E N A - Κ Λ Ι Κ - Α Ρ Ι Σ Τ Ε Ρ Α ή ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΑΝ ΠΡΟΚΥΨΕΙ ΑΝΑΓΚΗ...

Πέμπτη 6 Μαΐου 2010

Πιάσαμε Πάτο...


Χειρότερα κι από Ρωμαϊκή αρένα...
Κάτι σα Γολγοθάς...

«Ελεεινοί»
«Καραγκιόζηδες»
«Απεργοσπάστες»


Αυτοί ήταν οι εργαζόμενοι της Marfin
που είτε αργοπέθαιναν από ασφυξία
είτε προσπαθούσαν να βγουν στα μπαλκόνια
για να πάρουν αέρα ζωής…

Αυτά τους κραύγαζε η αγέλη…
Οι κάφροι των «προοδευτικών» διαδηλωτών
που εκτός από τα απάνθρωπα συνθήματα
τους πέταγαν πέτρες και νεράντζια
(για να πάνε μέσα να …καούν)

Μέχρι την πυροσβεστική εμπόδισαν…

Όταν φέρονται έτσι
σε καταναγκασμένους στην εργασία ανθρώπους
τι να καταλάβουν από την κατάσταση της χώρας;

Βορά στα προστάγματα
της κόκκινης υλακής οι εαυτοί τους…
και της επεξεργασμένης οργής...
που κάποιοι πρόσθεσαν στην απελπισία τους!
Συνένοχοι των κουκουλοφόρων εραστών
της βίας και του θανάτου…

Κόκκινοι "Μακιαβέλι"

Το τιμημένο ΚΚΕ δια των αρχικαπετανέων Μαϊλη (προχτές στο Mega) και Παπαρήγα (χθες στη Βουλή) δηλώνει προκλητικα ότι δεν πιστεύει, δεν σέβεται και δεν αποδέχεται το Ελληνικό Σύνταγμα. Το Σύνταγμα το ψηφίζει ο λαός στα πεζοδρόμια, τονίζει προκλητικά η Αλέκα. Σήμερα όμως στη Βουλή και πριν τη συζήτηση και τη ψήφιση του νομοσχεδίου για το Μηχανικό Στήριξης το κόμμα της Εργατιάς, το ΚΚΕ, κατέθεσε ένσταση διατυπώνοντας την άποψη ότι το υπό συζήτηση Νομοσχέδιο είναι ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ... Ναί καλά ακούσατε: ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ! Δηλαδή κάνει χρήση του Συνταγματος που δεν πιστεύει, επειδή απλά της συμφέρει. Τόσο κυνικό είναι το "Τιμημένο". Τώρα ότι και να τους "χώσει" κανείς θα έχει δίκηο. Εγώ απλά θα πω χωρίς ίχνος χιούμορ και δόση λεξηπλασιών: Αρκετα πια με τους Κόκκινους Μακιαβέλι!

Τετάρτη 5 Μαΐου 2010

ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΤΩΡΑ?

Αποκαλυπτήρια!

Βγήκε σχεδόν αιφνιδιαστικά για να μας ανακοινώση ότι η Νέα Δημοκρατία δεν πρόκειται να ψηφίσει το πακέτο μέτρων την Πέμπτη!

Δηλώνει ότι θέλει τα χρήματα που μας δανείζει η Ε.Ε. και το ΔΝΤ, αλλά δεν θα στηρίξει την απόφαση της Κυβέρνησης για εφαρμογή του 3ετούς προγράμματος που επιβάλλει επί της ουσίας η τρόικα (ΕΕ, Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα και ΔΝΤ).
Δηλαδή μιλάμε για το απόλυτο καραγκιοζηλίκι και πολιτικό οπορτουνισμό!

Αποδίδει ευθύνες στο ΠΑΣΟΚ για την εμπλοκή και παρουσία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και αποσιωπά ότι η «σύντροφός» του στο ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, η κυρία Μέρκελ, ήταν αυτή που απαίτησε την παρουσία του ΔΝΤ στον μηχανισμό, αφού προηγούμενα προξένησε ασφυξία στις δυνατότητες δανεισμού της χώρας.
Δηλαδή μιλάμε για τον απόλυτο μικροκομματισμό από τον νέο αρχηγό της ΝΔ.

