Μπεεεεεεεεέεεε…

Κάποτε στην αρχαία Σπάρτη μαζευτήκανε σε συνέλευση στην Απέλλα οι Σπαρτιάτες πολίτες για να πάρουνε απόφαση πάνω σε κάποιο ζήτημα. 

Ένας από αυτούς, ο οποίος δεν έχαιρε ιδιαίτερης συμπάθειας στην Σπάρτη, πήρε το λόγο και ανέπτυξε με σωστό τρόπο την πρότασή του, η οποία ήταν πέρα για πέρα σωστή. 

Όταν ήρθε η ώρα της ψηφοφορίας όλοι οι άλλοι απορρίψανε την πρότασή του.

Καθώς το ζήτημα που εξετάζανε έμεινε χωρίς λύση, επανήλθαν στην Απέλλα μετά λίγες ημέρες για να ξανασυζητήσουν. 

Τότε ένας από εκείνους που είχαν αρνηθεί την εισήγηση του αντιπαθητικού βγήκε και πρότεινε όσα ο αντιπαθής είχε υποδείξει. 

Η πρόταση του έγινε παμψηφεί δεκτή!

Αυτή η ιστορία μου θυμίζει τα όσα τραγελαφικά συμβαίνουν στην σύγχρονη Ελλάδα και την μεθοδευμένη άρνηση στις προτάσεις του Αλέξη Τσίπρα, από τα κόμματα του κατεστημένου, τα ΜΜΕ, κλπ.

Πρότεινε ο Τσίπρας, να γίνει ένα 3ετές μορατόριουμ αναστολής των πληρωμών που προκύπτουν από το Μνημόνιο ώστε να μπορέσει η Ελλάδα να ανακάμψει μέσα από επενδύσεις υπέρ της Ανάπτυξης.

Πέσανε σαν τα κακά σκυλιά να τον φάνε!

Αυτά είναι άσχετα, 

δεν γίνονται, 

θα μας διώξουν από το Eurogroup και το ευρώ, 

και πάει λέγοντας.

Ακούστε τώρα και κρατηθείτε.

(Το άκουσα στην εκπομπή Λαβύρινθος του Τριανταφυλλίδη, όπου έσπευσα μετά από έκκληση σχολιαστή του ΜοσχατουΠολις, όπου έφαγε την γλώσσα του ο Μυταράκης της ΝΔ που λοιδορούσε τον Τσίπρα και τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ)

Βγήκε λοιπόν χθες ο Μάριο Μόντι - πρωθυπουργός της Ιταλίας και τραπεζίτης παρακαλώ - και ζήτησε ο άνθρωπος 3ετή εξαίρεση των δημόσιων δαπανών της χώρας του από το μνημόνιο.

Ξέρετε πως χαρακτηρίστηκε η πρότασή του, ανάμεσα στα άλλα καλά λόγια;

"Λυτρωτική πράξη υπέρβασης της κρίσης".

Αμέ…

Ψττττ...

Ελληναραδες, ψευταράδες, θύματα, μόγγολα, fashion victims, πρόθυμοι και φοβιτσιάρηδες...

Μπεεεεεεεεέεεε…

Ρε, Μπεεεεεεεεέεεε…

Γιατρέ τρέξε! H Ελλάδα έπαιξε "Εκλογές" και πεθαίνει

Μέχρι και τις εκλογές της 6ης Μαΐου 

κανείς δεν κραύγαζε και καμιά δεν ολοφυρόταν. 

Σε κακιά, μεν, κατάσταση η ασθενής Ελλάδα, 

αλλά σταθεροποιημένη, όπως μας δήλωναν οι στενοί συγγενείς 

που παραστέκονταν στο προσκεφάλι της: 

ο Παπαδήμος, ο Βενιζέλος κι ο μοιραίος Σαμαράς. 

Μάλιστα ο τελευταίος εξ αυτών, 

έπεισε τον γιατρό που κουράριζε την Ελλαδίτσα 

ότι θα μπορούσε να πάει σπίτι του 

γιατί η ασθενής ήταν τόσο πολύ καλύτερα 

που θα την έβαζαν να παίξει μαζί τους 

το επιτραπέζιο παιχνίδι των Εκλογών. 

