1KLIK-ARISTERA

Fa-Ca-D-oro ρε Πάρι

2012-01-06T16:20:00.002+02:00

Αφού το συγύρισαν το μαγαζί και μας κάνανε νεόπτωχουςκαι ραγιάδες (ή μπας gastarbeiter μέσα στην ίδια μας την πατρίδα;), τώρα μιλάνε για το Κίνημα.

Ξαμολιούνται στα κανάλια και μιλάνε για τηνεσωκομματική κρίση του ΠΑΣΟΚ.

Μην φανταστείτε ότι θέτουν τίποτα ζητήματα πολιτικήςκατεύθυνσης ή ιδεολογίας.

Για το ποιος θα ελέγχει την Ιπποκράτους και πως οιίδιοι θα μείνουν στα πράγματα, καίγονται.

Βέβαια πετάνε και μερικά δακρύβρεχτα (όπως ο ΠάριςΚουκουλόπουλος στην Κοσιώνη του ΣΚΑΪ) ότι το παν σε ένα κόμμα είναι ναλειτουργούν τα όργανα και οι διαδικασίες.

Τώρα τα θυμηθήκατε αυτά υπουργάκο μου;

Δύο χρόνια τι κάνατε… τρώγατε φρούτα στην χώρα τωνλωτοφάγων;

Παράλληλα – καθότι ανασφαλείς και αβέβαιοι για το αντέλειωσε η περίοδος των γιούχα και των γιαουρτωμάτων - θέλουν ταυτόχρονα με τοΠασοκικό δράμα και την υποστήριξη της κυβέρνησης του ρομποτικού πρωθυπουργού,που είναι εμβρυουλκός κατά τον κύριο Πάρι.

Γιατί σου λέει άντε και την βρήκαμε την άκρη στομπατιροΠασόκ, αν ο Παπαδήμος δεν πετύχει να βγάλει με την βεντούζα το μωρό τηςσωτηρίας, την βάψαμε όσοι βάλαμε το δάχτυλο στην μούργα του Μνημονίου καισυμφάγαμε με τους ασεβείς στο νεοδεξιό κυβερνητικό τραπέζωμα.

Απορώ που βρίσκουν το κουράγιο να λένε όλα αυτά…

Κι επειδή η κυρία Σία του ΣΚΑΪ δεν με ξέρει και έτσιδεν υπάρχει περίπτωση να μου δώσει τον λόγο, σου στέλνω χαιρετίσματα από τηΜοσχατούπολη!

Fa-Ca-D-oro ρε Πάρι

(και για κάθε παπάρι… από σας)

Από κείμενό μου στο ΜοσχατουΠολις

Παπαδήμος και ξερό ψωμί

2011-12-12T01:20:00.001+02:00

Τι Κάμερον και κουραφέξαλα.

Παπαδήμος και ξερό ψωμί!!!

Καταλυτική ήταν η παρουσία του Λουκά Παπαδήμου στην Ευρωπαϊκή σύνοδο κορυφής της 8-9 Δεκεμβρίου.

Πέτυχε όλους τους ελληνικούς στόχους, έτσι ώστε να ανοίξει ο δρόμος σε νέες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις με την έναρξη του 2012.

Στην εθιμοτυπική φωτογραφία τον βλέπουμε να ποζάρει ευτυχής, ανάμεσα στους άλλους ευρωπαίους ηγέτες!!!

Το δάκρυ και ο λυγμός της Elsa Fornero

2011-12-05T20:20:00.001+02:00

Ας καθίσουν οι Παπακωνσταντίνου, οι Βενιζέλοι, οι Σαχινήδηδες, οι ΓΑΠ και όλο το σκυλολόϊ και να δούν το video με την ιταλίδα υπουργό Εργασίας κ. Elsa Fornero.
Δείχνει ότι τουλάχιστον κάποιοι πολιτικοί έχουν και ένα δράμι φιλότιμο.
Δακρύζουν αντι να παρουσιάσουν τα μέτρα λιτότητας, τα μνημόνια και τα μεσοπρόθεσμα σαν πράγματα φυσιολογικά ή σαν θριάμβους που πέτυχαν στα ευρωπαϊκά fora.
Δεν αγιοποιώ, αλλά το γεγονός δείχνει κάτι βρε αδερφέ.
Ότι και μέσα στο σύστημα υπάρχουν κάποιες γωνιές όπου φωλιάζουν η ευαισθησία και η επίγνωση.
Και η συγνώμη...
(ίσως)...

-----------------------------------
ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ

Θα μας πάρουν και τον "καναπέ"

2011-12-02T16:36:00.001+02:00

Γίναμε πολύ παρτάκηδες στα χρόνια της μεταπολίτευσης.
Ευμάρεια, στον βαθμό του εφικτού.
Τα κόμματα σου δίνανε δουλειά, οι τράπεζες χρήμα και τα πολυκαταστήματα εύκολες προσφορές σε τηλεοράσεις και άλλα μαραφέτια.
Γέμισε η Ευρώπη από Έλληνες τουρίστες και οι εθνικοί δρόμοι μποτιλιαρισμένους αστούς που τραβάγανε στα εξοχικά τους για τριήμερο weekend.
Τις καθημερινές πάλι, όταν αυτά δεν έπαιζαν, τότε θριάμβευε ο καναπές, όπου ο κάθε νεοέλληνας βόλευε την κορμάρα του για να αποχαυνωθεί μπροστά στο «κουτί».
(για τον καναπέ και το χαζοκούτι μέχρι την συγκέντρωση γονέων και κηδεμόνων που συγκαλούσε ο γυμνασιαρχης είχες χεσμένη, δικέ μου - αδιαφορούσες για την "πρόοδο" του παιδιού σου, μεγάλε)
Και χάσαμε την ταυτότητα και τον παράδεισό μας, που δεν ήταν τίποτε άλλο από την ανθρώπινη επικοινωνία και την αλληλεγγύη προς τον γείτονα.
Σχεδόν αλλαγή DNA.
Χωρίς πειράματα μέσ’ το κορμί μας…
Χωρίς αίμα και βιαιότητες.
Η τριφηλή ζωή, το πλαστικό lifestyle, τα νέα πολιτικά ήθη κατευθείαν στο μυαλό και τις συνειδήσεις μας από τις τηλεπερσόνες και τα τηλεκούτια.
Και σήμερα έχουμε τα ανθρωπάκια που γονατίζουν ότι κι αν τους κάνουν (shock doctrine), τους μαλάκες που είναι έτοιμοι με ένα τρικ «αλά Παπαδήμος» να αποπροσανατολιστούν.
Στην χθεσινή Γενική Απεργία (1η Δεκέμβρη του 11), έχασκε σχεδόν άδεια η πλατεία μπροστά από το νεοκλασικό της ΓΣΕΕ, όταν τίποτα δεν άλλαξε από τον Οκτώβρη και δώθε, και όταν τίποτα δεν πρόκειται να γίνει καλύτερο στο μέλλον.
Και είμαστε τόσο πια ηθικά λιωμένοι, που ξεστομίζουμε κείνο το «έλα μωρέ με το λαμόγιο τον Παναγόπουλο».
Και καλά μου δεν εμπνεόμαστε.
Γι’ αυτό κάτσαμε σπιτάκι μας ή στον καφενέ.
Αλλά, σκέφτομαι, ότι στο ποδόσφαιρο όταν δεν έχεις έναν Lionel Messi να σου κάνει παιχνίδι, τότε αναγκαστικά χρησιμοποιείς τον Τοροσίδη, τον οποίον πολύ απλά προσπαθείς να τον ενισχύσεις ψυχικά.
Αυτόν έχεις, με αυτόν παίζεις.
«Ελά ρε παιχταρά, μην κωλώνεις. Έντεκα αυτοί, έντεκα κι εμείς»…
Γιατί αλλιώς η ήττα της κοινωνίας δεν θα μείνει στα λογικά επίπεδα, αλλά θα μιλάμε για συντριβή με «εφτάρα» και βάλε.
Οπότε εκτός από τα σώβρακα θα χάσουμε και τον «καναπέ»
(κι αυτό φαντάζομαι κανείς δεν θα το αντέξει)...

Πάμε γι' άλλα, σύντροφοι...

2011-11-15T17:40:00.001+02:00

Ο ΓΑΠ μπορεί να έχασε την χώρα, αλλά έχοντας σαν απομεινάρι την γενέτειρα της Ιπποκράτους, φαίνεται πως ετοιμάζεται σαν τον Καντάφι να δώσει την μάχη της ελληνικής Σύρτης.

Το ερώτημα είναι αν θα μετατρέψει το πράσινο headquarters σε υπόνομο όπου θα λουφάξει μέσα σαν τον Μουαμάρ, ή θα έχει το θάρρος να αναμετρηθεί πολιτικά.

Ήδη σηκώνονται φωνές από πολλούς που καλούν τους καραβοτσακισμένους Πασόκους να ανατρέψουν τον παράνομο "πρόεδρο" μέσα από ένα έκτακτο Συνέδριο.

Όμως οι νέες επιδιώξεις του ΓΑΠ δεν πρέπει να αφορούν κανένα.

Και δεν πρέπει να παγιδευτεί κανένας σε ένα ναρκοθετημένο και δεξιόστροφο ΠΑΣΟΚ.

Ο πολιτικός ρεαλισμός και ο κοινός νους, λένε πως καμιά μάχη δεν μπορεί να δοθεί πλέον στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ.

Η μολυσματική αρρώστια που σκόρπισε ο ΓΑΠ και η νεοδεξιά κοσμοπολίτικη παρέα του δεν αντιμετωπίζεται, χώρια που το όνομα του πολιτικού φορέα έγινε συνώνυμο της προδοσίας του λαού και της κοινωνικής βάσης του κινήματος.

Είναι χάσιμο χρόνου, λοιπόν, η σύγκρουση εκεί μέσα!

Να τελειώσουμε κάθε δοσοληψία με τους ΓΑΠ, τους Καστανίδηδες, τους Βενιζέλους, τα αριστερά αμορτισέρ του Παπουτσή και δεν συμμαζεύεται.

Την ώρα της Πτώχευσης και του Μαύρου Μετώπου της Δεξιάς (όπως πετυχημένα το ονόμασε η Παπαρήγα), χρειάζεται ένας νέος πολιτικός φορέας.

Ένα μεγάλο Σοσιαλιστικό Κόμμα που θα εκφράσει τους Έλληνες αριστερούς δημοκράτες και θα δώσει ελπίδα στην Κοινωνία στη βάση μιας επικαιροποιημένης διακήρυξης της "3ης Σεπτέμβρη".

Σύντροφοι, πάμε γι' άλλα...
ΠΡΕΠΕΙ.

Πάνε να μας φορέσουν Φερετζέ

2011-11-05T20:20:00.001+02:00

Την γλύτωσε ο ντροπιασμένος των Καννών.
Πήρε ψήφο εμπιστοσύνης, κατόπιν της προστασίας που του παρέσχε ο Βενιζέλος στο εσωτερικό μέτωπο του νεο-ΠΑΣόΚ, όχι βέβαιο άνευ ανταλλαγμάτων.