Κρύβει όσο μπορεί τις ευθύνες της Νέο-Δημοκρατικής 6ετίας 2004-2009 και μειώνοντας τη σημασία του Χρέους και του Ελλείμματος, επικεντρώνεται αποκλειστικά στο πρόβλημα δανεισμού το οποίο αποδίδει στην Κυβέρνηση Παπανδρέου. Έτσι προσπαθεί να το καταστήσει την πρωταρχική αιτία που μας έφερε ως εδώ, αγνοώντας την επίθεση που ήδη δέχεται η Πορτογαλία και την κατρακύλα του Ευρώ στα 1.30, πράγμα που αποδεικνύει την ευρύτητα της οικονομικής κρίσης.
Δηλαδή μιλάμε για την απόλυτη υποκρισία και ανευθυνότητα του κυρίου Σαμαρά.

Σήμερα αποκαλύπτεται σε όλη τη γύμνια του.

Είναι καλύτερα έτσι, ώστε ο Παπανδρέου να κάνει επιτέλους τις κινήσεις του σε καθαρό τοπίο και όχι στην ομίχλη των ψευδεπίγραφων συναινέσεων.

Τώρα είναι η ώρα να μπει επιτέλους κι ένας φραγμός στη Δεξιά, στα σούρτα-φέρτα και τις γλυκανάλατες συναναστροφές που έντεχνα εξωθούσαν κάποιοι (από τα ΜΜΕ) πέριξ ενός κατασκευάσματος που το χαρακτήριζαν ως αστικό πολιτικό σύστημα.

Τρίτη 4 Μαΐου 2010

Τι Ακρόπολη, Τι Смольный

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΕΣ ΤΩΝ ΤΑΓΜΑΤΩΝ ΚΡΟΥΣΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ (ΤΟΥ "ΤΙΜΗΜΕΝΟΥ") ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΜΕ (ΤΗΣ ΜΑΪΜΟΥ ΑΝΤΙ-ΓΣΕΕ)



Είχα πρόθεση να στήσω ένα κουβεντολόι... ανάμεσα στην πολιούχο Θεά και τους καταληψίες του βράχου της. Θα τους παρακολουθούσε σύννους, την ώρα που θα άπλωναν τα «πανό» τους με το "παγκόσμιο" μήνυμα. Μετά, αφού θα είχαν αποτελειώσει την εργασία τους, με τα πανιά τους πλέον να κρέμονται φάτσα στο Νέο Μουσείο, θα τους ρωτούσε διάφορα… ας πούμε γιατί τόσο χοντρά ρόπαλα για τόσο μικρές σημαίες, τι τους έφερε στο βράχο και τι γιόρταζαν… Θα της την έσπαγε που μέσα στο σπίτι της φουμάριζαν το τσιγαράκι τους χωρίς την άδεια της, αλλά θα το ανεχόταν επειδή είχαν κοπιάσει τόσο και εφόσον της εξηγούσαν τι σήμαιναν αυτά τα βαρβαρικά γράμματα: peoples of Europe rise up… Μετά, λέει θα εμφανιζόταν ως από μηχανής ο Владимир Ильич για να βοηθήσει τους στριμωγμένους κομσομόλους από τα λεκτικά σχήματα της Προμάχου… Ναι! Συνομιλία της Θεάς με τον Ленин (και όχι μόνο)… Τώρα δεν ξέρω πως θα κατέληγε το story, όμως είμαι πολύ κουρασμένος απόψε για να γράψω, ούτε πολύ κέφι υπάρχει… Απλά σας προτρέπω να διαβάσετε το νέο χρονογράφημα (;) της Τσαούσας ΜΕΣΟΒΔΟΜΑΔΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ;>και ένα απόσπασμα που βάζω εδώ από …Το Ελληνάκι (http://ellinaki.blogspot.com/)