Έφυγε ο γιατρός, 

παίχτηκε το επιτραπέζιο των Εκλογών 

(που τόσο γουστάριζε να παίξει ο παιχνιδιάρης Αντωνάκης Σαμαράς) 

και τώρα οι συγγενείς τρέχουν στους διαδρόμους της κλινικής, 

ουρλιάζοντας να τρέξει κάποιος γιατρός 

γιατί η Ελλαδίτσα εκπνέει. 

Το συρτάρι με τις βασικές λειτουργίες της 

χάσκει άδειο από αίμα, οξυγόνο και ευρώ… 

Και αναρωτιέμαι: 

Πότε ρε παιδιά πρόλαβε να κακοφορμίσει η μεγάλη ασθενής; 

Αλλά και γιατί αφού βλέπατε 

ότι δεν θα αντέξει τις συγκινήσεις του παιχνιδιού των Εκλογών, 

εσείς αμέτι - μουχαμέτι 

την βάλατε να ρίχνει τις ζαριές των ψήφων 

και να εκτίθεται στην ένταση 

της παρακολούθησης της κατάρρευσης των ποσοστών σας; 

Ερωτώ, 

όσους θέλουν ακόμη να το παίζουνε έκπληκτοι μαλάκες: 

Πως μπορεί αμέσως μετά το πρώτο δευτερόλεπτο 

που διαμορφωθήκανε τα επίσημα αποτελέσματα των Εκλογών, 

να είναι λογικό να πιστέψουμε 

ότι καταρρεύσανε τα οικονομικά της χώρας, 

αλλά και να αδειάσει το ταμείο της ασθενούς; 

Πως μπορεί ως αντίλαλος του συστήματος 

 να κάνει αφορισμούς ο πρόεδρος Παπούλιας 

και αναρωτιέται αν μέχρι να τελειώσουν οι διεργασίες 

για την πολυπόθητη συμφωνία των κομμάτων 

ή τον διορισμό τεχνοκρατών αλά Μόντι 

(επππ, φτάσαμε στο ζουμί) 

θα υπάρχει το ελληνικό κράτος; 

Όταν αποφασίστηκε να πάμε σε εκλογές 

μέσα από την αντικειμενική πίεση των γεγονότων, 

από την ογκούμενη κοινωνική αγανάκτηση, 

από τα αδιέξοδα αποτελέσματα εφαρμογής του μνημονίου 

και την ανικανότητα του συστήματος, 

τότε ως υπεύθυνος πολιτειακός θεματοφύλακας 

δεν τα έβλεπε αυτά; 

Από ότι ακούω, 

αμέσως μετά τις Εκλογές, και εξαιτίας τους, 

οι «νοικοκυραίοι» φυγαδεύσανε στην Ελβετία και αλλαχού 

μόνο 1 δις … 

Ε, αυτό δεν είναι ικανό από την χαλαρότητα της 5ης Μαϊου

να κατρακυλήσουμε στα ζόρια της 7ης του ίδιου μήνα.

Κάνω λάθος;

Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι ότι η φασαρία ξέσπασε 

όταν ο κ. Τσίπρας αρνήθηκε να μπει συνεταιράκι 

στην κυβέρνηση σωτηρίας που σερβίρισε ο δικομματισμός 

ως κρύο πιάτο συγκάλυψης και συνενοχής. 

Όπως και να χει, 

και όποια ιστορία και αν διηγούνται οι «συγγενείς» 

(συγγενείς πολιτικά και σε συνευθύνη στην καταστροφή) 

και όποια επιτραπέζια κι αν παίζουν, 

σημασία έχει η πορεία προς την απελευθέρωση. 

Η κοινωνική και πολιτική χειραφέτηση των Ελλήνων έχει αρχίσει… 

και είναι η μόνη μας Ελπίδα.

Ο θυμωμένος Homo Pasokus

Κάποιοι φίλοι και φίλες που με συνάντησαν στην χθεσινή βόλτα μου στην αγορά της γειτονιάς, ζήτησαν να γράψω κάτι για το αποτέλεσμα των εκλογών ή και για την Αριστερά, που βρίσκεται στο προσκήνιο και μάλιστα στο σημείο να της ανατεθεί εντολή σχηματισμού κυβέρνησης.

Θεματολογία απέραντου μήκους, πλάτους και βάθους - θα έλεγα - για να επιχειρήσω κάτι τέτοιο, για να μην προσθέσω σ’ αυτά την περισυλλογή στην οποία έχω περιπέσει.