Τώρα ο ΓΑΠ με μια παράδοξη (!) αίγλη πατριωτισμού, γενναιότητας και αλτρουισμού, επιδίδεται σε μια σειρά από πολιτικές μανούβρες και παιχνίδια, που πέρα από την διάσωση της υστεροφημίας του (!!!) έχει σαν βασικούς στόχους:
α) την σταθεροποίηση του ελληνικού αστικού συστήματος,
β) την αποκατάσταση της ισορροπίας του δικομματισμού με την επιβίωση του νεο-ΠΑΣόΚ, και
γ) την δημιουργία φραγμού στην άνοδο της Αριστεράς και των αγανακτισμένων.

Τα πολιτικά παιχνίδια δαφνοστεφανωμένα με τον θόρυβο των ΜΜΕ και τα καλά λόγια των ξένων (που έχουν συμφέρον από τα διαδραματιζόμενα), διαμορφώνουν μια τεράστια παραπλάνηση του λαού και αποπροσανατολισμό από την ουσία.

Με το κολπάκι της «αποχώρησης Γιώργου Παπανδρέου» πάνε να βάλουν στη γωνιά, στο σκοτάδι και λήθη, την τρομακτική κοινωνική πραγματικότητα της λεηλασίας των μισθών και των συντάξεων, την επιβολή αλλεπάλληλων χαρατσιών, της ξεδιάντροπης απόλυσης εργαζομένων με προϋπηρεσία 20, 30 και 35 χρόνων…

Μέσα από την ανάγκη εθνικής συνεννόησης (το αποκαλούν «να τα βρουν» ΝΔ και νεο-ΠΑΣόΚ) προσπαθούν να κάνουν τον Έλληνα να νομίσει ότι αυτό είναι το ζητούμενο, και υποσυνείδητα να αποδεχτεί τα όσα έγιναν και όσα έρχονται.

Αλλά ας πούμε ότι τα βρήκανε τα κεντροδεξιά κόμματα του συστήματος (νεο-ΠΑΣόΚ, ΝΔ, ΛάΟΣ και Συμμαχία)… ε, και;
Θα αποκατασταθούν οι αδικίες των Μνημονίων;
Η απάντηση είναι όχι!

Ο λαός πρέπει να μείνει σε εγρήγορση, όσο το πολιτικοοικονομικό σύστημα θα καλύπτει τους πλούσιους, τους ένοχους των σκανδάλων και κυρίως τους Ένοχους του Εγκλήματος της Ελληνικής Πτώχευσης.

Προσοχή λοιπόν!
Θα σας τον δώσουν, και μάλιστα με ωραίο promotion και βέβαια δωρεάν.
Μη τον φορέσετε τον Φερετζέ που σας χαρίζουν.
Πετάξτε τον στα σκουπίδια…

Καλτσοδέτες

2011-11-05T10:32:00.002+02:00

Και υποταγμένους και καλτσοδέτες.
Έτσι τους θέλουν τους βουλευτές και έτσι τους βλέπουν οι νεόκοποι και οι "νεο-ΠΑΣΟΚ" αυλικοί του ΓΑΠ.

Τόλμησε η Καϊλή να πει κάποιες αλήθειες για τα έργα και τις ημέρες της κυβέρνησης του αφεντικού του, και ξύνισε ο κ. Ξυνίδης αποτολμόντας να την σχολιάσει με την φράση:
"Σιγά την καλτσοδέτα".

Σιγά ρε άντρα και μεγάλε πολιτικέ!
Θέλω να ξέρω πως θα την αποκαλεί από εδώ και πέρα ο Σωκράτης από την Ξάνθη, αφού η κ. Καϊλή υπάκουσε / υπέκυψε στις παρασκηνιακές πιέσεις και έδωσε την ψήφο εκείνη της εμπιστοσύνης ώστε να αποχωρήσει ο ΓΑΠ με ψηλα το κεφάλι (ή μπας για να κοροϊδέψει και να μας μείνει)...

Τέτοιους πιστούς τύπους και με τέτοιο ήθος κουβάλησε στο ΠΑΣΟΚ ο Γιωργάκης.
Στην περίπτωση του Ξυνίδη, κουβάλησε μια μαριονέτα που της έδωσε το ρόλο του τοποτηρητή Γραμματέα του ΠΑΣΟΚ, με καθήκον να βάλει στο γύψο την Οργάνωση και να μετατρέψει σε κοιμητήριο την Ιπποκράτους.
Στη συνέχεια του έδωσε και το απαραίτητο γλυφιτζούρη, υφυπουργοποιόντας τον!!!
(δηλαδή απλώς χαμένα λεφτά, και απλώς μιά σπατάλη στην τρύπα του ελλείματος και του χρέους - από την άλλη χαράτσια στους φουκαράδες).

Με τέτοιους πολιτικούς άνδρες ήταν μοιραίο να φτάσουμε στο "νεο-ΠΑΣΟΚ" (ή στην πραγματικότητα στο "μη ΠΑΣΟΚ") και στην κοινωνική κατάσταση που βιώνουμε.

Η Σημειολογία της Αποχώρησης

2011-11-03T15:24:00.001+02:00

Δεν θα κουράσω.

Δύο λόγια μόνο για τα όσα μαγειρεύει το σύστημα.

Με εντολή της «Ευρώπης» ετοιμάζουν διάδοχο σχήμα.

Μια κυβέρνηση Μεταβατική, Εθνικής σωτηρίας ή όπως αλλιώς κι αν θέλετε να λέγεται.
Μιλάνε για τον Λουκά Παπαδήμο, για τον Κώστα Σημίτη κι όποιον άλλο τραβάει η όρεξή σας.

Το σύστημα δεν θα αφήσει τα πράγματα να σκάσουνε στα βράχια.

Οι Κάννες και το ξεφτιλίκι που έπεσε στους G20 ήταν απλά το τέλος ενός αφερέγγυου εταίρου, που όσο ήταν βολικός τον αφήνανε να ανταλλάσσει φιλάκια με την Λαγκάρντ, την Μέρκελ και όλα τα αστέρια της ΕΕ και του ΔΝΤ ή να παριστάνει τον ηγέτη.

Το ζήτημα είναι πως θα φύγει ο θλιβερός υιός του Ανδρέα, ο οποίος είναι τόσο βλακωδώς γατζωμένος από την καρέκλα που θα βογκήξει το πανελλήνιο.
(η περίπτωσή του, μου θυμίζει μια πιό ειρηνική εκδοχή της "αντίστασης" Καντάφι)

Θα φύγει, λοιπόν, σαν «κύριος», όπου στα πλαίσια μιας δυτικής και ελιτίστικης ετικέτας ένας πρωθυπουργός δεν μπορεί να γελοιοποιείται ή θα απέλθει σαν κάποιος επικίνδυνος ολετήρας για τη χώρα, που φεύγει με μια κλωτσιά στον πισινό και ένα «ούστ»;

Το τι απάντηση θα δώσει ο καθένας είναι μια προσωπική υπόθεση.

Ο τρόπος, όμως, που θα αποχωρήσει ο Γιώργος Παπανδρέου θα αποτελέσει ένα ιστορικό παράδειγμα για το μέλλον.

Οι ανόητοι είναι αήττητοι

2011-11-02T10:40:00.003+02:00

Αν πιστεύετε ότι τρέχει στις Κάννες για να τον μαλώσουν ο Νικολά και η Άγκελα, κάνετε λάθος. Ο άνθρωπος πάει για να πάρει τον Χρυσό Φοίνικα για την ταινία "Εκβιασμός αλα Ελληνικά".

Άρχισε η 3η Γερμανοκρατία

2011-10-27T15:52:00.001+03:00

Αν καταλάβατε μας εγκλείσανε σε ίδρυμα.
Χειρότερο και από αυτά για τα διανοητικά καθυστερημένα άτομα.
Η χώρα μπήκε σε νέα σκλαβιά ίσως φρικτότερη της τουρκοκρατίας.Μετά την Βαυαροκρατία και την ναζιστική Κατοχή, οι Γερμανοί ξανάρχονται ως οικονομικοί Eπικυρίαρχοι.
Το νέο Νταχάου κάνει θυρανοίξια.
Έρχονται οι δανειστές και τοκογλύφοι που τάιζαν εξεπιτούτου διεφθαρμένες ελληνικές κυβερνήσεις, για να μας πάρουν την κατάλληλη στιγμή το χωράφι.
Ράϊχενμπαχ, νέου τύπου Τσολάκογλου και γερμανοτσολιάδες θα έχουμε από τούδε.
Και ελεεινούς Βαγγελάκηδες που θα αναρωτιούνται προκλητικά αν θα υπάρξουν κόμματα που δεν θα χαρούν και δεν θα στηρίξουν το haircut και την υποδούλωση.
Και πολιτικά μειράκια σαν τον Γιώργο Παπ., που αφού υπόγραψε την ταπεινωτική παράδοση της χώρας, μας προτρέπει τώρα να «σηκώνουμε τα μανίκια».
Και παρατρεχάμενους υπουργίσκους έχουμε, που δηλώνουν ότι ο γερμανός τοποτηρητής «αγαπάει τους Έλληνες».
Ξετσίπωτοι και ξευτίλες.
Συνεργάτες και ξενόδουλοι.
Δόλιοι που μας φέρανε στην πτώχευση…
Το τρομαχτικό θα είναι ότι αυτοί οι πηλιογούσηδες θα στηθούν στις εξέδρες και ως επίσημοι θα γιορτάσουν την 28η Οκτωβρίου.
(βέβαια με τα κάποιον φόβο στο γιαούρτωμα – αλλά τι είναι ο πόνος μπρος στα κάλλη)
Ίσως στα καθίσματα των επισήμων να καλέσουν και τον Gauleiter που μας όρισε η καγκελάριος Μέρκελ.
Και δεν θα εκπλαγώ καθόλου – μα καθόλου, αν ο τελετάρχης της παρέλασης - δείχνοντας τα παρελαύνοντα στρατιωτικά τμήματα - του πει:
Herr Reichenbach ist Ihre Armee...

Δεν υπάρχει Αντιγόνη για τον Μουαμάρ και τον πολιτισμό μας

2011-10-23T17:45:00.001+03:00

We came. We saw. He died!

Έτσι κραύγασε η κυρία Χίλαρυ:

Ήρθαμε, Είδαμε, Πέθανε!
(και άρχισε να κάνει χειρονομίες με τα χεράκια της που θα τις ζήλευε και ο χειρότερος χουλιγκάνος της Θύρας 13)

Μαζί της πανηγύρισαν πλείστοι όσοι: από την μαριονέττα τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ μέχρι και τους κάθε είδους δυτικούς ηγέτες και ηγετίσκους.
(άραγε ο δικός μας τι δηλώσεις έκανε;)

Καμιά ενόχληση του πολιτισμένου κόσμου για τον τρόπο που εξοντώθηκε ο πρώην ιδιότυπος δικτάτορας.

Η παραμικρή αποστροφή από το γεγονός της έκθεσης της σωρού του σε ένα ελεεινό δωμάτιο-ψυγείο χασάπικου, όπου παρελαύνουν οι θλιβεροί Λίβυοι για να βγάλουν αναμνηστικές φωτογραφίες!!!