Το ΚΚΕ. Αυτό το κόμμα δεν υπάρχει. Μετά την πρόσφατη επιτυχία με τους τσαμπουκάδες σε 950 τουρίστες, και την οικονομική ζημιά στο τουριστικό μας προϊόν, οφείλουμε να παραδεχτούμε πως δικαιούνται να πραγματοποιήσουν το όνειρό τους. Ας χτίσουμε λοιπόν ένα τείχος, χωρίζοντας την Αθήνα σε Ανατολική και Δυτική, ας τους δώσουμε και καμιά έκταση κοντά στη Βουλγαρία για να θαυμάζουν από μακριά την πανέμορφη σοσιαλιστική αρχιτεκτονική των εργατικών μεγαθηρίων και να πάνε στην ευχή του Στάλιν για να βιώσουν τον υπαρκτό σοσιαλισμό που τόσο ποθούν. Ο τελευταίος να κλειδώσει την πύλη, και να μας επιστρέψει το κλειδί, προκειμένου να το λιώσουμε ευθύς αμέσως στο πρώτο καμίνι. Να διατηρήσουμε όμως μία συνδρομή στο Ριζοσπάστη, για να φτιάχνει το κέφι μας διαβάζοντας masterpieces σαν AYTO”.

Δεν θα υποσχεθώ ότι θα προσπαθήσω να γράψω το "Τι Ακρόπολη, Τι Смольный", γιατί άμα κρυώσει η σούπα ...τότε "βράστα"...
Χώρια που τα γεγονότα τρέχουν και πιο πολύ οι σκέψεις και τα συναισθήματα.
Άντε!... καληνύχτα...

Το έκτρωμα

Σήμερα και για ένα τριήμερο έχουμε πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο! Αυτό το πληροφορήθηκα από δημοσίευμα στο blog της Σίβυλλα και μάλιστα με γράμματα κεφαλαία για να δοθεί ευκρινώς ο αντικυβερνητικός τόνος. Από κάτω η υπογραφή του συνδικάτου που καλεί τους εκπαιδευτικούς να εμποδίσουν την ψήφιση του Νομοσχέδιου – Έκτρωμα που θα καταστρέψει τις ζωές τους και το Δημόσιο σχολείο.

Αν έλεγα ότι γνωρίζω τα του Νομοσχεδίου της κ. Διαμαντοπούλου, θα έλεγα ψέματα. Ίσως να μην είναι σωστό σε κάποιες ή σε αρκετές λεπτομέρειες (εικάζω), αλλά μπορεί να το απαξιώσει κάποιος στο σύνολο του; Και να το αποκαλεί Έκτρωμα; Ακόμη και τύφλα στο αλκοόλ να ήταν ο νομοθέτης ή και εντελώς άσχετος από θέματα παιδείας και εκπαίδευσης να το "έγραφε", δε μπορεί, κάτι καλό θα έβαζε μέσα...
Έκτρωμα λοιπόν!

Αν κάποιος ανατρέξει στο παρελθόν και ρίξει μια ματιά στις κατά καιρούς νομοθετικές απόπειρες για την Παιδεία θα διαπιστώσει την ίδια συμπεριφορά ΠΑΝΤΟΤΕ και κυρίως τους ΙΔΙΟΥΣ αφορισμούς: Έκτρωμα, Αντιδημοκρατικό, κλπ. Ποτέ, μα ποτέ κανείς δε συμφωνεί με κανένα και με τίποτα! Αυτή και μόνον η διαπίστωση αποκαλύπτει το Ελληνικό Πρόβλημα. Πίστη στον μικροκομματισμό, υποστήριξη της συντεχνίας και αντίσταση στο ξεβόλεμα. Τα αποτελέσματα της νοοτροπίας πλέον ορατά. Γιατί δεν πρέπει να προσποιηθούμε ότι η πτώχευση της χώρας είναι μόνον οικονομική. Η χώρα έχει πτωχεύσει και ηθικά και εκπαιδευτικά... με την ευθύνη να ξεπερνάει τους κυβερνόντες και τους πολιτικούς και να φτάνει μέχρι τον καθένα μας.