Βέβαια σπεύδω να δηλώσω ότι ουδόλως έχω μετανιώσει για την ψήφο μου, αν κάποιος καλοθελητής θελήσει να την συνδυάσει (εκ του πονηρού) με τον τραγέλαφο του εκλογικού αποτελέσματος.

Απλά η διάθεσή μου κατατείνει σε μια προσπάθεια να αναλύσω αυτό το αποτέλεσμα, μα κυρίως αφού αυτοσυγκεντρωθώ να κατανοήσω το νέο πολιτικό τοπίο.

Στο παρόν σημείωμα θα προτιμήσω να ασχοληθώ με ένα ενδιαφέρον μετεκλογικό φαινόμενο που έχει να κάνει με ορισμένου είδους αντιδράσεις που προκύπτουν εκ του αποτελέσματος των εκλογών.

Δεν πρόκειται όμως για τις πανελληνίως ορατές προσπάθειες του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ να φθείρουν τον ΣΥΡΙΖΑ που μπήκε δυναμικά ανάμεσα τους και ανάμεσα σε αυτούς και το κόκκαλο της εξουσίας που ροκανίζανε δεκαετίες τώρα, αλλά για τις αντιδράσεις οργής, μοχθηρίας και κακίας των ντόπιων Πασόκων κατά όσων εγκαταλείψανε το «πράσινο στρατόπεδο» και ψήφισαν Αριστερά.

Οι ντόπιοι λοιπόν Πασόκοι (γιατί δεν έχω ακόμα πληροφορίες από άλλες γειτονιές) προχωράνε πολύ πέρα από τις επίσημες αντιδράσεις του κόμματος τους, το οποίο αρκείται στις διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές να ρίχνει δια των εκπροσώπων του μπανανόφλουδες και «καυτές πατάτες» στους εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ μπας και κλονίσει τους ψηφοφόρους ενόψει των Επαναληπτικών του Ιουνίου.

Όπου βρεθούν κι όπου σταθούν, είτε με οργίλο τρόπο επιτίθενται φραστικά κατά των πρώην συντρόφων και ομοϊδεατών τους που στράφηκαν προς τον ΣΥΡΙΖΑ (γιατί ουδόλως τους απασχολούν όσοι Πασόκοι πήγαν στον Σαμαρά, τον Κουβέλη, τον Καμμένο ή τον ναζιστή Μιχαλολιάκο), είτε με ένα πεμπτοφαλαγγίτικο τρόπο προσπαθούν να ενσπείρουν έναν αποτρόπαιο κοινωνικό φόβο για το μέλλον, εξ αφορμής της αδυναμίας σχηματισμού κυβέρνησης.

«Τώρα να πάτε στον Τσίπρα να σας πληρώσει μισθούς και συντάξεις»,

«Κοιτάχτε αλαζονία ο ΣΥΡΙΖΑίοι ακόμα δεν βγήκαν από το αυγό»,

«Ο Τσίπρας θα δεσμεύσει τις τραπεζικές καταθέσεις του κοσμάκη», κλπ, κλπ, κλπ.

Κι όλα αυτά, μη χαρίζοντας ούτε δευτερόλεπτο στο υποψήφιο θύμα των προσχεδιασμένων τακτικών τους.

Δεν προλαβαίνει κάποιος να καθίσει σε ένα τραπεζάκι του όποιου cafe και στο δευτερόλεπτο του επιτίθενται μέσα από «καμπανιές» ή απευθείας προσωπικές επιθέσεις.

Από όλα τα ευτράπελα μα και θλιβερά που εκτυλίσσονται από το πρωϊ της Δευτέρας, προκύπτει ότι κάποια τοπικά στελέχη και μέλη του ΠΑΣΟΚ δεν χάρισαν στον εαυτό τους ούτε δευτερόλεπτο από την σοφία της σιωπής, ούτε εκατοστό του δευτερολέπτου στην ανάγκη για περισυλλογή και πολιτική σοβαρότητα ώστε να αναλύσουν το γιατί 2.000.000 ψηφοφόροι του 2009 γύρισαν την πλάτη τους στο κόμμα που ακόμη υποστηρίζουν.

Γι αυτούς η διαπλοκή, η διαφθορά, η κακοδιοίκηση, η μαρτυρική πορεία του λαού που καθημερινά επί δύο χρόνια βίωσε το μαρτύριο του φόβου δια των τηλεοράσεων, η βήμα - βήμα συνεχής μείωση μισθών, συντάξεων και παροχών, οι απολύσεις, η υποθήκευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας, η πολιτική υποδούλωση και ο εξευτελισμός, η εξασφάλιση χρημάτων πρώτα για τους δανειστές και μετά για τον λαό, είναι ασημαντότητες.