Στην Ευρώπη, φαίνεται ότι ο παραδοσιακός τύπος της αστικής δημοκρατίας και των κεκτημένων της (όπου ανάμεσα στα άλλα ξεχώριζε το δικαίωμα για μια δίκαιη δίκη ή για μια έντιμη ταφή, ακόμη και σε ειδεχθείς εγκληματίες), έδωσε θέση στην αποτρόπαια αμερικανική αντίληψη που έχτισαν οι Μπους, πατήρ και υιός!

Ο Καντάφι δεν είχε δικαίωμα σε δίκαια δίκη και έπρεπε να εκτελεστεί.

Μεταθανάτια πρέπει να διαπομπευθεί!

Το δωμάτιο-ψυγείο του χασάπικου όπου κείται ο Μουαμάρ Καντάφι είναι πλούσιο σε σημειολογία για τους εχθρούς του αμερικάνικου συστήματος και σε μαντείες για το μέλλον των ανθρώπων που σήμερα πανηγυρίζουν την ανεξαρτησία τους.

Τα ένστικτα του κτήνους πρέπει να κορεστούν πριν εξαφανίσουν στην έρημο (πιθανώς) το κομματιασμένο σώμα του τύραννου, που στην περίπτωση του την αρκετά όμοια με του άθαφτου Πολυνείκη, δεν υπάρχει κανενός είδους Αντιγόνη για να φωνάξει την άγραφη και ασάλευτη επιταγή των Θεών: «τἄγραπτα κἀσφαλῆ Θεῶν νόμιμα».

Όπου όμως κι αν εξαφανίσουν τον Καντάφι, μαζί με το κατακρεουργημένο πτώμα του, θα παρασυρθούν στον χαμό και κάμποσα κουρέλια του πολιτισμού και της δημοκρατίας μας, ίσως σαν κάποιου είδους διακοσμητικά πλαστικά λουλούδια για να κοσμούν την επιτάφια ξεφτίλα μας...

Ζητώντας το αδύνατο

2011-10-22T11:01:00.001+03:00

Το μεγάλο ζητούμενο, βέβαια, είναι ποιοι κρύβονται πίσω από τις κουκούλες, από που προέρχονται και ποιοι τους καθοδηγούν κατά τρόπο παρακρατικό.
Όμως δεν αντέχω να μην προβάλω την εικόνα όπου δύο κοπέλες διαδηλώτριες περικυκλώνονται από καμιά 20αριά "γενναίους του μπρανκαλεόνε" και ψεκάζονται με χημικά... εξ αποστάσεως 10 εκατοστών!!!

[Έτσι για να μάθετε καργιολίτσες να καθόσαστε στο σπίτι σας και να μαγειρεύετε αντί να παίρνετε τους δρόμους…
Να κάνετε λογαριασμούς πως θα την βγάλετε καθαρή με τα δάνεια, τις κάρτες, τους λογαριασμούς και τα κυβερνητικά χαράτσια, κι όχι να κάνετε μαγκιές εκεί που δεν σας παίρνει.]

Τώρα αν τσαντιστεί και πει κανείς βρισιές και κάνει αντιπαραβολή της πράξης των ΜΑΤατζήδων με αρετές όπως η αντροσύνη, είναι μια χαμένη προσπάθεια.
Για συνέπεια στα μέτρα τάξης και προστασίας του κόσμου από τους κινδύνους, ούτε λόγος.
Αλλά αν τα παλληκάρια που ψεκάζουν δύο (όλες κι όλες) νέες γυναίκες έχουν νεκρωμένες αισθήσεις και ανύπαρκτα αισθήματα, ποιά είναι αυτά του αρμόδιου Υπουργού;
Και δεν γουστάρω να ακούσω να εκφράζεται η βαθειά του λύπη, όπως και στην περίπτωση του άτυχου οικοδόμου που έπεσε νεκρός την ώρα που διαδήλωνε με το ΠΑΜΕ (άσε που η δήλωση Παπουτσή δεν ήταν η έκφραση οδύνης, αλλά μια ανάσα ανακούφισης που ο φουκαράς «δεν έφερε εξωτερικές κακώσεις» - με εννοείτε, ε;).
Και δεν ανεχόμαι να ακούσω νέες μαλακίες περί διεξαγωγής ΕΔΕ.
Αυτό που θέλει η κοινωνία είναι να τον ακούσει να λέει:
Παραιτούμαι!

Αλλά που τέτοια τύχη.
Με την μετάλλαξη του κόμματός του (παλιότερα και δικού μου) και με τον βαμπιρισμό στον οποίο βήμα - βήμα προχώρησαν όλοι τους – και οι 153 ή 154 - απομυζώντας μισθωτούς και συνταξιούχους, τότε του ζητάμε το αδύνατο.

--------------------------
Ένα υστερόγραφο για τις δύο κοπελιές της φωτογραφίας
(που πιστεύω αντιπροσωπεύουν χιλιάδες άλλες)
Κορίτσια, για ακούστε:
Καργιολίτσες σας θέλουνε!
Νοικοκυρούλες και γκομενίτσες που δεν διαμαρτύρονται.
Σας ζητάνε - κι αυτοί - ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟΝ...

Μείνανε 153 και ο Λαός στον τόπο

2011-10-21T10:43:00.002+03:00

Εάν δεν ψηφιστούν όλα τα άρθρα του «πολυνομοσχεδίου», και ειδικά εκείνα που έχουν συμβολικό χαρακτήρα για τους εταίρους, οι ξένοι δεν θα μας δώσουν την 6η δόση.
Μάλιστα δεν πρέπει να τολμήσουνε να πάμε στο Eurogroup ή τη Σύνοδο Κορυφής.
Αυτά είπε ο Βενιζέλος.
Τέτοια αποδοχή της εθνικής μας υποταγής, τέτοια αποδοχή ότι η όλη διαδικασία για την συζήτηση και την ψήφιση του «πολυνομοσχεδίου» δεν ήταν τίποτα άλλο από μια στημένη θεατρική παράσταση.
Η Λούκα Κατσέλη είχε τελικά το κουράγιο να πει «Όχι» στο άρθρο 37 για τις συλλογικές συμβάσεις στον ιδιωτικό τομέα.
Ο φερόμενος ως πρωθυπουργός κύριος Γιώργος Παπανδρέου - ο οποίος δεν είχε το καν θάρρος να εμφανιστεί στο κοινοβούλιο και να αντέξει την κριτική της αντιπολίτευσης - έδειξε και πάλι την πολιτική του μικρότητα διαγράφοντας εξ’ αποστάσεως την πρώην υπουργό του, δικαιώνοντας εκείνους που τον χαρακτηρίζουν εγωιστή και μικρόψυχο.
Ο πολιτικός και κοινωνικός κατήφορος του θλιβερού πρωθυπουργεύοντα είναι πια σε δρόμο χωρίς επιστροφή.
Για τους Έλληνες ξεκινάνε τα Πάθη, μα και ο αγώνας για την Ανάσταση...

Πάμε σαν άλλοτε

2011-10-10T20:31:00.001+03:00

Το μόνο που θα μας λείπει είναι μια Φανή Χαλκιά...

Από την Δανία με αγάπη

2011-10-06T21:16:00.001+03:00

«Η χώρα αντιμετωπίζει μια δύσκολη οικονομική κατάσταση, πρέπει να εργαστούμε όλοι σκληρά για να βγούμε από αυτή την κρίση και πρέπει να εργαστούμε από κοινού».

Μην φανταστείτε ότι αυτή είναι κάποια δήλωση Έλληνα πολιτικού.

Αυτά είναι λόγια ζόρικα που λένε στην… Δανία.

Τα είπε με απόλυτη απλότητα η νέα Σοσιαλδημοκράτης πρωθυπουργός της Δανίας, Χέλε Θόρνινγκ-Σμιτ, η οποία ένωσε σε κοινόκυβερνητικό πρόγραμμα τους Σοσιαλδημοκράτες, τους Σοσιαλφιλελεύθερους και το Σοσιαλιστικό Λαϊκό Κόμμα, ενώ εξασφάλισε και την κοινοβουλευτική υποστήριξη της ΚοκκινοπράσινηςΣυμμαχίας.

Η Χέλε Θόρνινγκ-Σμιτ σχηματίζοντας το «κόκκινο μπλόκ», που περιλαμβάνει από φιλελεύθερους φίλους της αγοράς έως πρώην κομμουνιστές, έχει σαν στόχο τον περιορισμό του ελλείμματος από 3,8% σε ποσοστό κάτω του 3% και ταυτόχρονα να δημιουργήσει 135 χιλ. νέες θέσεις εργασίας μέχρι το 2020!

Κι όλα αυτά, παρά τις καθησυχαστικές δηλώσεις της Κεντρικής Τράπεζας της Δανίας ότι, «η οικονομία βρίσκεται στον δρόμο της σταδιακής ανάπτυξης (το ΑΕΠ αναμένεται να αυξηθεί φέτος κατά 1,5%) και δεν χρειάζονται περαιτέρω πακέτα τόνωσης».

Αυτά στην Δανία!

Αν και δεν ξέρουμε πόσο επιτυχημένη μπορεί να είναι τελικά η ευρεία συμμαχία που συγκροτεί το «κόκκινομπλόκ» της κυρίας Χέλε, αυτό που σίγουρα μπορεί να διαπιστώσει κανείς είναι η σοβαρότητα και ο πολιτικός πολιτισμός των ανθρώπων.

Στην Αθήνα, όπου η έδρα της "Δανίας του Νότου" (κατά τον ευφάνταστο ΓΑΠ), αυτά είναι άπιαστα όνειρα.

Όνειρα, εξαιτίας του χαρακτηριστικού και πατροπαράδοτου μικροκομματισμού ΟΛΩΝ, και εκ του γεγονότος ότι δεν υπάρχει Τσίπα ούτε για δείγμα (για να μην πρηξαρχιδίσουμε με δεκάδες άλλους αρνητικούς επιθετικούς προσδιορισμούς και χαρακτηρισμούς που κοσμούν τα μαγαζιά των κυρίων Παπανδρέου, Σαμαρά, Τσίπρα και της κυρίαςΠαπαρήγα).

Κι επειδή τελικά αποτύχαμε να γίνουμε μια Δανιμαρκία του Μεσογειακού Νότου, και επειδή ο πρωθυπουργός κρύβεται και δεν προβλέπεται κάποια νέα ατάκα του, ας βολευτούμε με κάτι πιο απτό και προσεγγίσιμο.

Εδώ πιο κάτω στην Αφρική βρίσκεται!

