Τα είπε τα ακροδεξιά και τα μνημονιακά του και αποχώρησε χωρίς φυσικά και πάλι να δώσει συνέντευξη τύπου.
Αυτό είναι πράγμα επικίνδυνο και μη συμφέρον, το οποίο βέβαια καταπίνουν οι φίλιοι δημοσιογράφοι.
Ο Σαμαράς χθες μου θύμισε τον φονιά που όταν δώσει την πρώτη μαχαιριά γίνεται ασυγκράτητος, καθώς πια δεν υπάρχει οδός μεταμέλειας.
Σου λέει αφού το έκανα, ε να μην θεωρηθώ και γιαλαντζί μαχαιροβγάλτης.
Του έδωσε και κατάλαβε.
Όλο το ζουμί του φοβικού λόγου που εκφώνησε ήταν η κατατρομοκράτηση του κοσμάκη, μέσα από ένα κρεσέντο κατά του ΣΥΡΙΖΑ, που θα οδηγήσει τη χώρα στην οικονομική καταστροφή, που θα την βγάλει από το καλό ΝΑΤΟ (και κοιτάξτε τι γίνεται γύρω μας στην Μέση Ανατολή και στην Ουκρανία), που όσα κακά έγιναν μεταπολιτευτικά φταίει η Αριστερά, και άλλα τινά…
Είπε και καλά πράγματα, αλλά αόριστα, περί ένστολων, που τους αγαπάει γιατί είναι οι στυλοβάτες κυβέρνησης και συστήματος, για κάποια μείωση κοντά στο 30% στο πετρέλαιο θέρμανσης (την ώρα βέβαια που το εκτίναξαν πάνω στο 400%) και είπε και δύο κουβέντες και για την Αμφίπολη!!!... (ως να είναι δικό του επίτευγμα), περί ανάπτυξης που ήδη οι μηχανές της γκαζώνουν και θερμαίνονται, ξεχνώντας βέβαια ότι αυτό το λέει 3 χρόνια τώρα, και έτσι να εισπράξει το σχόλιο ότι οι μηχανές που υπερθερμαίνονται σε στάση «νεκράς» κινδυνεύουν να καούν.
Μέσα από την ομιλία του (την copy - paste / τα ίδια ακριβώς μας είπε και πέρσι) φάνηκε καθαρά η αγωνιώδης προσπάθεια να μείνει γαντζωμένος στην κυβερνητική εξουσία και ότι είναι πίσω στις προτιμήσεις του εκλογικού σώματος.
Μένει στους πολίτες να κατανοήσουν που το πάει και τι τους περιμένει αν και του χρόνου τους απευθύνει λόγο από την Θεσσαλονίκη.