Αλλά και για το κόμμα, το Κίνημα: η εν λευκώ διαχείριση του πολιτικού και κοινωνικού χώρου του ΠΑΣΟΚ από 160 κοπρίτες, η έλλειψη δομής και οργάνωσης, η παραβίαση της διακήρυξης και της ιδεολογικοπολιτικής πλατφόρμας του, ο άνευ προηγουμένου παραγκωνισμός της βάσης, πρέπει να είναι ασήμαντες λεπτομέρειες για τους πληγωμένους Πασόκους...

Αν και το αστείο είναι ότι προ μηνών κάποιοι εξ αυτών πραγματοποίησαν συμβολική κατάληψη των γραφείων του τοπικού ΠΑΣΟΚ γιατί κατά την άποψή τους το ΠΑΣΟΚ είχε πάψει να είναι Δημοκρατικό στην λειτουργία του, Πατριωτικό, Αριστερό και Κοινωνικό!!!!!!

Μόνον πρωτόγονες μορφές σκέψης και συμπεριφοράς μπορούν να δουν και να χειριστούν την εκλογική συντριβή του ΠΑΣΟΚ σαν κάτι που μπορεί να μοιάζει με τον πόνο του φανατικού χούλιγκαν μετά έναν αγώνα μεταξύ Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού.

Η πολιτική και η ζωή του ανθρώπου είναι μια πολύ σοβαρότερη υπόθεση από τις ιδεοληψίες και τους πρωτογονισμούς.

Άσε που πέρα από αυτά μετράει η κοινωνική σχέση και η φιλία.

Δεν ξέρω αν το δέντρο του ΠΑΣΟΚ θα ξανανθίσει.

Ίσως, …αν και κατόρθωσαν οι κάθε Γιωργάκηδες, Ευάγγελοι, Αννούλες, Παπουτσήδες, Ρέππες και Παπακωνσταντίνου να το εξομοιώσουν (έστω και κατά την ονομασία) με τις χειρότερες πολιτικές, κοινωνικές και ηθικές έννοιες.

Αυτό που ξέρω είναι ότι προς το παρόν ο κορμός ταρακουνήθηκε από σεισμό έντασης δεκάδων ποσοστιαίων ρίχτερ.

Η φυλλωσιά έπεσε καταγής σαν ένας τεράστιος όγκος από ξερά φύλλα και στα κλαδιά του δέντρου απόμειναν κάποια ακόμη ελάχιστα φύλλα (κι αυτά αβέβαιης πρόσφυσης) και κάποιοι κρεμασμένοι Homo Pasokus που παριστάνουν τους ακραιφνείς Πασόκους.

Όμως η απόσταση ανάμεσα στις δύο έννοιες κρύβει την αγωνία της εξέλιξης και την ποιοτική διαφορά ανάμεσα στον Homo Sapiens της περιόδου της ανθρωποφαγίας και της περιόδου της ανάδυσης της αρχαίας Ελληνικής Δημοκρατίας, του Πνεύματος και των Τεχνών.

Ένα βήμα μπρος και δύο πίσω ή Πρόσω Ολοταχώς;

Την Κυριακή ψηφίζουμε.  

Περισσότερο κι από την επιλογή κάποιου κόμματος ικανού για να κυβερνήσει, η κάλπη θα δείξει αν ο ελληνικός λαός θα συνεχίσει να στηρίζει τα όσα ντροπιαστικά και οδυνηρά αντιπροσωπεύει το σημερινό πολιτικό σύστημα. 

Αν δηλαδή από ανοησία, φόβο, συντηρητισμό ή παθολογικό πατριωτισμό θα επιβραβευτεί η  αποδεδειγμένη πλέον Διαπλοκή, η ξεφωνισμένη Διαφθορά, η έμπρακτη Κοινωνική Διάλυση και η de jure Εθνική Υποδούλωση.

Το τι πραγματικά πρέπει να γίνει, το γνωρίζουν όλοι.
Ε, ας το πράξουν!

Κάνε την ψήφο σου ...Απόλαυση!

Δύο εβδομάδες απομείνανε! 