Τι θα λέγατε, λοιπόν, να γίνουμε μια "Σομαλία του Βορρά"; …όπως θαρρώ είπε ο Νεόκοπος…

Και μην βιαστείτε να καγχάσετε ή να το παίξετε σίγουρο over στο στοίχημα, γιατί με τους Μόσιαλους, τους Γερουλάνους και τις Μαριλίζες μπορεί να ψάξουμε για πρότυπα, ακόμη νοτιότερα… ακόμη πιο κάτω…

Παρεξηγημένα λόγια

2011-10-06T10:04:00.000+03:00

Και ενώ ο κόσμος που υποφέρει ξεχυνότανε στους δρόμους τηςΑθήνας για να διαδηλώσει την αντίθεση του στα αποκρουστικά μέτρα της κυβέρνησης,ο ΓΑΠ (που πάντα θέλει να πρωτοτυπεί) επισκέφθηκε την Γενική Αστυνομική ΔιεύθυνσηΑττικής (ΓΑΔΑ).

«Μην χαριστείτε σε κανέναν, αυτό είναι το αίσθημα δικαίουπου ζητά ο πολίτης»

Με μια τέτοια προκλητική, όσο και βλακώδη δήλωση του πρωθυπουργεύοντος(που το αίσθημα δικαίου το βρίσκει μέσα από τις απολύσεις και το βαθύ λιάνισματων μισθών και των συντάξεων), πως ήταν δυνατόν να μην σηματοδοτήσει την βίατων ΜΑΤ στην πλατεία Συντάγματος.

Γιατί μπορεί να μίλησε προς τα στελέχη της υπηρεσίαςΟικονομικής Αστυνομίας και Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, αλλά όλη η αστυνομικήηγεσία ήταν εκεί, plus ο Παπουτσής.

Τους κουρεύω οικονομικά εγώ, τους πλακώνετε στο ξύλο καιτα χημικά εσείς!

Αυτό καταλάβανε οι άνθρωποι, γιατί πρέπει ναπαρατηρήσουμε ότι μια γενικευμένη παρεξήγηση παρακολουθεί από κοντά τα λεγόμενατου Γιωργάκη (θυμηθείτε τα αμίμητα: Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα, θα κάνω τηνΕλλάδα μια Δανία του Νότου, λεφτά υπάρχουν, κλπ)

Στη σύναξη της ΓΑΔΑ είπε και άλλα προκλητικά, όσο καιεξωπραγματικά πράγματα, αλλά αυτό που ξεχωρίζει είναι η αποστροφή, πως με τηνπαρουσία του στο αστυνομικό μέλαθρο ήθελε να τονίσει τα πρώτα βήματα επιτυχίαςμιας συνολικής προσπάθειας και επισήμανε ότι ο ελληνικός λαός, «βάζει πλάτη»και κάνει θυσίες, αλλά ζητά δικαιοσύνη.

Αν στην ΓΑΔΑ είχε προσκληθεί κάποιος εκπρόσωπος τωναπεργούντων και οδοιπορούντων στους δρόμους της Αθήνας, και του επέτρεπαν ναμιλήσει, θα του έλεγε:

Καμία πλάτη δεν βάζουμε ρε!

Θέλουμε δικαιοσύνη, άλλα όχι την δική σου!

Κοίτα τον κόσμο που υποφέρει και διαδηλώνει, και που φασιστικάτον χτυπάς όπου βρεις.
Τα μνημόνια, τα μεσοπρόθεσμα και τα άλλα τερτίπια τακάνετε παρά τη θέληση του ελληνικού λαού.

Τώρα αν σας ενημερώσω (σε περίπτωση που δεν διαβάσατε στις εφημερίδες τασχετικά ρεπορτάζ) ότι ξεστόμισε επίσης ότι «ο πολίτης αισθάνεται ότι το κράτοςείναι κοντά του» σίγουρα θα πέσουν χοντρά μπινελίκια…

Για κάθε νόμιμη χρήση

2011-09-28T04:50:00.001+03:00

Υπάρχει!
Ο Παπανδρέου μίλησε στο Βερολίνο (27/9) στους Γερμανούς βιομήχανους, σε μια εκδήλωση που έφερε την ονομασία:
«Κοιτάζοντας το μέλλον: Η Ευρώπη της ανάπτυξης και της αλληλεγγύης».
Κωμικοτραγικός τίτλος, αν αναλογιστούμε τις διαστάσεις και το βάθος του εν εξελίξει ελληνικού πάθους.

Αναρωτιέμαι αν αντί των κερδοσκόπων γερμανών επιχειρηματιών και βιομηχάνων έχει πια κώλο να μιλήσει σε ανοιχτή συγκέντρωση Ελλήνων.
Ειδικά ανέργων ή θυμάτων της εργασιακής εφεδρείας.
Και να τους πει αυτά που ξέρασε στο Βερολίνο:

«Πρέπει να σας πω ότι η δική μου Κυβέρνηση δεν δίστασε να κάνει αυτοκριτική. Ήμασταν ρεαλιστές σε αυτή την αποτίμηση την οποία κάναμε, λέγοντας ποια ήταν τα λάθη μας, τι οφείλεται στη δική μας αδιαφορία ή στο γεγονός ότι δεν αντιδράσαμε εγκαίρως».

Προφανώς ποτέ δεν πρόκειται να μιλήσει σε Έλληνες άνεργους, εκτός βέβαια και πρόκειται για κομματικές ή στημένες συναθροίσεις.
Η εποχή που το έπαιζε πεφωτισμένος πολιτικός και free style πρωθυπουργός που καταδεχότανε να επισκεφθεί εκτός πρωτοκόλλου τα ταχυδρομεία στο Σύνταγμα ή κάποιο κατάστημα ΙΚΑ, πέρασε ανεπιστρεπτί.
Προφανώς δεν θα έλεγε και τα ίδια πράγματα, όπως αυτά που ξεστόμισε στους γερμανούς.
Το πολύ – πολύ να έπαιρνε το γνωστό φουκαριάρικο ύφος του, όπου θα παρίστανε την συμπόνια του ή από αμηχανία και στρες θα έγλειφε με την άκρη της γλώσσας τα χείλη του.

Το μόνο που μένει είναι να εκμεταλλευτούμε τα λάθη που εξακολουθεί να κάνει, έστω και ευρισκόμενος στην εσπερία…
Τούτη τη φορά κρατήστε την ομολογία ότι για την οικονομική και κοινωνική καταστροφή των νεοελλήνων, φταίει η «αδιαφορία» της κυβέρνησής του.
Για κάθε νόμιμη χρήση.
Γιατί δεν πάει αυτός να ξεφύγει μόνον με μια δήθεν ανάληψη πολιτικής ευθύνης ή ένα μαύρισμα στις εκλογές και οι υπόλοιποι να έχουν καταβαραθρωθεί, είτε σε μισθούς και συντάξεις πείνας, είτε να έχουν βουλιάξει στην εξαθλίωση της ανεργίας.

------------------------------
Πηγή: http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4660423

Ο Γιώργος Πάντζας και η βόλτα στο Κολωνάκι με λιμουζίνα

2011-09-20T10:51:00.000+03:00

Αποσώσαμε το μεσημεριανό και βαλθήκαμε να συζητάμε την άθλια επικαιρότητα που γεμάτη ελεεινά γεγονότα (γεννήματα ελεεινότερων ανθρώπων) βασανίζει τις σκέψεις μας και τους υπολογισμούς για το πώς θα είναι το αύριο...

«Πάντως περάσαμε καλά αυτά τα 30 χρόνια», μου κάνει, με ένα παγωμένο όσο και λογικό συμπέρασμά της.
«Ναι», της απαντάω, «σαν τον Πάντζα σε κείνη την ελληνική ταινία, όπου όντας υπάλληλος στο πλυντήριο κάποιου βενζινάδικου, "δανείζεται" το αυτοκίνητο του πλούσιου πελάτη και κόβει βόλτες στο Κολωνάκι, ...για να το γυρίσει πίσω το βράδυ, άρον – άρον και με την ψυχή στο στόμα ...μπας και τον πάρουνε χαμπάρι»

Τότε, η ψευδαίσθηση του νεαρού φτωχόπαιδου βασιζότανε σε ένα κινηματογραφικό σενάριο, και αυτό το γνώριζε ο συμπαθέστατος Γιώργος Πάντζας.
Ένα σενάριο από τα 100άδες της ελληνικής κινηματογραφικής παραγωγής, που ήταν περιχυμένα με το όνειρο της κοινωνικής ανέλιξης και τα αισιόδοξα τραγουδάκια και τις μουσικές του Χατζηδάκη.
Κάτι σαν ένας νέος ελληνικός μεγαλοϊδεατισμός, που δεν στόχευε την "κόκκινη μηλιά", αλλά την οικονομική και κοινωνική άνοδο της φτωχολογιάς: το Greek Dream για την δημιουργία της Μεσαίας αστικής τάξης...

Το ζήτημα είναι αν σήμερα εγώ, εσύ, κι εσείς, γνωρίζαμε που θα κατέληγε η "φούσκα" της ευμάρειας, όταν ξεκινήσαμε για το 30χρονο ταξίδι...
Είναι προφανές ότι δεν γνωρίζαμε το σενάριο που μας έγραφε καθημερινά η πολιτική αλητεία της χώρας.
Και γράφανε (οι πολιτικοί αλήτες) κάθε μέρα ένα σενάριο για ένα αντίστοιχο επεισόδιο (σάμπως ο Νίκος Φώσκολος), γιατί δεν έπρεπε να τους πάρουνε χαμπάρι, αλλά και γιατί ούτε οι ίδιοι γνώριζαν πώς να γράψουν ολοκληρωμένα, εξαιτίας της ανικανότητας και της φαυλότητάς τους.

Ακόμα και σήμερα που ως άλλοι Πάντζες γυρίζουμε την λιμουζίνα πίσω στο πλυντήριο πιασμένοι από το αυτί, δεν γνωρίζουμε αν στα πρώτα 100 χαστούκια που ήδη μας έριξε το αφεντικό, θα προστεθούν 1.000 ή και 1.000.000 νέα οδυνηρά χαστούκια φερμένα από ένα απύθμενο βαρέλι βρωμιάς…

Πατρίδα! Πατρίς!

2011-09-15T15:40:00.001+03:00

Λαμπρό ξεπροβάλει τοΜέλλον που μας ορκίζεται ο Παπανδρέου και ο Βενιζέλος.

Ζαλίστηκα με τα όσα άκουσααπό τα χείλη τους στα "εγκαίνια" και στην συνέντευξη τύπου...

Και καθόσον άνθρωπος πουγουστάρω να μην μένω μόνον στα επιφαινόμενα, έψαξα πίσω από το παραβάν τωνλέξεων.

Όμως όσο ξύνεις ταπράγματα, τόσο αυτά μυρίζουν.

Ερευνόντας, όμως, και ξύνοντας, ένοιωσα ταραχή, στρες και ναυτία όταν φτάνοντας στο δια ταύτα, με πλημμύρισε ένα «άρωμα» απόευκάλυπτο της Αδελαϊδας,  από ντονέρ (ήμπας και ήταν μπέργκερ) της Αστόρια, Νιού Γιόρκ και από καραβίλα (λες και ήταν το "Ροδάνθη")…

Ρε συ (κάνω στον εαυτό μου) αυτοί ούτε λίγο - ούτε πολύ σε εκμηδενίζουν, σε απελπίζουν και σε διώχνουν.
Σου προτείνουν βίο αβίωτο... άρα φυγή στο εξωτερικό!
Μετανάστευση! 