Όμως υπάρχει και ένα ερώτημα προς την ερίτιμον κυρία Διαμαντοπούλου: Υπουργέ, δεν τα μιλήσατε με τους εκπαιδευτικούς; Τι απέγιναν τα αποτελέσματα και το Πόρισμα της επιτροπής Μπαμπινιώτη, όπου και το ΠΑΣΟΚ συμμετείχε;

Τελικά πότε θα μάθουμε να αποφεύγουμε τις εύκολες λέξεις και τα συνθήματα; Πότε θα σταματήσουμε να εκφράζουμε την αντίρρησή μας με Θεατρινισμούς; Πότε θα γίνουμε ικανοί να διατυπώνουμε την αντίθεση μας με σοβαρότητα και όχι σάμπως να αδικήθηκε ο ΠΑΟΚ μέσα στην Τούμπα, οπότε βγαίνουν οι φανατικοί και τα κάνουν όλα λίμπα;

Πότε θα πάψουμε να είμαστε εκτρωματικοί;

Συμβαίνουν εις Νίκαιαν!...

ΤΙ ΩΡΑΙΑ ΜΠΑΝΑΝΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΔΙΤΣΑ



Με εντολή των αρμόδιων Υπουργών και σύμφωνα με την Κυβερνητική εξαγγελία, από καιρού, Εισαγγελείς και Ελεγκτές του Υπουργείου Οικονομικών, κάνουν φύλλο και φτερό τα οικονομικά των Δημόσιων Νοσοκομείων της Αθήνας και τα ευρήματα είναι εφιαλτικά! Χιλιάδες παράνομες συνταγογραφήσεις, προώθηση φαρμάκων συγκεκριμένων εταιριών με το αζημίωτο, προμήθειες με αδιαφανείς διαδικασίες κλπ. Όλοι έχουν μείνει άφωνοι από το μέγεθος της διαφθοράς και της σπατάλης, καθώς οι εκτιμήσεις ανεβάζουν τη ζημιά του κράτους σε 6.000.000.000 ευρώ! Ναι, 6 δις ευρώ και κάτσε εσύ Παπανδρέου να φυλάς κατουρημένες ποδιές για δανεισμό! Αυτά μετέδιδαν χθες (27/4/10) η Κοσιώνη και η Μάνδρου από την τηλεόραση του ΣΚΑΪ.

Δεν ξέρω αν η χάρη εισαγγελέων και ελεγκτών έφτασε μέχρι το Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας, αλλά αν δεν έχουν περάσει από εκεί, θα πρέπει να βιαστούν! Τέρατα και σημεία συνέβαιναν και εξακολουθούν να συμβαίνουν στο μεγάλο νοσοκομείο της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά. Ο νέος Πρόεδρος ακούγεται ότι έπεσε πάνω σε υπόθεση αδικαιολόγητης υπερπροώθησης προϊόντων, όπως βίδες, ράβδοι, οστικές πλάκες, κλπ, με σκοπό την ενθυλάκωση των bonus των διαφόρων εταιρειών από κάποιους! (οι οποίοι φυσικά και αδιαφορούν για την οικονομική αιμορραγία του Νοσοκομείου).

Αν καταλάβατε καλά: α) μιλάμε για γιατρούς, β) αναφερόμαστε σε καταχρηστικές σπονδυλοδεσίες και γ) ότι φυσικά θα επανέλθουμε αναλυτικά επί του θέματος….

Δευτέρα 3 Μαΐου 2010

Στου κασίδη το κεφάλι...

