Πάμε γι' άλλα, σύντροφοι...

Ο ΓΑΠ μπορεί να έχασε την χώρα, αλλά έχοντας σαν απομεινάρι την γενέτειρα της Ιπποκράτους, φαίνεται πως ετοιμάζεται σαν τον Καντάφι να δώσει την μάχη της ελληνικής Σύρτης.

Το ερώτημα είναι αν θα μετατρέψει το πράσινο headquarters σε υπόνομο όπου θα λουφάξει μέσα σαν τον Μουαμάρ, ή θα έχει το θάρρος να αναμετρηθεί πολιτικά.

Ήδη σηκώνονται φωνές από πολλούς που καλούν τους καραβοτσακισμένους Πασόκους να ανατρέψουν τον παράνομο "πρόεδρο" μέσα από ένα έκτακτο Συνέδριο.

Όμως οι νέες επιδιώξεις του ΓΑΠ δεν πρέπει να αφορούν κανένα.

Και δεν πρέπει να παγιδευτεί κανένας σε ένα ναρκοθετημένο και δεξιόστροφο ΠΑΣΟΚ.

Ο πολιτικός ρεαλισμός και ο κοινός νους, λένε πως καμιά μάχη δεν μπορεί να δοθεί πλέον στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ.

Η μολυσματική αρρώστια που σκόρπισε ο ΓΑΠ και η νεοδεξιά κοσμοπολίτικη παρέα του δεν αντιμετωπίζεται, χώρια που το όνομα του πολιτικού φορέα έγινε συνώνυμο της προδοσίας του λαού και της κοινωνικής βάσης του κινήματος.

Είναι χάσιμο χρόνου, λοιπόν, η σύγκρουση εκεί μέσα!

Να τελειώσουμε κάθε δοσοληψία με τους ΓΑΠ, τους Καστανίδηδες, τους Βενιζέλους, τα αριστερά αμορτισέρ του Παπουτσή και δεν συμμαζεύεται.

Την ώρα της Πτώχευσης και του Μαύρου Μετώπου της Δεξιάς (όπως πετυχημένα το ονόμασε η Παπαρήγα), χρειάζεται ένας νέος πολιτικός φορέας.

Ένα μεγάλο Σοσιαλιστικό Κόμμα που θα εκφράσει τους Έλληνες αριστερούς δημοκράτες και θα δώσει ελπίδα στην Κοινωνία στη βάση μιας επικαιροποιημένης διακήρυξης της "3ης Σεπτέμβρη".

Σύντροφοι, πάμε γι' άλλα...
ΠΡΕΠΕΙ.

Πάνε να μας φορέσουν Φερετζέ

Την γλύτωσε ο ντροπιασμένος των Καννών.  
Πήρε ψήφο εμπιστοσύνης, κατόπιν της προστασίας που του παρέσχε ο Βενιζέλος στο εσωτερικό μέτωπο του νεο-ΠΑΣόΚ, όχι βέβαιο άνευ ανταλλαγμάτων.  

Τώρα ο ΓΑΠ με μια παράδοξη (!) αίγλη πατριωτισμού, γενναιότητας και αλτρουισμού, επιδίδεται σε μια σειρά από πολιτικές μανούβρες και παιχνίδια, που πέρα από την διάσωση της υστεροφημίας του (!!!) έχει σαν βασικούς στόχους:  
α) την σταθεροποίηση του ελληνικού αστικού συστήματος,  
β) την αποκατάσταση της ισορροπίας του δικομματισμού με την επιβίωση του νεο-ΠΑΣόΚ, και
γ) την δημιουργία φραγμού στην άνοδο της Αριστεράς και των αγανακτισμένων.  

Τα πολιτικά παιχνίδια δαφνοστεφανωμένα με τον θόρυβο των ΜΜΕ και τα καλά λόγια των ξένων (που έχουν συμφέρον από τα διαδραματιζόμενα), διαμορφώνουν μια τεράστια παραπλάνηση του λαού και αποπροσανατολισμό από την ουσία.  