Ένα λαμπρό μέλλον είτεστην Αυστραλία, είτε στις Ηνωμένες Πολιτείες…
(στην Ευρώπη ούτε λόγος γιατί μας θεωρούν πλέον χειρότερους και από Αφγανούς) 

Κι επειδή μπορεί να ήμουναστον παρελθόν εξαπατημένος υποστηρικτής του διασωστικού εγχειρήματος του ΓΑΠ, και δεν θεωρώ τόσο μαλάκα τον εαυτό μου για δεύτερο λάθος… κι επειδή δεν πείστηκα ουδέ κατ' ελάχιστον από τα όσα είπανε στη Θεσσαλονίκη.. κι επειδή προκοπή δεν ξανοίγει στην Αθήνα... άρχισα να ψάχνω στο internet γιαλιμάνια απ’ όπου καράβια σαλπάρουν για υπερπόντια ταξίδια προς την Αμερική καιτην Ωκεανία.
(για κάθε ενδεχόμενο)
 

Γιατί στην Ελλάδα δεν υπάρχειπια "Πατρίς",

Και στην Πατρίδα δενυπάρχει ελπίδα…

Το πρωϊνο παγκάκι

2011-09-14T11:39:00.001+03:00

Η φιλόμουση Κοινωνια του πεζοδρομίου

2011-07-02T19:09:00.006+03:00

Τα νεύρα μου, ο άνθρωπος.

Πήξαμε από τον λαϊκισμό των τηλεοπτικών παραθυριών και των ταμπλόϊντς.
Τα έχεις - δεν τα έχεις με το μπουλούκι που αυτοαποκαλείται «ελληνική κυβέρνηση» ή συφιλιάζεσαι με όσα ακούς και βλέπεις, φτάνεις στο σημείο να ανακράξεις:
Αρκετά πια με τον αιρετικό λόγο του πεζοδρομίου…
Ρε μάγκες, ακόμα και ο πιο ακραίος αντιπασοκισμός πρέπει να έχει κάποιο μέτρο, γιατί θα καταντήσετε χειρότεροι από τον Κουϊκ, τον Τράγκα και τον Παπαγιάννη.

Κοντά σε αυτά, «τσουπ» σου βγαίνουν η δήθεν χαζοσυναισθηματική κόρη του μακαρίτη του Λοΐζου και κάποιος Ανδριόπουλος για να μας πούνε ότι δεν δίνουν πλέον το ιδεολογικοπολιτικό δικαίωμα στο ΠΑΣΟΚ, κλπ... να νταβαντουριάζεται με τους «ήλιους» και τους «μπαξέδες»…

Ε, και? ...
Σάμπως στο εξής επρόκειτο να «παίξει» τέτοια πράματα το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Π.?
(εδώ μέχρι ο Άκης την πήρε χαμπάρι την δουλειά)

Μ’ αυτά και μ’ αυτά τσιμπάνε και κάποιοι εξυπνάκηδες (από τους «αγανακτισμένους») κι αρχίζουν τις μαλακίες του τύπου: αφού οι ημεδαποί αφαιρούν τα παραδοσιακά μουσικά σήματα του ΠΑΣΟΚ, η Μέρκελ ας εκχωρήσει στον Γιώργο Π. το δικαίωμα να παίζει το Ντόϋτσλαντ ούμπερ άλες στις κομματικές του εκδηλώσεις…

Μαλακία ή πουστιά;

(έως ότου ξεκαθαριστεί το ερώτημα, ξεκαθαρίζω ότι από την πλευρά μου ότι το έθεσα πούστικά, δοθέντος ότι τα πνευματικά δικαιώματα του Deutschland über alles, έχουν ήδη αγοραστεί από άλλους).

(από το ΜοσχατουΠολις)

Θυσία

2011-06-27T09:43:00.004+03:00

Τα πολύ παλιά χρόνια, οι θυσίες σήμαιναν την θανάτωση ανθρώπων προς εξευμενισμό των θεών.
Εκείνες τις σκοτεινές περιόδους της ιστορίας του Ανθρώπου, η ανθρωποθυσία - κάποιες φορές, μάλιστα - σήμαινε πολλά περισσότερα από μια απλή θρησκευτική ή δεισιδαιμονική προσφορά.
Ήταν και ένα φόβητρο στα χέρια του τότε συστήματος εξουσίας: των βασιλιάδων, των φυλάρχων, των μάγων, των ιερέων και των αρχόντων. Προοδευτικά το μενού των θυσιών περιορίστηκε στα φουκαριάρικα τα ζώα έως ότου – με την άνθηση του ελληνικού πολιτισμού και την επικράτηση του χριστιανισμού – εξαφανίστηκε πίσω από προσφορές τροφίμων, αρωμάτων, κλπ.
Η θυσία, από αιματηρή πράξη θανάτου μετασχηματίστηκε σε έννοια συνειδητής στέρησης από ορισμένα αγαθά ή μετατράπηκε σε ενέργεια υπέρ κάποιου σκοπού, κάποιας ιδέας ή κάποιου ανθρώπου.
Κι αν η απώλεια της ζωής εξακολουθούσε να φλερτάρει με την θυσία ως πράξη και αποτέλεσμα, είχε τη μορφή της προσωπικής επιλογής κάποιου ανθρώπου και όχι τον καταναγκασμό.
Όταν ο φοιτητής Κώστας Γεωργάκης, αυτοπυρπολήθηκε δημόσια το 1970 στην Τζένοβα της Ιταλίας, διαμαρτυρόμενος κατά της χούντας, θυσίασε την ζωή του για την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην πατρίδα μας.
Σήμερα ο πρωθυπουργός μας μιλάει για την ανάγκη και νέου Μνημονίου, για να μην πάνε χαμένες οι έως τώρα θυσίες του Ελληνικού λαού.
Προσωπικά δεν νοιώθω να έχω κάνει καμία θυσία.
Δεν νοιώθω καθόλου σαν Γεωργάκης!
Ούτε καν σαν Ιφιγένεια, που αφού κατάλαβε το αναπόδραστο τέλος, το γύρισε στο «καλαματιανό» και συμφώνησε στην θυσία της…
Η συρρίκνωση των αποδοχών μου είναι ένα μονομερές πετσόκομμα, ενταγμένο σε μια πολιτική ξένη προς τις επιλογές μου που ψευδεπίγραφα αναφέρεται στην σωτηρία της χώρας.
Βιασμός είναι.
Με το μαχαίρι στο λαιμό…
Ο Παπανδρέου λειτουργεί σαν ένας σύγχρονος Αζτέκος βασιλιάς, που εξοντώνει χιλιάδες στο όνομα του συστήματος και της προστασίας του.
Κι όταν από το χαζοκούτι τον ακούω να με κολακεύει ως παράδειγμα αυτοθυσίας, πραγματικά θέλω να του κάτσω μια ξεγυρισμένη σφαλιάρα στην όλο και περισσότερο εξαπλούμενη καράφλα του (…τα βάσανα, βλέπεις)
Το πόσο μαϊμού είναι η θυσία μου, επιβεβαιώνεται από την αποστροφή του Βενιζέλου, όταν τελειώνοντας προ 2-3 ημερών την ακατάσχετη πάρλα του (συνέντευξη υποτίθεται) με τον Χατζηνικολάου στο Mega, είπε: «ο Θεός των Ελλήνων να βάλει το χέρι του»!!!
Αλλά ενώ για τις θυσίες έχω σαν επιθυμητή αντίδραση την σφαλιάρα, στην απελπισμένη ευχή του Βενιζέλου, φρικιώ και απλά σταυροκοπιέμαι.

Τα χαμόγελα του σ. Γερουλάνου

2011-06-25T14:27:00.006+03:00

Ο ανασχηματισμός μπορεί πια να αποτελεί μπαγιάτικη είδηση, όμως σαν θέμα μετράει.

Η σύνθεση της νέας κυβέρνησης του ΓΑΠ αποτελεί την επιβεβαίωση στην πράξη του λαϊκού ρητού: «άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς».

Όσο κι αν η «τσαροποίηση» του Βενιζέλου έδωσε κάποιο πρόσκαιρο χρώμα στην κυβέρνηση Παπανδρέου, οι επανα-υπουργοποιήσεις κάποιων «απόλυτων μηδενικών» δείχνει την νοοτροπία και τις προθέσεις του Παπανδρέου και της «αυλής» του.

(φυσικά και του «τι μέλλει γενέσθαι»)

Ειδικά η περίπτωση Γερουλάνου, δίνει λαβή για το απόλυτο ξεφώνημα, εκτός και αν ο Πολιτισμός, ο Τουρισμός και ο …Αθλητισμός άνθησαν επί των ημερών του ή εκτός και αν τα Ελγίνεια κοσμούν πια το νέο Μουσείο Ακροπόλεως, κι εγώ – κι εσείς – κι οι άλλοι – δεν πήραμε χαμπάρι…

Αυτό όμως που πήραμε είδηση είναι η διαγωγή του trendy και κοσμοπολίτη κολλητού του Παπανδρέου στην πρώτη εωθινή συνεδρίαση του νέου Υπουργικού Συμβούλιου.

Ολόγυρα στο οβαλ τραπέζι κάτι υπουργικές μουράκλες «Νάααααααα» με το συμπάθειο, που λες και μετείχαν σε μνημόσυνο ή σε «τραπέζι» μετά από κηδεία..

Ανάμεσα όμως στα βλοσυρά πρόσωπα των υπουργοποιημένων, υπήρχε μια χαμογελαστή εξαίρεση: αυτή του σύντροφου Παύλου Γερουλάνου που χαριεντιζόταν με το παραπλεύρως καθήμενο σύντροφο Σαχινίδη.

Το κέφι του ίσως σηματοδοτούσε την "επί τούτου" προσπάθεια να διαχυθεί κάποια ελπίδα για μια επιτυχημένη νέα εξόρμηση της κυβέρνησης Παπανδρέου.

Ίσως, πάλι, να αποτελούσε δείγμα αυθόρμητης χαράς για την πολιτική του επιβίωση ή επιτηδευμένης προβολή της ισχύος του μέσα στους κύκλους του Καστριού και του Μαξιμού.

Στα σίγουρα πάντως αποτελούσε μια ευθεία πρόκληση προς τον χειμαζόμενο λαό που με μισή ψυχή παρακολουθούσε το δράμα από τις οθόνες των τηλεοράσεων.

Ώρα για αποφάσεις...