Πάνω κι από το να κοιτάξουμε κατάματα το φόβο 
και τις παλιές μας παθογένειες 
(των εξαρτημένων κομματικών σχέσεων), 
είναι καλύτερα να τον χτυπήσουμε στην καρδιά. 

Στο κέντρο της καρδιάς του φόβου και της "νοικοκυροσύνης"!

Όπως αυτοί ρήμαξαν την δική μας κοινωνική και οικογενειακή ζωή, 
το ίδιο καίρια να τους χτυπήσουμε την πολιτική δυνατότητα 
να μας ξανακάνουν ζημιά και να ξαναβλάψουν τον τόπο. 

Στις 6 Μαΐου 
είναι η ευκαιρία για να το κάνουμε, μαυρίζοντας τους 
παρά την όποια συνέπεια μας επισείουν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. 

Είναι ζήτημα αξιοπρέπειας για τους μεγάλους 
και ανάγκη για ένα άλλο μέλλον - πιό ελπιδοφόρο - για τους νέους. 

Αυτήν την φορά 
ΟΛΟΙ ΜΑΣ - μεγαλύτεροι και νεώτεροι - 
ας κάνουμε την εκλογική διαδικασία μιά ευχαρίστηση.

Ας απολαύσουμε τα δευτερόλεπτα 
που η ψήφος θα πέφτει μέσα στην κάλπη, 
όπως και η κοπέλα του βίντεο που ακολουθεί...

 

Το βίντεο είναι από καμπάνια του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Καταλούνια.

(Nuevo spot publicitario que el Partido Socialista Catalán ha elaborado para la campaña electoral catalana).

Έναν πατριώτη χρειαζόμαστε

Κοιτάζω αφηρημένα τα μπαγιάτικα «ΝΕΑ» του περασμένου σαββατοκύριακου να κείτονται πάνω σε μια πολυθρόνα και μένω κάγκελο.

Στο εξώφυλλο της εφημερίδας ο Βενιζέλος σε φωτογραφία και μέσα στην εικόνα με παχιά γράμματα διαβάζω την ατάκα που έχει διαλέξει ο αρχισυντάκτης:

«ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ – Η κρίση είναι πόλεμος και θέλει στρατηγό»!!!

Αν δεν ξέραμε τον άνδρα, θα λέγαμε ότι αυτά τα είπε τρελός ή χωρατατζής.

Βρε Βαγγέλη ο πόλεμος έγινε και τον χάσαμε.

Μάλιστα ήσουν ένας εκ των στρατηγών που μας παρέδωσε στα νύχια της τρόϊκας!

Τώρα πια είμαστε υπόδουλοι…

Είμαστε σε Κατοχή.

Κατά συνέπεια δεν χρειαζόμαστε στρατηγό.

Λαϊκή Εξέγερση και Επανάσταση χρειαζόμαστε... σαν του «Εικοσιένα», και σαν του "ΕΑΜ"!

Έναν πατριώτη, που να μας οδηγήσει στον ξεσηκωμό.

Μαύρη συναλλαγή

Κατ’ αρχάς να πω ότι ούτε ο χειρότερος λαδέμπορας δεν θα μπορούσε να κάνει τέτοια μπακάλικη συμφωνία, επικυρωμένη μάλιστα από το κωλοχανείο …την Βουλή.

(γιατί κάτι τέτοιο την καταντήσανε!)

Μιλάω για την ρύθμιση υπέρ της Siemens που ψήφισαν προδοτικά οι 164 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ ή αν προτιμάτε, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

(όποια σειρά κι αν χρησιμοποιήσεις, το ίδιο δεν κάνει;)

Το λοιπόν οι γερμανοί θα μας δώσουν 80 εκατομμύρια για «συμψηφισμό απαιτήσεων», συν 90 για την (κρατηθείτε εδώ…) «χρηματοδότηση εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων» (!!!).

Πέρα από τα παραπάνω και σε στυλ μπαρούφα, απαιτούν οι νενέκοι βουλευτές, οι γερμανοί να επενδύσουν 100 εκατομμύρια στην Siemens Hellas ώστε αυτό να οδηγήσει στην πολυπόθητη ανάπτυξη.

(κουφάλα Ανάπτυξη σου ‘ρχόμαστε!!!).