Δηλώνω ότι υποστηρίζω τα κυβερνητικά μέτρα!
Τουλάχιστον στο γενικότερο επίπεδο και ως μόνη λύση, αφού όλους τους μήνες που πέρασαν δεν άκουσα καμία πρόταση (έστω και διαφορετική). Μόνον ως αφορισμοί έφταναν στα αυτιά μου τα επαναστατικά του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ ή τα «ύπουλα» της ΝΔ. Παρά ταύτα έχω ενστάσεις πάνω στα μέτρα και ιδιαίτερα ως προς την ίση κατανομή των βαρών στους έλληνες φορολογούμενους.
Γιατί, ας πούμε, χαρατσώνεται περισσότερο ο Δημόσιος Υπάλληλος από εκείνον που εργάζεται στον Ιδιωτικό τομέα; Η συμμετοχή των επαγγελματιών, βιοτεχνών, εμπόρων, εφοπλιστών και βιομηχάνων στην πληρωμή της ζημίας είναι ισοβαρής ή έστω αναλογική με τους υπόλοιπους Έλληνες;
(Με το «αναλογική» εννοώ ότι τους αφήνουμε ένα ποσοστό συμμετοχής άθικτο, υπό την προϋπόθεση ότι θα προχωρήσουν σε επενδύσεις)
Γιατί στην κατηγορία του Δημόσιου τομέα υπάρχει διαφοροποίηση στους ένστολους; Θα πληρώσει η Εκκλησία αυτό που πραγματικά μπορεί ή θα κοροϊδευόμαστε με ισχυρισμούς ότι παράγει φιλανθρωπικό έργο; Τι γίνεται με τον αυτοπεριορισμό των Βουλευτών ως προς τις αποζημιώσεις και τις λοιπές αποδοχές τους; Ποια η ανταπόκριση του κ. Πετσάλνικου κυβερνήτη του κρατιδίου των υπαλλήλων της Βουλής (κάτι σαν το Άγιο Όρος), στην έκκληση (αν είναι δυνατόν) του Πρωθυπουργού της χώρας με την οποία τον παρακαλούσε να συμβάλει στην προσπάθεια και να φερθεί «αναλόγως»;
Η οικονομική κατάρρευση της χώρας, μέσα από το Χρέος και το Δημοσιονομικό Έλλειμμα αποτελεί Εθνική Καταστροφή, μια εθνική τραγωδία. Είναι φανερό ότι η ευθύνη είναι συνολική και όχι – κατά περιοριστικό τρόπο – αποκλειστική σχεδόν υπαιτιότητα του ατυχούς δημόσιου υπάλληλου, ο οποίος έτυχε να υπηρετεί (εργάζεται) σε ένα υπουργείο ή κρατικό φορέα.
Κι ο ιδιωτικός υπάλληλος; Τι; Είναι αμέτοχος και χωρίς συμβολή (έμμεση ή άμεση) στο πρόβλημα; Ας μην ξεχνάμε και για τούτο: καλά αμειβόμενοι υπάρχουν και στον Ιδιωτικό τομέα! Αφθονούν και εδώ Golden girls και Golden boys που πρέπει να πληρώσουν εξίσου.
Χθες μας ανακοίνωσαν τα νέα μέτρα, και όντας κατηφείς έως και δυστυχείς δεν είχαμε και πολλά περιθώρια λογικών προσεγγίσεων. Μας αρκούσε η στεναχώρια και ο θυμός (που πέρα από πολύ φυσικές αντιδράσεις ήταν και πράγματα που τα είχαμε ανάγκη, σαν ξέσπασμα).
Μας αρκούσε η εικόνα μιας πεισιθανάτιας κυβερνητικής παράστασης. Ο Γιώργος με άσπρα πια μαλλιά να ανοιγοκλείνει με δυσκολία το στόμα του από το βάρος των στιγμών και εξαιτίας ενός έρπητα πάνω στα μαραμένα χείλη του. Ο Παπακωνσταντίνου με χαμένη την κλασσική του πειστικότητα και αδιόρατα αξύριστος (αυτός που είχε πάντα τζάμι το μάγουλο)…
Μας τα είπαν, θα τα αποφασίσουν πάραυτα με τη μορφή του κατεπείγοντος νομοσχεδίου, καθώς υπάρχει βιασύνη να πάρουμε το παραδάκι και να ξεκινήσει η υλοποίηση των μέτρων. Στη βιασύνη, όμως, και όταν μάλιστα υπάρχει πίεση από την «τρόϊκα» των οικονομικών μάγων της εσπερίας, γίνονται λάθη και αδικίες. Το ερώτημα που τίθεται είναι: όταν ηρεμήσουμε λίγο, κυβερνόντες και λαός, θα γίνουν οι απαιτούμενες διορθώσεις ή τα στραβά θα μείνουν ως μνημεία της ατέρμονης προχειρότητας και του ημιτελούς των νεοελλήνων;

...χάσαμε τον Πασόκο...