2011-06-18T21:22:00.003+03:00

Όταν ο γιαλός, και το καράβι έχουν τα προβλήματά τους, τότε τα πράγματα είναι σκούρα.
Όταν όμως ο καπετάνιος είναι ανεπαρκής τότε ο κίνδυνος καταστροφής είναι ορατός.
Τα μέλη και οι φίλοι του ΠΑΣΟΚ αρχικά και ο ελληνικός λαός στη συνέχεια επέλεξαν τον Γιώργο Παπανδρέου ως πρόεδρο του Κινήματος και ως πρωθυπουργό της χώρας στη βάση συγκεκριμένων δεσμεύσεων.
Καμία από αυτές δεν ίσχυσαν.
Παροπλισμός των κάθε είδους κομματικών οργανώσεων και θεσμών του ΠΑΣΟΚ, και Μνημόνιο αντί Αναδιανομής.
Το σοβαρότερο είναι ότι ουδέποτε προσέφυγε στα Μέλη του ΠΑΣΟΚ και τους Έλληνες ψηφοφόρους ώστε να πάρει την έγκριση τους για έκτακτα μέτρα και συμβάσεις με τους τροϊκάνους, τους τοκογλύφους και τους γαλλογερμανούς τραπεζίτες.
Δεν είδαμε σταγόνα αίμα από το περιβόητο «θα ματώσουμε» και κανέναν ένοχο σε αντιστοίχηση με την υπεσχημένη Κάθαρση.
Σήμερα έχουμε πτωχευμένη χώρα, χωρίς υπεύθυνους για την Καταστροφή.
Αμνησία!
Σιγή!
Είναι ολοφάνερο πιά ότι ο Γιώργος Παπανδρέου είναι πολιτικά, κοινωνικά, συνταγματικά, ιδεολογικά και πατριωτικά έκθετος.

ΚΑΤΑΛΗΨΗ (Για ένα πραγματικό ΠΑΣΟΚ)

2011-06-15T16:06:00.006+03:00

ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗ
των γραφείων της Τ.Ο. ΠΑΣΟΚ Μοσχάτου
-------------------------------------------------------------------

Η πατρίδα μας βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο μιας νέας Ξενοκρατίας σαν αποτέλεσμα των επαχθών όρων του Μνημονίου-2 που ετοιμάζεται να ψηφίσει η Κυβέρνηση.
Ταυτόχρονα ο Ελληνικός Λαός είναι στα πρόθυρα της πιο επώδυνης φτώχιας και κοινωνικού ξεπεσμού.
Κι όλα αυτά πρόκειται να συμβούν γιατί η Κυβέρνηση:
- απέτυχε να εφαρμόσει το Μνημόνιο-1,
- κωλυσιέργησε με τις αναγκαίες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις,
- δεν προχώρησε σε Κάθαρση,
- συμπεριφέρεται σαν όλα να ξεκίνησαν μετά την διαπίστωση της οικονομικής κατάρρευσης και ότι κανείς δεν φταίει,
- αναζήτησε χρήματα και επέβαλε θυσίες μόνον στους μισθωτούς και στους συνταξιούχους,
- πολιτεύτηκε μακριά από την ιδεολογική και πολιτική του κομματικού φορέα από τον οποίο προήλθε, και
- αγνόησε την μεγάλη κοινωνική βάση του Κινήματος και την λαϊκή ετυμηγορία του Οκτώβρη του 2009.

Σαν Μέλη και Φίλοι του ΠΑΣΟΚ λέμε πως οι χειρισμοί της Κυβέρνησης όχι μόνον δεν έχουν σχέση με την ιδεολογία μας, αλλά πραγματοποιούνται χωρίς καμιά κομματική νομιμοποίηση.
Καμία συζήτηση. Καμία απόφαση που θα βασιζόταν στο καταστατικό και τις λειτουργίες του Κινήματος.
Μετά από αυτά και όντας αταλάντευτα πιστοί στις κοινωνικές και στις πατριωτικές παρακαταθήκες του Κινήματος, δηλώνουμε ότι θα υπερασπιστούμε τις ιδεολογικές αρχές μας και την όσο ποτέ άλλοτε επίκαιρη Διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη γιά
- Εθνική Ανεξαρτησία,
- Λαϊκή Κυριαρχία,
- Κοινωνική Απελευθέρωση και Δικαιοσύνη,
- Δημοκρατικές διαδικασίες.

Για το λόγο αυτό προχωράμε στην φάση τούτη, στην
ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗ
των γραφείων της Τοπικής Οργάνωσης ΠΑΣΟΚ Μοσχάτου
με σκοπό να δηλώσουμε:
- την αντίθεση μας με τις κυβερνητικές επιλογές
- την απαίτηση για άμεσες ολομέλειες στην κατεύθυνση σύγκλισης έκτακτου συνέδριου με σκοπό τον επανακαθορισμό της ιδεολογικής και πολιτικής γραμμής του Κινήματος.

Το ΠΑΣΟΚ είναι κόμμα αριστερό, δημοκρατικό, πατριωτικό και φιλολαϊκό. Επειδή η υπεράσπιση του κόμματος και του πολιτικού χώρου του Κινήματος εναπόκειται πλέον στα Μέλη και τους Φίλους του ΠΑΣΟΚ, καλούμε όλους τους συντρόφους στο Μοσχάτο να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να πυκνώσουν τις γραμμές της πρωτοβουλίας μας.

Η Συντονιστική Επιτροπή
της Πρωτοβουλίας για την Κατάληψη

Τετάρτη 15 Ιουνίου 2011

Αγανακτισμένοι Κοτζαμάνηδες

2011-06-08T17:34:00.000+03:00

Δεν πρόκειται να μακρηγορήσω περί Δημοκρατίας και του αυτονόητου δικαιώματος κάθε πολιτικής ομάδας ή κόμματος εις το συνέρχεσθαι, και τα λοιπά ωραία που ξέρουμε να λέμε εμείς οι μπασταρδοαπόγονοι του Ισοκράτη ή του Περίανδρου.

Αντίθετα θα κατηγορήσω ευθέως τους «Αγανακτισμένους πολίτες" της Αργυρούπολης, του Ζωγράφου, της Χίου, κλπ, που αυθορμήτως αντισυγκεντρώνονται στις κομματικές συνελεύσεις και ομιλίες του ΠΑΣΟΚ, και θα τους αποκαλέσω αλήτες και αποβράσματα που επιδίδονται σε κοινωνικό κανιβαλισμό και πολιτικό χουλιγκανισμό.

Επειδή αυτές οι συνιστώσες των οχλοκρατών και των τραμπούκων δεν αξίζουν και πολλών ηθικοπλαστικών αναλύσεων και διδαχών, τους θυμίζω μόνον τούτο…

Τα καμώματα τους δεν απέχουν και πολύ από αυτά των αντισυγκεντρωμένων στην Θεσσαλονίκη το βράδυ της 22ας Μαΐου του 1963.

Τότε, που το δεξιό παρακράτος δολοφόνησε τον Γρηγόρη Λαμπράκη, γιατί τόλμησε να μιλήσει σε συγκέντρωση για την Ειρήνη.

Τότε ήταν το τρίκυκλο και το λοστάρι των Εμμανουηλίδη - Κοτζαμάνη που συνέτριψε το κεφάλι του ιδεολόγου αγωνιστή και πρωταθλητή.

Αν τώρα εκείνη η πέτρα που εξακόντισε στου Ζωγράφου, ο αγανακτισμένος τύπος με το μούσι και την αλογοουρά, εύρισκε το μηλίγγι της κυρίας Νταλάρα και την ξάπλωνε νεκρή;

Αν; (λέω)

ΥΓ (Προς Μαξίμου και Ιπποκράτους)

Ε, εσείς εκεί πέρα... υπάρχετε;

Έχετε καθόλου τσίπα επάνω σας ώστε να κάνετε αυτό που πρέπει ή θα ξανακούσουμε πάλι κανένα θλιβερό: «ποιος κυβερνάει αυτήν την χώρα»;

Κυβέρνηση εκτος ΠΑΣΟΚ και Κινήματος

2011-06-05T16:38:00.003+03:00

Όταν η κυβέρνηση Παπανδρέου με τον πιο ξεδιάντροπο τρόπο

προαναγγέλει στα πλαίσια του Μνημονίου-2 απολύσεις εργαζομένων,

τότε η κυβέρνηση του δεν έχει καμιά σχέση με το ΠΑΣΟΚ.

Η τήρηση της διακήρυξης της 3ης Σεπτέμβρη 1974,

για Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία,

Κοινωνική Απελευθέρωση και Δικαιοσύνη,

καθώς και η υπεράσπιση του κόμματος και του πολιτικού χώρου του Κινήματος

εναπόκειται πλέον στα Μέλη και τους Φίλους του ΠΑΣΟΚ.

Χαρακίρι

2011-06-01T19:37:00.003+03:00

Η εικόνα του Κοινοβουλίου, με τους 300 μέσα (που δεν φαίνονται) και η εικόνα της πλατείας Συντάγματος με κάμποσες χιλιάδες διαδηλωτές (που φαίνονται), δεν είναι τίποτα άλλο παρά το φωτογραφικό πανόραμα της κατάντιας μας.

Η επιτομή του απόλυτου τέλματος που έχει βυθιστεί μέσα του η Ελλάδα.

Μέσα στο κτήριο της Βουλής πέντε κόμματα, που εξαιτίας της ανυπαρξίας, του μικροκομματισμού και της παθογένειας τους, αντί για τα πολιτικοποιημένα μέλη και φίλους τους, κουβάλησαν έξω από τη Βουλή, στο κέντρο της Αθήνας, τους απολύτως απολίτικους.

Αυτούς που ελλείψει ιδεολογικοπολιτικού έρματος, αυτοαποκαλέστηκαν «Αγανακτισμένοι».

Ψώνια και αργόσχολοι του facebook, η κυρία Λουκά, δεξιοί νοικοκυραίοι με τις κατσαρόλες, κλπ, κλπ.

(και κάμποσοι πονηροί και προβοκάτορες να περιφέρονται ανάμεσα τους για την δημιουργία κλίματος και «κύματος» εφόσον παραστεί ανάγκη)

Έχουμε να περιμένουμε τίποτα από τους 300 βουλευτάδες;

Έχουμε να περιμένουμε τίποτα από τους χιλιάδες Αγανακτισμένους;

Η απάντηση είναι ένα απερίφραστο ΟΧΙ…

(με ότι αυτό σημαίνει)

Και το κακό είναι πως δεν έχω να σας προτείνω τίποτα.

Απλά μια ευπρέπεια την ώρα του «χαρακίρι»... δεν θα ήταν άσχημα! (ίσως μάλιστα να εκτιμηθεί από τους ιστορικούς του μέλλοντος)

Ξεπεσμός!

2011-05-21T20:20:00.006+03:00

Τον άκουσα χτες στον ραδιοφωνικό σταθμό του «Σκάϊ» (όπου το θέμα στην εκπομπή αφορούσε κάτι σχετικό με την «αδυναμία» των μεγάλων κομμάτων να «συνεργαστούν» στα πλαίσια της αντιμετώπισης του Χρέους)...

Αναρωτιότανε...
"ΠΟΣΑ ΕΜΠΟΔΙΑ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ Η ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ – ΣΥΓΓΡΟΥ"?

Ο αριθμός από τα καντήλια και τα γαμοσταυρίδια που «πέταξα» στον αναρωτώμενο κύριο Λοβέρδο θα πρέπει να είναι υποψήφια για το ρεκόρ Guinness!