Το ποιο ωραίο είναι ο τελευταίος όρος που διατυπώνεται ως παράκληση - πριν μιλήσουνε τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής της Μέρκελ, του Ραϊχενμπαχ και του κάθε Φούχτελ…

Παρακαλούνται λοιπόν οι γερμανοί να προχωρήσουν μέσω Siemens, στην (ξανακρατηθείτε) ενδεχόμενη κατασκευή εργοστασίου προϋπολογισμού 70 εκατομμυρίων «που θα οδηγήσει σε απασχόληση 700 ατόμων»…

Εάν ήδη βρίζετε, κρατήστε τα καλύτερα μπινελίκια σας για το τι δίνουν οι νενέκοι βουλευτές (του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ ή αν προτιμάτε, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ) στην Siemens.

Μη φοβάστε, δεν βάζουμε το χέρι στην τσέπη.

Απλά η ελληνιστική κυβέρνηση Παπαδήμου και τα συνεταιράκια της, ο Βενιζέλος και ο Σαμαρας ή αν προτιμάτε ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος, τραβάνε μονοκοντυλιά στο μπακαλοντέφτερο και σβήνουν ότι οφειλές γράφονται σ’ αυτό.

Σε κάθε λαμογιά, σκάνδαλο και χρηματισμό.

Οι λαδέμποροι απαλλάσσουν την Siemens από κάθε αστική ή διεκδικητική αξίωση σε σχέση με το σκάνδαλο.

Με άλλα λόγια 2.000.000.000 ευρώ, (δύο δις - καλά ακούτε) όσα η Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής εντόπισε ως ζημιά του ελληνικού δημόσιου, γίνονται πουλάκια και καπνός.

Τώρα συνέλληνες βρίστε ελεύθερα τους ντόπιους γερμανοτσολιάδες, με ότι καλύτερο διαθέτει η πλούσια και ευρηματική γλώσσα και λαλιά μας!

Ελλάδα έχεις Μήνυμα

Χρειαζόμαστε

κάτι διαφορετικότερο

από την κραυγή του Μούνκ

και των ματιών το γούρλωμα

από φόβο και τρόμο.

Έχουμε μετά τον πυροβολισμό

ανάγκη για κάτι πιο ελπιδοφόρο.

Να γίνουν πρέπει τα χαρτάκια 
τα καρφιτσωμένα πάνω στον κορμό 
του δέντρου της πλατείας,

ευχές, ευχαριστίες
κι αποφάσεις.

Και οιωνός ελπίδας,

πως υπάρχει ακόμη ψυχή.

Πως η σφαίρα δεν ήταν από απελπισία,

αλλά πως στάλθηκε ένα μήνυμα

καταδίκης για κείνους

και ένα πρόσταγμα για μας.

Να, κοιτάξτε...

η φίλη μας η Έμμυ

– η κόρη του «77χρονου φαρμακοποιού» –

πολιτικό μνημόσυνο παραγγέλνει

και όχι κηδεία…

Παιχνίδια διαδοχής στις μέρες της Νεο-Πασοκικής παρακμής

Η γελοιότητα ενός πολιτικού φορέα σε όλο της το μεγαλείο (πράγμα όχι ασυνήθιστο πια στο ΠΑΣΟΚ της παρακμής).

Το «καταστατικό» του ΠΑΣΟΚ απέκλεισε τον Παπουτσή από το να είναι αντίπαλος του Βενιζέλου στην διεκδίκηση της αρχηγίας.

Αποκλείστηκε επειδή δεν συγκέντρωσε – λέει –τον απαιτούμενο αριθμό εκλεκτόρων από τα μέλη του Εθνικού Συμβούλιου!!

Πέρα λοιπόν από την φτώχεια σε στελέχη που είναι ικανά για την αρχηγία (έτσι εκ πρώτης όψεως «φαίνεται»), στο νέο-ΠΑΣΟΚ εξοστράκισαν και το τελευταίο ίχνος δημοκρατίας από τον πολιτικό τους οργανισμό.

Γιατί ο Παπουτσής ήθελε, αλλά το καταστατικό απαγόρευε!

Εκ των υστέρων, πια, διαπιστώνει κανείς ότι η κομματική αριστοκρατία όχι μόνον μετάτρεψε το ιστορικό ΠΑΣΟΚ από πολιτικό φορέα σε περιηγητικό σωματείο, αλλά φρόντισε να κόψει και να ράψει το «καταστατικό» στα μέτρα της.

