόσωπο και στην Persona, στον Νόμο και στη Lex”.
Η συνέχεια είναι ένα μνημείο ύβρεων και προσβολών, ενάντια στον ανελλήνιστο που γεννήθηκε στις Ενωμένες Πολιτείες και «δεν έχει ριζωμένα παιδικά βιώματα πατρίδας»!
Ο εθνολογικός ακροβατισμός του κ. καθηγητή και η φασίζουσα αριστοκρατική σκέψη του, μου έφερε ξαφνικά στο νου τους Έλληνες σλαβόφωνους Μακεδονομάχους της λίμνης των Γιαννιτσών (που ενώ ομιλούσαν σλάβικά, διατυμπάνιζαν την ελληνικότητά τους) ...και ένοιωσα θλίψη μεγάλη για το ολίσθημα του κ. Γιανναρά, που δεν παραλείπει να αναρωτηθεί κιόλας «τι θα υπερασπίσει σαν πρωθυπουργός» ο κ. Παπανδρέου;
Κι όσο κατηφορίζουμε τις τυπωμένες αράδες της επιφυλλίδας, η μανία του συγγραφέα και κριτή της ελληνικότητας του Πρωθυπουργού (πλέον) εκτινάσσεται στο υπερπέραν…
«Μια παράδοση στόχων αλήθειας και ποιότητας ζωής τρεισήμισι χιλιάδων χρόνων παραδίνεται (από αμηχανία, αγανάκτηση ή απερισκεψία) στα χέρια ενός ανθρώπου που δεν ξέρει να ξεχωρίσει το πηλίκον από το πηλήκιο»…
“Δεν είχε παιδικά βιώματα πατρίδας στην Ελλάδα ούτε γλώσσα μητρική τα ελληνικά”.
Και επειδή δεν μιλάει ελληνικά, δεν μπορεί και να σκέφτεται ελληνικά. Αυτό μας λέει ο Έλληνας πνευματικός ταγός. Άρα θα δούμε να εκχωρεί την Κύπρο, το όνομα της Μακεδονίας, το Φαρμακονήσι, τη Θράκη, την ελληνικότητα του Αιγαίου, και πάει λέγοντας…

Η απάντηση στον περί «πηλίκου και πηλήκιου» λίβελο του κ Γιανναρά κατά του κ. Γιώργου Παπανδρέου, έρχεται από τον ελληνικό λαό!
Στις 4 Οκτωβρίου 2009, τρία εκατομμύρια Έλληνες προτίμησαν τον πολιτικό που έχει την τάση να πέφτει στο αμάρτημα του αναγραμματισμού, από εκείνον που παραπλανά με ωραία λόγια και ρητορική δεινότητα…
Μαζί με την εντολή για να κυβερνήσει ο κ. Γιώργος Παπανδρέου, ο Ελληνικός Λαός έδωσε ηχηρό χαστούκι στον κ. Γιανναρά και στην εκ του πονηρού καυστική πένα του...

Ασφαλώς είναι καθυστερημένη πια μια προτροπή στον Φιλόσοφο και Θεολόγο να πολιτευτεί με το ΛάΟΣ του κ. Καρατζαφέρη ή να ενταχθεί στη Χρυσή Αυγή…
Όμως δεν είναι καθόλου αργά να συνεργαστεί με τον κ. Λαζόπουλο στην εκπομπή "Αλ Τσαντήρι", όπου θριαμβεύει το Διαρκές Φεστιβάλ Σαρδάμ του ΓΑΠ…
Ας βιαστεί!

Ψυχολογικό δράμα

Ήρθε στην εξουσία σαν ο νέος άνθρωπος που θα έβλεπε με έναν νέο τρόπο τη διακυβέρνηση και δημιούργησε προσδοκίες και ελπίδες. Δυστυχώς "βρήκε" σε ξέρα (κατά το κοινώς λεγόμενο).
Πέρα από την ιδεολογική αντίληψη του κόμματός του, που ήταν αναμενόμενο να δημιουργήσει προβλήματα, αυτό που φαίνεται ότι μέτρησε περισσότερο ήταν ο χαρακτήρας του και η αδυναμία να αντιληφθεί τις περιστάσεις.
Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραιά κ. Νίκος Κοτζιάς σε συνέντευξη που είχε δώσει στην FreeSunday (12/4/09) ανάμεσα στα άλλα λέει: "Αποδείχτηκε ότι έκανε μόνο διαχείριση εξουσίας. Και μάλιστα όχι με βάση τις ανάγκες της χώρας, αλλά τις δημοσκοπήσεις και ορισμένα στενά συμφέροντα. Έγινε σκλάβος των δημοσκοπήσεων".
Δηλαδή αυτές που καθώς τώρα εναντίον του, γίνονται αντικείμενο χλεύης και αμφισβήτησης, και από τον ίδιο και από το κόμμα του!
Και συνεχίζει ο κ. Κοτζιάς προφητικά: "Αυτό πού έπαθε -και είναι κακό για την χώρα, όχι μόνον για κείνον- είναι ότι όταν έσκασαν η Κρίση και τα μεγάλα προβλήματα δεν μπορούσε να τα καταλάβει. Νομίζω ότι -αν τον ψυχολογώ και τον αναλύω πολιτικά σωστά- δεν μπορεί ούτε καν να συνειδητοποιήσει και να καταλάβει γιατί βρίσκεται πίσω στις δημοσκοπήσεις. Ειρωνευόταν και υποτιμούσε τον Γιώργο Παπανδρέου που είναι ένας πολιτικός που αντιλαμβάνεται την Παγκοσμιοποίηση. Και τον ειρωνευόταν γιατί εκείνος δεν καταλάβαινε τις αλλαγές αυτές και τις νέες ανάγκες της χώρας. Επειδή, δε, εξακολουθεί να μην τις καταλαβαίνει, δεν μπορεί να αντιληφθεί πως οι ανάγκες τον ξεπέρασαν και τον φέρνουν δεύτερο... Από αυτήν την πλευρά ζει ένα μεγάλο εσωτερικό ψυχολογικό δράμα".
Θα συμπληρώναμε, με ένα είδος σκωπτικότητας (το οποίο το δικαιούμαστε, τελικά) ότι πέρα από το ψυχολογικό δράμα έχει αναγκαστεί να δώσει την εκλογική μάχη με Κουμουτσάκους και ψέματα! Ας πρόσεχε...