Ο φαφλατάς υπουργός το μόνο που δεν διερωτήθηκε είναι ΠΟΣΟ ΜΑΚΡΙΑ ΠΕΦΤΕΙ ΤΟ ΜΑΞΙΜΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ.
Αν σε αυτό εύρισκε κάποια απάντηση, πιθανόν να μην χρειαζότανε ο πόθος για μια απρόσκοπτη πορεία από την οδό Ιπποκράτους ίσαμε τη λεωφόρο του Συγγρού.

Αυτό όμως που θα ήταν σχεδόν σίγουρο είναι το γεγονός πως το ΠΑΣΟΚ δεν θα καταντούσε στα σημερινά δεξιόστροφα πολιτικά χάλια και φυσικά στα κυβερνητικά αδιέξοδα!

Κωλο-Βουδαπέστη

2010-12-24T00:22:00.012+02:00

Ζούμε σε μια τρελή κατάσταση.

Αντί περισυλλογής, καβαλήσαμε στα κάγκελα!

Φερόμαστε λες και ρίξανε ψυχοτρόπα μέσα στον καφέ ή το τσάι μας.

Ό,τι του ‘ρθει και ό,τι του φανεί του λωλο-Στεφανή!

Τις εντυπωσιακότερες αντιδράσεις τις καταγράφουν οι κλασσικοί αριστεροί (ιχθυοκαλλιέργειας Περισσού ή ελευθέρας βοσκής), αλλά κυρίως εκείνοι οι Πασόκοι που αυτοπροσδιορίζονται ως Aριστερή Πτέρυγα (ανδρεϊκοί, τριτοσεπτεμβρικοί, κλπ)...
Όλοι τους καταστόλιστοι με αντιμνημονιακό, αντιπασοκικό και αντιπαπανδρεϊκό μένος.

Πέρα από τα γνωστά τσιτάτα, τους ιδεολογικούς φορμαλισμούς, τις μπαρουφοειδείς οικονομικές αναλύσεις και την αποδοχή και επιβράβευση των αυτοδικιών του πεζοδρομιακού όχλου, φτάσανε μέχρι το σημείο να ενισχύουν τις φαντασιώσεις τους με αντιμνημονιακούς ισχυρισμούς και αντικυβερνητικά όπλα made in Hungary!

Ένας εκ των ακραιοτέρων ύμνων (που λειτουργεί στο θολωμένο μυαλό τους περίπου ως αποστομωτικό παράδειγμα) είναι αυτός της γενναίας Ουγγαρίας, που έγραψε στα παλιά της παπούτσια το ΔΝΤ και τα βγάζει πέρα μόνη της, σε αντίθεση με τον Παπανδρέου.

Δεν τους χαλάει, ούτε η ακροδεξιά ταυτότητα του Ούγγρου πρωθυπουργού Βίκτορ Ορμπάν, ούτε τα αντιδημοκρατικά νομοθετήματα της κυβέρνησης του!

Ό,τι μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά της κυβέρνησης Παπανδρέου, καλό είναι!

Το άσχημο όμως για την απανταχού της Ελλάδος αριστεροφροσύνη είναι ότι το ουγγρικό παραμύθι χλωμιάζει…

Τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία μεταδίδουν ότι «η Fitch Ratings ανακοίνωσε την υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας και της Ουγγαρίας στη χαμηλότερη βαθμίδα της επενδυτικής κατηγορίας. Ειδικότερα, … η Fitch υποβάθμισε κατά μία βαθμίδα - σε BBB- την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας».

Άντε να δούμε τώρα τι θα κάνει μια σειρά εκλεκτών συναδέλφων bloggers χωρίς το φωτεινό «αντιΔουΝουΤου» παράδειγμα της Ουγγαρίας…

Αχ τι τους κάνετε, ρε Μαγυάροι…

Αχ τι τους κάνετε…

Κουκίδες

2010-12-22T02:23:00.013+02:00

Παλαιότερα, είχα γράψει σε ένα από τα σχόλια μου ότι για κάποιους η Ελλάδα δεν ήταν παρά μια μικρή κουκίδα πάνω στον χάρτη.

Ήθελε μάλιστα τύχη για να πέσει πάνω της ένα δάχτυλο που ταξίδευε ερευνητικά πάνω στον γεωφυσικό χάρτη του κόσμου.

Ήμασταν πάνω στην παγκόσμια σφαίρα ότι για τον Νεοϋορκέζο το χωριουδάκι Drummond, στην πολιτεία της Οκλαχόμα!

Χρησιμοποιώ αόριστο χρόνο, καθώς πλέον πάψαμε να είμαστε μια κουκιδούλα.

Τώρα πια είμαστε ένα ογκώδες σημάδι – σχεδόν εξάνθημα – του ασθενούντος χρηματοπιστωτικού συστήματος του καπιταλισμού.

Είμαστε μια τεράστια τρύπα και μια χέουσα πληγή που δημιούργησαν οι επιθέσεις των κερδοσκόπων.

Η Ελλάδα είναι πια γνωστή και ορατή στον κάθε Αμερικανοτσολιά, Γερμανόφιλο και Ελβετόψυχο…

Μας μάθανε από την σαρκαστική κριτική των Financial Times, την κακόβουλη αξιολόγηση της Fitch Ratings, τα αναλυτικά και καθημερινά ραπόρτα του BBC News και του CNN…

Τελικά, στους υποκρινόμενους Γερμανούς και Αμερικανούς, που και καλά μου ανησυχούν για την παγκόσμια οικονομία, αλλά και για την ελληνική κουκιδούλα που έγινε κουκίδα και κουκιδάρα, είναι ώρα να φωνάξουμε ένα «Φτάνει πια».
Όπως η Ελλάδα έγινε ορατή και γνωστή - τοις πάσι - για την κατάντια της, με ανάλογο τρόπο πρέπει να μεγεθυνθούν και οι κουκίδες αυτών που "κρύβονται" πίσω από λέξεις και όρους, όπως: Αγορές, Heads Funds, Κερδοσκόποι, Τοκογλύφοι και δε συμμαζεύεται…
Όλοι αυτοί έχουν εθνικότητα, όνομα και διεύθυνση.

Αλλιώς να πάψουν να μας δουλεύουν Ομπάμα, Μέρκελ και Σαρκοζί!

Εκεί πρέπει να εστιάσει η Κοινωνία και η Ελληνική Αριστερά και όχι στην άνευ ουσίας επίθεση κατά του Παπανδρέου.

Το μήνυμα δηλαδή, πρέπει να είναι Υπέρ μιας κοινωνικότερης Ευρωπαϊκής Ένωσης και Κατά των δήθεν ανώνυμων κουκίδων του συστήματος.

Πρέπει το γρηγορότερο να μας αφήσουν ήσυχους, για να ξαναγυρίσουμε στην διακριτική κουκιδούλα μας πάνω στο χάρτη (που άλλωστε μας πηγαίνει και τόσο)...

Εις μνήμην Ερνέστου Γιούλιους Ρέμ

2010-12-18T19:16:00.008+02:00

Δεν παραβρέθηκα στην τελευταία κινητοποίηση της ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ και δεν έχω ιδίαν αντίληψιν"... περί του φαινομένου!!!
Θα μου πει κανείς τι βλέπουνε τα ματάκια μου σε τούτη τη φωτογραφία;
Μην είναι οι τουρκοαιγύπτιοι του Μπραήμ πασά που αποβιβάζονται στα Μοθωκόρωνα;
Μην είναι το 3^ο σύστημα ναυτοπροσκόπων Παλαιού Φαλήρου;
Μην είναι κείνα τα φαντάσματα των ομάδων κρούσης από την Kristallnacht του '38;
Ξεστραβώστε με ρε παιδιά...

Οίκαδε...

2010-12-03T15:00:00.003+02:00

Ούτε να αγιάσει κανείς...
Με τέτοιους Σπίθες και τέτοιες Σπίθες ολόγυρα αντε να μείνεις ήσυχος...
Γυρίζω λοιπόν...
(σιχτίρρρρ)

Τσαρδί ρημάδι

2010-11-06T22:51:00.011+02:00

Στο καλό blog ΚΑΤΕΡΙΝΑ δια χειρός Κατερίνας πέφτουν οι τελευταίες προεκλογικές διπλοπενιές.

Σωτηρία Μπέλου και Σήκω ψυχή μου... / Δώσε ρεύμα... / Βάλε στα ρούχα σου φωτιά...
Βάλε στα όργανα φωτιά... / Να τιναχτεί σαν μαύρο πνεύμα / Η τρομερή μας η λαλιά....

(όλο υπονοούμενα, ε…;)

Και αρχίζει η Κατερινούλα, ως εντολοδόχος των φοβερών και τρομερών επαναστατών: Αλαβάνου, Μητρόπουλου, Τσίπρα, κλπ, να μιλάει για «επενδυτές» του φόβου, των διαχωρισμών και του μίσους που επιστρατεύτηκαν κατά του άδολου Αντιμνημονιακού φρονήματος των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων

(κάποιοι κακοί που παλεύουν να σφραγίσουν το στόμα και τη βούληση του λαού, ξέρετε…)

Αναρωτιέμαι αν έχει κάτσει μπροστά από κανένα περίπτερο, τελευταία, ή αν έχει παρακολουθήσει κανένα Alter, ΣΚΑΪ και δε συμμαζεύεται.

Ρε παιδιά (Κατερίνα και λοιποί καλοί μου αναγνώστες και επισκέπτες), εδώ οι ταξιαρχίες του λαϊκισμού και της παραφροσύνης μοιράζουν κώνειο αυτοκτονίας, όπως ο Marshall Applewhite στην ομαδική αυτοκτονία στην Καλιφόρνια το 1997 (αυτός που παραμύθιαζε τους οπαδούς του για μια αιώνια ζωή στα άστρα) κι εσύ ψάχνετε τους κακούς υποστηρικτές του Παπανδρέου!!!

Πας στα περίπτερα και η αντιμνημονιακή αριστεροδεξιά στα γκάζια της.
Αγκαλιά η Αυριανή και η Βραδυνή με την Αυγή και το Ριζοσπάστη.
Πας καναπέ και κάνεις βόλτα στα δελτία ειδήσεων και η αριστεροδεξιά γραμμή σε πλήρη εφαρμογή του σχεδιασμού, αντάμα με τους «γλίτσες», που διαμορφώνουν το πλαίσιο της «οικουμενικής» συνεργασίας και διακυβέρνησης.

Ώστε «…Δώσε ρεύμα... / Βάλε στα ρούχα σου φωτιά... / Βάλε στα όργανα φωτιά...»

Ξέρεις ποιος είχε δώσει ρεύμα και ποιος είχε βάλει στα όργανα φωτιά, σε μια ιστορία που θυμάμαι από τα παλιά;
Ο πατέρας μου (συχωρεμένος), ο θείος Βασίλης (συχωρεμένος) και ο θείος Γιώργος.

Πήραν ένα χοντροκομμένο μαγνητόφωνο Philips, ένα μεγάφωνο και ποιος θεός ξέρει πως τα καλωδίωσαν με ένα παλιό ραδιόφωνο Saba (που ακόμα το φυλάω σαν ενθύμιο).