Με το κολπάκι της «αποχώρησης Γιώργου Παπανδρέου» πάνε να βάλουν στη γωνιά, στο σκοτάδι και λήθη, την τρομακτική κοινωνική πραγματικότητα της λεηλασίας των μισθών και των συντάξεων, την επιβολή αλλεπάλληλων χαρατσιών, της ξεδιάντροπης απόλυσης εργαζομένων με προϋπηρεσία 20, 30 και 35 χρόνων…  

Μέσα από την ανάγκη εθνικής συνεννόησης (το αποκαλούν «να τα βρουν» ΝΔ και νεο-ΠΑΣόΚ) προσπαθούν να κάνουν τον Έλληνα να νομίσει ότι αυτό είναι το ζητούμενο, και υποσυνείδητα να αποδεχτεί τα όσα έγιναν και όσα έρχονται.
 
Αλλά ας πούμε ότι τα βρήκανε τα κεντροδεξιά κόμματα του συστήματος (νεο-ΠΑΣόΚ, ΝΔ, ΛάΟΣ και Συμμαχία)… ε, και;  
Θα αποκατασταθούν οι αδικίες των Μνημονίων;  
Η απάντηση είναι όχι!  

Ο λαός πρέπει να μείνει σε εγρήγορση, όσο το πολιτικοοικονομικό σύστημα θα καλύπτει τους πλούσιους, τους ένοχους των σκανδάλων και κυρίως τους Ένοχους του Εγκλήματος της Ελληνικής Πτώχευσης.  

Προσοχή λοιπόν!  
Θα σας τον δώσουν, και μάλιστα με ωραίο promotion και βέβαια δωρεάν.  
Μη τον φορέσετε τον Φερετζέ που σας χαρίζουν.  
Πετάξτε τον στα σκουπίδια…

Καλτσοδέτες

Και υποταγμένους και καλτσοδέτες.
Έτσι τους θέλουν τους βουλευτές και έτσι τους βλέπουν οι νεόκοποι και οι "νεο-ΠΑΣΟΚ" αυλικοί του ΓΑΠ.

Τόλμησε η Καϊλή να πει κάποιες αλήθειες για τα έργα και τις ημέρες της κυβέρνησης του αφεντικού του, και ξύνισε ο κ. Ξυνίδης αποτολμόντας να την σχολιάσει με την φράση:
"Σιγά την καλτσοδέτα".

Σιγά ρε άντρα και μεγάλε πολιτικέ!
Θέλω να ξέρω πως θα την αποκαλεί από εδώ και πέρα ο Σωκράτης από την Ξάνθη, αφού η κ. Καϊλή υπάκουσε / υπέκυψε στις παρασκηνιακές πιέσεις και έδωσε την ψήφο εκείνη της εμπιστοσύνης ώστε να αποχωρήσει ο ΓΑΠ με ψηλα το κεφάλι (ή μπας για να κοροϊδέψει και να μας μείνει)...

Τέτοιους πιστούς τύπους και με τέτοιο ήθος κουβάλησε στο ΠΑΣΟΚ ο Γιωργάκης.
Στην περίπτωση του Ξυνίδη, κουβάλησε μια μαριονέτα που της έδωσε το ρόλο του τοποτηρητή Γραμματέα του ΠΑΣΟΚ, με καθήκον να βάλει στο γύψο την Οργάνωση και να μετατρέψει σε κοιμητήριο την Ιπποκράτους.
Στη συνέχεια του έδωσε και το απαραίτητο γλυφιτζούρη, υφυπουργοποιόντας τον!!!
(δηλαδή απλώς χαμένα λεφτά, και απλώς μιά σπατάλη στην τρύπα του ελλείματος και του χρέους - από την άλλη χαράτσια στους φουκαράδες).

Με τέτοιους πολιτικούς άνδρες ήταν μοιραίο να φτάσουμε στο "νεο-ΠΑΣΟΚ" (ή στην πραγματικότητα στο "μη ΠΑΣΟΚ") και στην κοινωνική κατάσταση που βιώνουμε.

Η Σημειολογία της Αποχώρησης

Δεν θα κουράσω. 

Δύο λόγια μόνο για τα όσα μαγειρεύει το σύστημα. 

Με εντολή της «Ευρώπης» ετοιμάζουν διάδοχο σχήμα. 

Μια κυβέρνηση Μεταβατική, Εθνικής σωτηρίας ή όπως αλλιώς κι αν θέλετε να λέγεται.
Μιλάνε για τον Λουκά Παπαδήμο, για τον Κώστα Σημίτη κι όποιον άλλο τραβάει η όρεξή σας. 