Θα παρατηρούσα στα όσα φαιδρά και ταυτόχρονά λυπηρά συνέβησαν το σαββατοκύριακο στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας στην διάρκεια της συνδιάσκεψης του νέο-ΠΑΣΟΚ, πως αν κανένας δεν ήθελε να αναμετρηθεί με τον «μνημονιακό» Βενιζέλο, θα έπρεπε να τον ανακαλύψουν!

Να ξεκαθαρίσω μάλιστα ότι καμία προσωπική συμπάθεια και καμία πολιτική συγγένεια δεν έχω με τον κ. Παπουτσή.

Ούτε θα μπορούσα να υποστηρίξω άνθρωπο που ως υπουργός έδωσε επανειλημμένα εντολές για να χτυπηθούν ειρηνικοί διαδηλωτές που ξεχύθηκαν στους δρόμους της Αθήνας διαμαρτυρόμενοι κατα του Μνημόνιου.

Αλλά, αφού ο Παπουτσής ήθελε αλλά δεν του επιτράπηκε (παρόλο που διέθετε περίπου το 15% των μελών του Εθνικού Συμβούλιου), σκέφτομαι που κρύφτηκε η φιλόδοξη κυρία Διαμαντοπούλου, ο κ. Χρυσοχοΐδης ή ο κ. Λοβέρδος;

Τους καλύπτει πλήρως η πολιτική πλατφόρμα του Βενιζέλου ή προτιμούν να μπουν στην σκιά και να μην χρεωθούν τα μελλούμενα;

Τελικά (σκέφτομαι) τα κατάφερε μια χαρά ο ΓΑΠ ως εντολοδόχος του περάσματος στην νέα εποχή του καπιταλισμού, όπου ο ρόλος του νέου πια ΠΑΣΟΚ θα εκτείνεται από το κέντρο μέχρι την «προοδευτική» και κοινωνικά ευαίσθητη light δεξιά.

Fa-Ca-D-oro ρε Πάρι

Αφού το συγύρισαν το μαγαζί και μας κάνανε νεόπτωχους και ραγιάδες (ή μπας gastarbeiter μέσα στην ίδια μας την πατρίδα;), τώρα μιλάνε για το Κίνημα.

Ξαμολιούνται στα κανάλια και μιλάνε για την εσωκομματική κρίση του ΠΑΣΟΚ.

Μην φανταστείτε ότι θέτουν τίποτα ζητήματα πολιτικής κατεύθυνσης ή ιδεολογίας.

Για το ποιος θα ελέγχει την Ιπποκράτους και πως οι ίδιοι θα μείνουν στα πράγματα, καίγονται.

Βέβαια πετάνε και μερικά δακρύβρεχτα (όπως ο Πάρις Κουκουλόπουλος στην Κοσιώνη του ΣΚΑΪ) ότι το παν σε ένα κόμμα είναι να λειτουργούν τα όργανα και οι διαδικασίες.

Τώρα τα θυμηθήκατε αυτά υπουργάκο μου;

Δύο χρόνια τι κάνατε… τρώγατε φρούτα στην χώρα των λωτοφάγων;

Παράλληλα – καθότι ανασφαλείς και αβέβαιοι για το αν τέλειωσε η περίοδος των γιούχα και των γιαουρτωμάτων - θέλουν ταυτόχρονα με το Πασοκικό δράμα και την υποστήριξη της κυβέρνησης του ρομποτικού πρωθυπουργού, που είναι εμβρυουλκός κατά τον κύριο Πάρι.

Γιατί σου λέει άντε και την βρήκαμε την άκρη στο μπατιροΠασόκ, αν ο Παπαδήμος δεν πετύχει να βγάλει με την βεντούζα το μωρό της σωτηρίας, την βάψαμε όσοι βάλαμε το δάχτυλο στην μούργα του Μνημονίου και συμφάγαμε με τους ασεβείς στο νεοδεξιό κυβερνητικό τραπέζωμα.

Απορώ που βρίσκουν το κουράγιο να λένε όλα αυτά…

Κι επειδή η κυρία Σία του ΣΚΑΪ δεν με ξέρει και έτσι δεν υπάρχει περίπτωση να μου δώσει τον λόγο, σου στέλνω χαιρετίσματα από τη Μοσχατούπολη!

Fa-Ca-D-oro ρε Πάρι

(και για κάθε παπάρι… από σας)

Από κείμενό μου στο ΜοσχατουΠολις