E N A - Κ Λ Ι Κ - Α Ρ Ι Σ Τ Ε Ρ Α ή ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΑΝ ΠΡΟΚΥΨΕΙ ΑΝΑΓΚΗ...
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα επεισόδια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα επεισόδια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 19 Μαρτίου 2010

Ο θρίαμβος των ιδεών

Στο Συνέδριο της ΓΣΕΕ, στη Χαλκιδική, οι ΚΚΕδες και οι ΠΑΜΕήτες για μια ακόμη φορά επέδειξαν το πολιτικό ήθος τους και τη δύναμη της «ιδεολογίας» τους. Η δημοκρατία σε όλο της το μεγαλείο με ψιλογιουχαϊσματα κατά του πρόεδρου της ΝΔ, Αντώνη Σαμαρά, και με τραμπουκισμούς και προπηλακισμούς κατά του Tom Jenkins, εκπρόσωπου των Ευρωπαϊκών Συνδικάτων (ETUC).



Θαυμάστε ήθος συνδικαλιστικό, όπως ακριβώς το μεταδίδει η ανταπόκριση της εφημερίδας «ΕΘΝΟΣ»…

«Με επεισοδιακό τρόπο συνεχίστηκε σήμερα για δεύτερη ημέρα το 34ο Πανελλήνιο τακτικό συνέδριο της ΓΣΕΕ που πραγματοποιείται με τη συμμετοχή 490 συνέδρων στην Κασσάνδρα της Χαλκιδικής.
Συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ αντέδρασαν έντονα και εμπόδισαν αρχικά να μιλήσει τον εκπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων Τόμ Τζέκινγκς όταν αυτός κλήθηκε στο βήμα να χαιρετίσει.
«Έξω οι Ρουφιάνοι» ήταν το σύνθημα με το οποίο τον υποδέχτηκαν και κινήθηκαν εναντίον του ενώ την ίδια ώρα τους απωθούσαν άλλοι συνδικαλιστές της πλειοψηφίας της ΓΣΣΕ φωνάζοντας «Έξω οι νταβατζήδες».
Για δέκα λεπτά το προεδρείο διέκοψε τις εργασίες του συνεδρίου για να επανέλθει στη συνέχεια με τον Τομ Τζέκινγκς να απευθύνει χαιρετισμό και να κάνει ιδιαίτερη αναφορά στον πρόσφατο τραυματισμό του προέδρου της ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλου εκφράζοντας την αλληλεγγύη των ευρωπαϊκών συνδικάτων και χαρακτηρίζοντας την πράξη ποταπή. Πρόσθεσε ότι πρέπει να συλληφθούν τέτοια κακοποιά στοιχεία καθώς αυτού του είδους οι πράξεις αποτελούν εφαλτήριο για τον φασισμό»
.

Σάββατο 13 Μαρτίου 2010

Περί του προέδρου της ΓΣΕΕ



Τελικά ο κ. Παναγόπουλος εκτίθεται διαρκώς και ανεπανόρθωτα, χωρίς να μπορεί να κεφαλαιοποιήσει έστω και εκείνη τη μικρή δόση συμπάθειας που προέκυψε στην κοινή γνώμη για το άτομό του, ύστερα από την τραμπουκική επίθεση που δέχτηκε στο Σύνταγμα, την Παρασκευή το μεσημέρι στις 5/3/10.

Μετά την «ευκαιριακή» αντίθεση του με την κυβέρνηση και τις λαϊκίστικες κορώνες κατά των μέτρων που πήρε η κυβέρνηση Παπανδρέου, παρουσιάζεται ελλειμματικός και σε προσωπικό επίπεδο.

Υποχωρεί και κρύβεται μπροστά στον κίνδυνο πιθανής «επίθεσης» από τους αναρχικούς, τους αριστεριστές και τα γκρουπούσκουλα του ΣΥΡΙΖΑ.

Αντί επικεφαλής της πορείας της ΓΣΕΕ (11/3/10) να διασχίσει τον όχλο που είχε αναπτυχθεί στα γνωστά στέκια μπροστά από το Μουσείο και το Πολυτεχνείο, προτίμησε να αυτοφυγαδευθεί δια μέσου της 3ης Σεπτεμβρίου, χάνοντας το ηθικό πλεονέκτημα και το κύρος που πρέπει να έχει ένας πρόεδρος της ΓΣΕΕ.

Οι πιθανές έως σίγουρες υλακές (και τα γιαουρτώματα) που θα δεχότανε από τους «γνωστούς άγνωστους» και τους ανηκόντες στις «συνιστώσες», μόνον υπέρ του θα λειτουργούσαν!

Μετά από αυτά δεν θα εκπλησσόμουνα αν η επέμβαση των ΜΑΤ και το κόψιμο της Πατησίων στα δύο, έχει σχέση με τον ίδιο και τα προσχήματα του.

(Αλήθεια, κάποιος πρέπει να δώσει εξηγήσεις γι’ αυτήν την ενέργεια!
Έτσι δεν είναι κύριε Χρυσοχοϊδη;)

Προσωπικά ακολούθησα την πορεία της ΓΣΕΕ μέχρι την Ομόνοια (μέσω 3ης Σεπτεμβρίου), βαδίζοντας όμως αρκετά πίσω από το κεντρικό "πανό" της Συνομοσπονδίας, και διερωτώμαι αν ο κ. Παναγόπουλος συμμετείχε εκείνη την ώρα στην πορεία και αν έφτασε ποτέ μέχρι το Σύνταγμα, όπως θα όφειλε να πράξει ο ηγέτης του Ελληνικού συνδικαλιστικού κινήματος.