Το σύστημα δεν θα αφήσει τα πράγματα να σκάσουνε στα βράχια. 

Οι Κάννες και το ξεφτιλίκι που έπεσε στους G20 ήταν απλά το τέλος ενός αφερέγγυου εταίρου, που όσο ήταν βολικός τον αφήνανε να ανταλλάσσει φιλάκια με την Λαγκάρντ, την Μέρκελ και όλα τα αστέρια της ΕΕ και του ΔΝΤ ή να παριστάνει τον ηγέτη.

Το ζήτημα είναι πως θα φύγει ο θλιβερός υιός του Ανδρέα, ο οποίος είναι τόσο βλακωδώς γατζωμένος από την καρέκλα που θα βογκήξει το πανελλήνιο.
(η περίπτωσή του, μου θυμίζει μια πιό ειρηνική εκδοχή της "αντίστασης" Καντάφι)

Θα φύγει, λοιπόν, σαν «κύριος», όπου στα πλαίσια μιας δυτικής και ελιτίστικης ετικέτας ένας πρωθυπουργός δεν μπορεί να γελοιοποιείται ή θα απέλθει σαν κάποιος επικίνδυνος ολετήρας για τη χώρα, που φεύγει με μια κλωτσιά στον πισινό και ένα «ούστ»; 

Το τι απάντηση θα δώσει ο καθένας είναι μια προσωπική υπόθεση. 

Ο τρόπος, όμως, που θα αποχωρήσει ο Γιώργος Παπανδρέου θα αποτελέσει ένα ιστορικό παράδειγμα για το μέλλον.

Οι ανόητοι είναι αήττητοι

Αν πιστεύετε ότι τρέχει στις Κάννες για να τον μαλώσουν ο Νικολά και η Άγκελα, κάνετε λάθος. Ο άνθρωπος πάει για να πάρει τον Χρυσό Φοίνικα για την ταινία "Εκβιασμός αλα Ελληνικά".

Άρχισε η 3η Γερμανοκρατία

Αν καταλάβατε μας εγκλείσανε σε ίδρυμα.
Χειρότερο και από αυτά για τα διανοητικά καθυστερημένα άτομα.
Η χώρα μπήκε σε νέα σκλαβιά ίσως φρικτότερη της τουρκοκρατίας. Μετά την Βαυαροκρατία και την ναζιστική Κατοχή, οι Γερμανοί ξανάρχονται ως οικονομικοί Eπικυρίαρχοι.
Το νέο Νταχάου κάνει θυρανοίξια.
Έρχονται οι δανειστές και τοκογλύφοι που τάιζαν εξεπιτούτου διεφθαρμένες ελληνικές κυβερνήσεις, για να μας πάρουν την κατάλληλη στιγμή το χωράφι.
Ράϊχενμπαχ, νέου τύπου Τσολάκογλου και γερμανοτσολιάδες θα έχουμε από τούδε.
Και ελεεινούς Βαγγελάκηδες που θα αναρωτιούνται προκλητικά αν θα υπάρξουν κόμματα που δεν θα χαρούν και δεν θα στηρίξουν το haircut και την υποδούλωση.
Και πολιτικά μειράκια σαν τον Γιώργο Παπ., που αφού υπόγραψε την ταπεινωτική παράδοση της χώρας, μας προτρέπει τώρα να «σηκώνουμε τα μανίκια».
Και παρατρεχάμενους υπουργίσκους έχουμε, που δηλώνουν ότι ο γερμανός τοποτηρητής «αγαπάει τους Έλληνες».
Ξετσίπωτοι και ξευτίλες.
Συνεργάτες και ξενόδουλοι.
Δόλιοι που μας φέρανε στην πτώχευση…
Το τρομαχτικό θα είναι ότι αυτοί οι πηλιογούσηδες θα στηθούν στις εξέδρες και ως επίσημοι θα γιορτάσουν την 28η Οκτωβρίου.
(βέβαια με τα κάποιον φόβο στο γιαούρτωμα – αλλά τι είναι ο πόνος μπρος στα κάλλη)
Ίσως στα καθίσματα των επισήμων να καλέσουν και τον Gauleiter που μας όρισε η καγκελάριος Μέρκελ.
Και δεν θα εκπλαγώ καθόλου – μα καθόλου, αν ο τελετάρχης της παρέλασης - δείχνοντας τα παρελαύνοντα στρατιωτικά τμήματα - του πει:
Herr Reichenbach ist Ihre Armee...