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ TSAOUSA (ΧΩΡΙΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΑΣΦΑΛΩΣ)

Δεν ξέρω αν πρέπει να βάλω τα γέλια ή τα κλάματα.

Και οι χειρότερες μέρες απαιτούν τον σεβασμό τους.

Δεν ξέρω αν είναι ηθικό να αποκαλώ προδότη εκείνον που κιοτεύει, την κότα τη λυράτη, την όμορφη πουλάδα.

Και ο προδότης απαιτεί τον σεβασμό του.

Δεν ξέρω αν πρέπει να ξεχωρίσω εκείνον που φοβάται για το μέλλον του, από εκείνον που φοβάται για το συμφέρον του.

Και ο χέστης απαιτεί τον σεβασμό του.

Δεν ξέρω αν είναι σωστό να μετράω τους Έλληνες ως έντεκα εκατομμύρια γνώμες, και όχι ως έντεκα εκατομμύρια ψυχές.

Και ο παρτάκιας απαιτεί τον σεβασμό του.

Ιστορική μέρα η σημερινή.
Πρώτα απ΄όλα, επειδή η Ελλάδα πέρασε μια για πάντα σε έναν καινούργιο κόσμο.
Σαν ρουκέτα απογειώθηκε στο διάστημα, και τίποτα δεν θα τη ξαναφέρει πίσω.

Όσοι θεωρούσαν τη χώρα Ελλαδίτσα, πατριδούλα, σκορποχώρι, να τα ξεχάσουνε.
Όχι όπως μάθανε. Όπως τα βρήκανε, από δω και μπρος.

Όποιος θέλει παλιά Ελλάδα, να κατέβει προς Αφρική, κάπου θα βρει να ξαποστάσει.

Αυτό ισχύει και για τα Πασόκια.

Διασκέδασα διαβάζοντας σε κάποια πασοκοπροσκείμενα μέχρι σήμερα το πρωί, μπλογκς, να αντιδράσουμε στα μέτρα.
"Να κατέβουν οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ στους δρόμους με τον λαό" έγραφε ένας χωροφύλακας του Κινήματος.

Πρώτα απ΄ όλα ρε καραγκιοζίκ, οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ δεν είναι κομμάτι του λαού;
Πώς την έχεις δει;
Σου έπεσε η ινσουλίνη, ή είσαι απλώς ηλίθιος;

Άλλοι πάλι ανέβασαν φωτογραφίες του Ανδρέα Παπανδρέου, παρακινώντας και πάλι τον κόσμο να αντιδράσει στα μέτρα.

Ρε μπανιέρες, κάτι χάσατε εσείς σήμερα, γιατί για πατριώτες δεν σας κόβω.

Ο άνθρωπος που σε μια μέρα γυρνάει τα μυαλά του τα πάνω-κάτω, δεν μπορεί να δείξει αφοσίωση ούτε στον εαυτό του, πόσω μάλλον στην πατρίδα του.

Διορισμένοι όλοι στο Δημόσιο είσαστε από το ΠΑΣΟΚ, και τώρα που σας παίρνει την τσανάκα και σας αφήνει μόνο το κουτάλι, αντιδράτε.

Στα τέτοια μας όμως; Πάρα πολύ στα τέτοια μας.

Αυτός είναι ο Γιώργος, κι άμα σας αρέσει.

Αριστερό ΠΑΣΟΚ, βαθύ ΠΑΣΟΚ, ρηχό ΠΑΣΟΚ, ΠΑΣΟΚ του Αντρέα, του Σημίτη, του Βενιζέλου.