Δεν υπάρχει Αντιγόνη για τον Μουαμάρ και τον πολιτισμό μας

We came. We saw. He died!

Έτσι κραύγασε η κυρία Χίλαρυ:  

Ήρθαμε, Είδαμε, Πέθανε!
(και άρχισε να κάνει χειρονομίες με τα χεράκια της που θα τις ζήλευε και ο χειρότερος χουλιγκάνος της Θύρας 13)

Μαζί της πανηγύρισαν πλείστοι όσοι: από την μαριονέττα τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ μέχρι και τους κάθε είδους δυτικούς ηγέτες και ηγετίσκους. 
(άραγε ο δικός μας τι δηλώσεις έκανε;)

Καμιά ενόχληση του πολιτισμένου κόσμου για τον τρόπο που εξοντώθηκε ο πρώην ιδιότυπος δικτάτορας. 

Η παραμικρή αποστροφή από το γεγονός της έκθεσης της σωρού του σε ένα ελεεινό δωμάτιο-ψυγείο χασάπικου, όπου παρελαύνουν οι θλιβεροί Λίβυοι για να βγάλουν αναμνηστικές φωτογραφίες!!! 

Στην Ευρώπη, φαίνεται ότι ο παραδοσιακός τύπος της αστικής δημοκρατίας και των κεκτημένων της (όπου ανάμεσα στα άλλα ξεχώριζε το δικαίωμα για μια δίκαιη δίκη ή για μια έντιμη ταφή, ακόμη και σε ειδεχθείς εγκληματίες), έδωσε θέση στην αποτρόπαια αμερικανική αντίληψη που έχτισαν οι Μπους, πατήρ και υιός! 

Ο Καντάφι δεν είχε δικαίωμα σε δίκαια δίκη και έπρεπε να εκτελεστεί. 

Μεταθανάτια πρέπει να διαπομπευθεί! 

Το δωμάτιο-ψυγείο του χασάπικου όπου κείται ο Μουαμάρ Καντάφι είναι πλούσιο σε σημειολογία για τους εχθρούς του αμερικάνικου συστήματος και σε μαντείες για το μέλλον των ανθρώπων που σήμερα πανηγυρίζουν την ανεξαρτησία τους. 

Τα ένστικτα του κτήνους πρέπει να κορεστούν πριν εξαφανίσουν στην έρημο (πιθανώς) το κομματιασμένο σώμα του τύραννου, που στην περίπτωση του την αρκετά όμοια με του άθαφτου Πολυνείκη, δεν υπάρχει κανενός είδους Αντιγόνη για να φωνάξει την άγραφη και ασάλευτη επιταγή των Θεών: «τἄγραπτα κἀσφαλῆ Θεῶν νόμιμα». 

Όπου όμως κι αν εξαφανίσουν τον Καντάφι, μαζί με το κατακρεουργημένο πτώμα του, θα παρασυρθούν στον χαμό και κάμποσα κουρέλια του πολιτισμού και της δημοκρατίας μας, ίσως σαν κάποιου είδους διακοσμητικά πλαστικά λουλούδια για να κοσμούν την επιτάφια ξεφτίλα μας...

Ζητώντας το αδύνατο

Το μεγάλο ζητούμενο, βέβαια, είναι ποιοι κρύβονται πίσω από τις κουκούλες, από που προέρχονται και ποιοι τους καθοδηγούν κατά τρόπο παρακρατικό.
Όμως δεν αντέχω να μην προβάλω την εικόνα όπου δύο κοπέλες διαδηλώτριες περικυκλώνονται από καμιά 20αριά "γενναίους του μπρανκαλεόνε" και ψεκάζονται με χημικά... εξ αποστάσεως 10 εκατοστών!!!  

[Έτσι για να μάθετε καργιολίτσες να καθόσαστε στο σπίτι σας και να μαγειρεύετε αντί να παίρνετε τους δρόμους… 
Να κάνετε λογαριασμούς πως θα την βγάλετε καθαρή με τα δάνεια, τις κάρτες, τους λογαριασμούς και τα κυβερνητικά χαράτσια, κι όχι να κάνετε μαγκιές εκεί που δεν σας παίρνει.]

Τώρα αν τσαντιστεί και πει κανείς βρισιές και κάνει αντιπαραβολή της πράξης των ΜΑΤατζήδων με αρετές όπως η αντροσύνη, είναι μια χαμένη προσπάθεια.
Για συνέπεια στα μέτρα τάξης και προστασίας του κόσμου από τους κινδύνους, ούτε λόγος.
Αλλά αν τα παλληκάρια που ψεκάζουν δύο (όλες κι όλες) νέες γυναίκες έχουν νεκρωμένες αισθήσεις και ανύπαρκτα αισθήματα, ποιά είναι αυτά του αρμόδιου Υπουργού;
Και δεν γουστάρω να ακούσω να εκφράζεται η βαθειά του λύπη, όπως και στην περίπτωση του άτυχου οικοδόμου που έπεσε νεκρός την ώρα που διαδήλωνε με το ΠΑΜΕ (άσε που η δήλωση Παπουτσή δεν ήταν η έκφραση οδύνης, αλλά μια ανάσα ανακούφισης που ο φουκαράς «δεν έφερε εξωτερικές κακώσεις» - με εννοείτε, ε;).
Και δεν ανεχόμαι να ακούσω νέες μαλακίες περί διεξαγωγής ΕΔΕ.
Αυτό που θέλει η κοινωνία είναι να τον ακούσει να λέει:
Παραιτούμαι! 

Αλλά που τέτοια τύχη.
Με την μετάλλαξη του κόμματός του (παλιότερα και δικού μου) και με τον βαμπιρισμό στον οποίο βήμα - βήμα προχώρησαν όλοι τους – και οι 153 ή 154 - απομυζώντας μισθωτούς και συνταξιούχους, τότε του ζητάμε το αδύνατο.

--------------------------
Ένα υστερόγραφο για τις δύο κοπελιές της φωτογραφίας
(που πιστεύω αντιπροσωπεύουν χιλιάδες άλλες)
Κορίτσια, για ακούστε:
Καργιολίτσες σας θέλουνε!
Νοικοκυρούλες και γκομενίτσες που δεν διαμαρτύρονται.
Σας ζητάνε - κι αυτοί - ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟΝ...

Μείνανε 153 και ο Λαός στον τόπο

Εάν δεν ψηφιστούν όλα τα άρθρα του «πολυνομοσχεδίου», και ειδικά εκείνα που έχουν συμβολικό χαρακτήρα για τους εταίρους, οι ξένοι δεν θα μας δώσουν την 6η δόση.
Μάλιστα δεν πρέπει να τολμήσουνε να πάμε στο Eurogroup ή τη Σύνοδο Κορυφής.
Αυτά είπε ο Βενιζέλος.
Τέτοια αποδοχή της εθνικής μας υποταγής, τέτοια αποδοχή ότι η όλη διαδικασία για την συζήτηση και την ψήφιση του «πολυνομοσχεδίου» δεν ήταν τίποτα άλλο από μια στημένη θεατρική παράσταση.
Η Λούκα Κατσέλη είχε τελικά το κουράγιο να πει «Όχι» στο άρθρο 37 για τις συλλογικές συμβάσεις στον ιδιωτικό τομέα.
Ο φερόμενος ως πρωθυπουργός κύριος Γιώργος Παπανδρέου - ο οποίος δεν είχε το καν θάρρος να εμφανιστεί στο κοινοβούλιο και να αντέξει την κριτική της αντιπολίτευσης - έδειξε και πάλι την πολιτική του μικρότητα διαγράφοντας εξ’ αποστάσεως την πρώην υπουργό του, δικαιώνοντας εκείνους που τον χαρακτηρίζουν εγωιστή και μικρόψυχο.
Ο πολιτικός και κοινωνικός κατήφορος του θλιβερού πρωθυπουργεύοντα είναι πια σε δρόμο χωρίς επιστροφή.
Για τους Έλληνες ξεκινάνε τα Πάθη, μα και ο αγώνας για την Ανάσταση...

Πάμε σαν άλλοτε

Το μόνο που θα μας λείπει είναι μια Φανή Χαλκιά...