Καμία ιδέα πως πριν 6 μήνες ψηφίσαμε το ΠΑΣΟΚ με αρχηγό τον Γιώργο Παπανδρέου, υπάρχει περίπτωση να χωρέσει στη μαλακία του εγκεφάλου σας;
Ή είσαστε τίγκα;

Δεν είναι δυνατόν να λέει μια γιαγιά 70 χρονών "Θα πάρουμε πιο λίγη σύνταξη; Δεν πειράζει πουλάκι μου, φαγωμένα τα' χουμε" και κάποιοι άχρηστοι να γράφουν σε μπλογκς.

Θα έπρεπε η γιαγιά να γράφει σε μπλογκ, και οι άχρηστοι να παίρνουν σύνταξη.

Αλλά η γιαγιά λέει και κάτι άλλο: "Ξεχώρισε η ήρα απ΄το σιτάρι".

Η σημερινή μέρα, και γι αυτό είναι σημαντική.
Όσοι νομίζουν ότι ζουν στο 81 στο 95 ή στην τρύπα του λαγού, να πάνε σε κανά γιατρό.
Ίσως καταλάβουν πως ζούμε στο 2010 και η Ελλάδα δεν μπορεί, δεν επιτρέπεται, δεν γίνεται, να μείνει αυτή που ήταν.

Γιατί και ο Έλληνας απαιτεί τον σεβασμό του.


ΥΓ.
Εσείς πια, ΠΑΜΕ αλλού.

Κυριακή 2 Μαΐου 2010

Ανθρώπων Αφροσύνη

Μόλις επέστεψα εκ της μυροβόλου Αργολικής γης και δη εκ Ναυπλίας. Σε αντίθεση με την παντί καιρώ όζουσα Αθήνα, η πέριξ του Ναυπλίου ύπαιθρος ευεργέτησε επί διήμερο την ταλαίπωρη ψυχή μου με τα αρώματα των εσπεριδοειδών τα οποία συνόδευε ανεπαίσθητη δόση μυρωδιάς αγκινάρας! (πέντε μόνον ευρώ η δωδεκάδα, παρακαλώ). Η ψυχική κάθαρσης του υπογράφοντος δεν διήρκεσε παρά ένα και μόνον weekend για να χρησιμοποιήσω την ορολογία που προτιμούν οι πιθηκίζοντες συνέλληνες. Κατευθυνόμενος πίσω προς το Κλεινόν Άστυ, ήκουσα από το ραδιόφωνο του αυτοκινήτου μου τις αναμενόμενες «λυπητερές», τόσο από τον Γ.Α. Παπανδρέου, όσον και από τον επί του θησαυροφυλακίου Γ. Παπακωνσταντίνου. Όταν πλέον κατόρθωσα να βρεθώ προ της οθόνης του υπολογιστού μου, ασφαλώς και δεν φαντάστηκα κάτι το πρωτότυπα διαφορετικό από τους ρητορικούς μύδρους των οικείων «βλογέρων» (bloggers αγγλιστί), οι οποίοι - μύδροι - καθημερινώς εξαπολύονται από τους μεν εναντίον όλων των άλλων. Όπου οι «μεν» δεν είναι παρά τα αγλαΐσματα, α) της ερασιτεχνικής αθωότητας ήτις αποπειράται την δημοσιογραφική βάσανο και β) της αριστερής καθαρότητας.
Τότε για να μην πάθω ότι η Ηρώ έμπροσθεν του πτώματος του Λεάνδρου, αποφάσισα να προσεγγίσω την βαρβαρική επίθεση των αντικυβερνητικών (μη πραγματιστών θα ήτο η καλύτερη λέξη προς απόδοση της κατάστασης των κραυγαζόντων), αλλά και το κοχλάζον σκηνικό της βλογόσφαιρας με τρόπον απαλό και ανεπαίσθητον... ήτοι δια των συμβουλών, αναλύσεων και διδαχών του Marsilio Ficino. Ιδού πως ομιλεί ο νεοπλατωνιστής φιλόσοφος (αλλά και μάγος) πριν 500 χρόνια για την ελληνική πραγματικότητα του 2010 (!) σε επιστολή του περί ανθρώπων αφροσύνης και ποια είναι η αληθινή γνώση.

«Φίλε, συλλογίσου πόσο διεστραμμένα ζούμε. Όντας κακόγλωσσοι και κακόφημοι, δεν έχουμε διάθεση να ακούσουμε τους άλλους. Εντούτοις, βρωμεροί καθώς είμαστε, ελπίζουμε να μας ακούσει ο Άλλος. Αλίμονο, με πόση παραφροσύνη και αδικία ζούμε! Προσπαθούμε να αλλάξουμε τον Άλλο, και όχι τις συνήθειές μας. Θέλουμε μεν να πείσουμε άλλους ως προς την αγαθοσύνη, αλλά δεν πείθουμε τον ίδιο τον εαυτό μας. Μεταφέρουμε καλοσύνη στο στόμα, αλλά κακία στην καρδιά μας. Όταν μιλούμε για αρετή γινόμαστε μια άψυχη λύρα και δεν ακούμε τον αληθινό μας ήχο. Μοιάζουμε με κακούς γιατρούς, οι οποίοι δεν απολαμβάνουν τις αρχές υγείας που υπόσχονται στους άλλους. Φίλε, σε παρακαλώ, άκουσέ με για λίγο ακόμη. Με λόγια απλά και χωρίς δίδακτρα θα σου διδάξω Πολιτική, Κυβερνητική, Αρχές Οικονομίας, Ψυχολογία των Μαζών, Λογική, Κοινωνιολογία και Τέχνες ακόμη. Ώστε να πείθεις τον εαυτό σου για ότι είναι ορθό. Ώστε να ελέγχεις τις κινήσεις του νου σου. Ώστε να ρυθμίζεις με μέτρο την ενέργεια και τις πράξεις σου. Θα μου πεις ότι είναι δύσκολο. Αλλά δεν θα ήταν δύσκολο, αν, όπως επιθυμείς να ζήσεις, αγαπητέ Φίλε, επιθυμούσες εξίσου έντονα να ζεις ενάρετα»…

Στις δύσκολες ώρες που ζούμε είναι τόσο σημαντικό να μπορούμε να διακρίνουμε το αληθινό και το σωστό. Στον κίνδυνο και στη θέα του θηρίου που πλησιάζει να μπορούμε να προτάξουμε τη λογική και να επιλέξουμε την πράξη που ταιριάζει στην κατάσταση. Αν σήμερα αδυνατούμε να αντιδράσουμε λογικά, ίσως θα μπορούσαμε να το δικαιολογήσουμε εξαιτίας της φυσιολογικής οδύνης που αισθανόμαστε, από το φόβο μήπως και δεν τα καταφέρουμε με τις υποχρεώσεις που έχουμε συμφωνήσει με Τράπεζες, Ασφαλιστικές εταιρείες, κλπ... Μπορούμε όμως να ρυθμίζουμε τη συμπεριφορά μας σύμφωνα με τα παιχνίδια των προβοκατόρων, των φανατικών, των κομματικών ινστρουχτόρων και των λαϊκιστών; Πόσο εύκολο, μα και πόσο τιμητικό είναι να προπηλακίσουμε τον Απόστολο Κακλαμάνη και να σχολιάζουμε το γεγονός με καμάρι στο facebook ή να είμαστε χαρούμενοι, ως άλλοι ποδοσφαιρόφιλοι κάφροι, ότι η Αλέκα Παπαρήγα αποκαλεί ουσιαστικά τον πρωθυπουργό ελεεινό ψεύτη;¨
Τελικά, γιατί διαρκώς στα χείλη μου σιγοσέρνεται μια απαξιωτική φράση για τη ράτσα μας και του υπογράφοντος συμπεριλαμβανομένου;

----------------
Εικόνα: Η αφροσύνη, από τοιχογραφία του Giotto