Δώσανε «ρεύμα» από την κρεβατοκάμαρα των γονιών μου, και ολάκερο το σόι που γλένταγε στη μικρή σάλα, άκουσε ξαφνικά το μουσικό σήμα των Αναζητήσεων μέσω του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού.

(Αν δεν το ξέρετε έτσι γινόταν τότε: Μικρασίες, μετανάστευση, Πόλεμος, Εμφύλιος…. Ο ένας έψαχνε τον άλλο)

Στην δεύτερη ή τρίτη ανακοίνωση (για να μην προλάβει κάποιος από τους χαροκόπους να «αλλάξει» σταθμό) ακούστηκε το αλησμόνητο: “Ο Πέτρος Μ., ηλικίας «τόσο», που ζει στον Άγιο Φραγκίσκο, Καλιφόρνιας στην Αμερική αναζητάει τον μονάκριβο ανιψιό του Ηλία Μ. στην Ελλάδα για άμεση διευθέτηση σοβαρής οικογενειακής υπόθεσης».

Πάντα ο εκ Κυπαρισσίας θείος Ηλίας (συχωρεμένος εδώ και πάρα πολλά χρόνια ονειρευόταν μια τέτοια στιγμή… να κληρονομήσει τα dollars του χαμένου στην Αμερική συγγενή)
Ο φουκαράς θείος Ηλίας!

Σάλεψε ο άνθρωπος και έγινε το «Βάλε στα ρούχα σου φωτιά... / Βάλε στα όργανα φωτιά...».

Τα έσπασε όλα.

Πιάτο για πιάτο δεν έμεινε.

Ποτήρι ή σουπιέρα δεν επέζησε από τη μανία του μαύρου πνεύματος της πελιδνής οικονομικής του κατάστασης.

Όλα έγιναν κομμάτια λες και ήταν πίστα μπουζουξίδικου.

Μάταια η μάνα μου έσκουζε και του ζήταγε να σταματήσει.

«Στέλλα είμαστε πλούσιοι. Πλούσιοι. Θα σου τα φέρω πίσω στο δεκαπλάσιο»!

(Θείε μου, και "βάλε κάτι παραπάνω", θα έπρεπε να σου ζητήσει η μανούλα μου, αλλά έχε χάρη που ήσουν αρκούντως επιβλητικός και αυστηρός και σε ψιλοέτρεμε όλη οι οικογένεια) .

Και πήρανε τα " όργανα φωτιά»!
Και υψώθηκε «η τρομερή του η λαλιά»!..

(Τέρμα στην περιορισμένη ζωή με τα τότε ανυπόγραφα μνημόνια των fifties, που είχε επιβάλει στον λαουτζίκο η νικήτρια του εμφύλιου, Δεξιά – “Είμαστε πλούσιοι τώρα Στέλλα»)

Ρημαδιό το τσαρδί μας, που δεν του έλειπε τίποτα, αλλά δεν είχε όμως και τις τρομερές οικονομικές ανέσεις.

Βλέπεις ήταν η εποχή ακόμη του «αρνάκι ψητό στο φούρνο» για τις Κυριακές και άντε κατεψυγμένος κιμάς μπιφτέκι κατά την Τετάρτη.

Όταν οι εμπνευστές (και βασικά ο πατέρας μου) κατάλαβαν τι είχαν κάνει με τα φούμαρα που πούλησαν στον θείο Ηλία, ήταν πια αργά.

Οι διαμαρτυρίες της μητρός μου κανένα ουσιαστικό αντίκρισμα δεν είχαν.
Και να πεις ρε γαμώτο ότι ο ευθυτενής εκ Κυπαρισσίας θείος μου, το είχε κάνει επειδή έτσι γουστάριζε… επειδή έτσι για την μαγκιά του το ήθελε…άιντε να πάει στο διάολο.

Ο άνθρωπος είχε καταρρεύσει.

Είχε γίνει ένα ράκος που πιθανό να είχε ξεφύγει παρά τρίχα το εγκεφαλικό (δεν είχαμε βλέπεις τότε πιεσόμετρο, ούτε τηλέφωνο να πάρουμε το ΕΚΑΒ της εποχής… αλήθεια πως το λέγανε; Άμεση Βοήθεια;)

Αυτά!
(…και πιστεύω να καταλάβατε το νόημα της ιστορίας…)

Καλή ψήφο και να προσέχετε…

Μια ψήφος με βάρος...

2010-11-06T18:33:00.002+02:00

Περισσότερα στον alzap
http://alekos.blogspot.com/2010/11/blog-post_06.html

Οι Γλίτσες

2010-11-05T01:01:00.007+02:00

Δεν το κρύβω ότι είμαι fan του…

Μόλις πιάσω στα χέρια μου ΤΑ ΝΕΑ, πάω σφαίρα στην Στήλη Άλατος για να τον διαβάσω…

Στο σχόλιο της Τρίτης, 2/11/2010 καταπιάνεται με την είδηση ότι ο Προβόπουλος (διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος) σε έκθεση του συστήνει – ανάμεσα στα άλλα - να ανασταλούν δραστηριότητες των ΚΑΠΗ, όπως εκδρομές και δωρεάν διακοπές, για μια 5ετία.

Αυτονόητα ωρυόμενος και καυστικός ο Δανίκας.

Και τι δεν λέει!

Μέσα σε λίγες γραμμές τα χώνει σε κυβέρνηση, στα κόμματα, στο μνημόνιο, στον εαυτό του, στους άλλους…

Παρόλα αυτά, την τεχνοκρατική κυνικότητα του Προβόπουλου τη θεωρεί «οδοντογλυφίδες» μπροστά σε ανθρώπους χωρίς έλεος, σε μια κοινωνία χωρίς οίκτο και φιλανθρωπία....

Ανθρώπους, συντρόφους, αγωνιστές, κομμουνιστές, απολιτίκ, αναρχικούς και ποιος ξέρει τι άλλο, που κόπτονται για το δίκαιο, όταν το βαθύτερο σύνθημα τους είναι: «ο σώζων εαυτόν σωθήτω»!

(Ίσως μάλιστα το σύνθημα του φιλοτομαρισμού και του συνθλιμμένου μικροαστισμού τους να το έχουν και σε κορνίζα... πάνω από το κρεβάτι τους, σαν τα παλιά κεντητά "Καλημέρα")

Μας αποκαλεί Αλοιφές.

Κατασκευάσματα ενός κόσμου, ενός συστήματος, που μας θεωρεί άχρηστους και κοτζάμ ζωντανά πράγματα, κάπου 1.80 επί κάπου 0.60, τα κάνει Αλοιφές, και που το «γουστάρουνε» κι από πάνω…

Η απόλυτη οδύνη, αν αναλογιστούμε ότι οργανικά και ανόργανα στοιχεία όταν συνθλιβούν παράγουν τουλάχιστον και Αλοιφές με ιδιότητες… ακόμη και θεραπευτικές!

Και τελειώνει ο Δανίκας με μια παραίνεση και μια προειδοποίηση προς την κάθε ανθρωποαλοιφή: «Όσο δεν αλλάζεις, η κόλαση σε περιμένει πριν καν βρεθείς στον προθάλαμο του ΚΑΠΗ»!

Μην ανησυχείς ρε για τα μέτρα που προτείνει ο τραπεζίτης!

Για τα χάλια σου να ανησυχείς!

Δηλαδή (γιατί δεν τα «πιάνεις» κιόλας) όταν η χώρα πεθαίνει κι εσύ κάθεσαι και τσακώνεσαι για μια «σούδα» στη Λευκίμμη (που-χου)… τι να δεις για τα πάρα περα

Τέλειωσες φίλε Δημήτρη Δανίκα, αλλά εγώ θα πάω λίγο πιο πέρα…

Δεν θα αμφισβητήσω ότι είμαστε Αλοιφές, όμως θα σου επισημάνω και τις Γλίτσες!

Η γλίτσα είναι η επι τα χείρω εξέλιξη της αλοιφής.

Είναι κι αυτή μαλακιά και κρεμώδης, όμως σε αντίθεση με τις Αλοιφές που είναι και δηλώνουν Αλοιφές, αυτή παριστάνει το Καλό, αλλά αν πατήσεις πάνω της θα γλιστρήσεις!

Για να το κάνω λιανά, Γλίτσες είναι αυτοί που πέρα από κάθε επαφή με την πραγματικότητα, εκμαυλίζουν την κοινή γνώμη και μιλάνε στα πλήθη για ανάγκη εξέγερσης, για ριζοσπαστικοποίηση, για αντιμνημόνιο, για την Αριστερά που πρέπει να ενωθεί και να μιλήσει, για την ανάγκη να φύγει ο νεοφιλελεύθερος σοσιαλιστής πρωθυπουργός, κλπ… χωρίς να έχουν ίχνος σχεδίου για την επόμενη ημέρα.
(Χώρια τα προσωπικά τους κουσούρια)

Σε μια χώρα υπό συνθήκες ειδικών αναγκών και ευρισκόμενη στην Εντατική Μονάδα, με ολοφάνερα τα συμπτώματα της κοινωνικά νέκρωσης και της οικονομική πτώχευσης, τι θεωρητικό ή πραγματικό οδόφραγμα μπορεί να στήσει ο μαχητής που είναι της πλάκας;
Αυτός που έχει περισσότερες αδυναμίες και από τις χειρότερες των «Αλοιφών»;

Ποιο Σύστημα και ποια Βουλή μπορούν να γκρεμιστούν ή να καούν από τύπους που στο σπίτι δέρνουν γυναίκα και παιδιά ή κλέβουν την εφορία;

Πως μπορεί να στοχεύεις σε ριζικότερες πολιτικές ανατροπές, όταν δεν στηρίζεις σωστά μέτρα που χτυπάνε τη φοροκλοπή, ενώ με σπουδή στήνεις κινήσεις και επιτροπές κατά των διοδίων;

(Μόνο και μόνο επειδή τα μέτρα είναι του γείτονα)

Αν οι Αλοιφές δεν νοιώσουν την ανάγκη για αλλαγή, είναι ένα ζήτημα.

Αν όμως οι Γλίτσες συνεχίσουν ανεμπόδιστες τη δουλειά τους, τότε ο γιαραμπής να βάλει το χέρι του!

-------------------------------------------

ΝΕΑ - Στήλη Άλατος

Δημήτρης Δανίκας : Αλοιφές

IT Slavery!

Διαβάστε μιά πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση περί γλίτσας

Άνθρωποι και πραγματικότητα

2010-11-04T17:52:00.002+02:00

Φύγε, φύγε, φύγε... είπε το πουλί..
Το ανθρώπινο είδος δεν μπορεί
ν’ αντέξει πάρα πολλή πραγματικότητα

-------------------------------

T. S. Eliot
The Four Quartets

I

Time present and time past
Are both perhaps present in time future,
And time future contained in time past.
If all time is eternally present
All time is unredeemable.
What might have been is an abstraction
Remaining a perpetual possibility
Only in a world of speculation.
What might have been and what has been
Point to one end, which is always present.
Footfalls echo in the memory
Down the passage which we did not take
Towards the door we never opened
Into the rose-garden. My words echo
Thus, in your mind. But to what purpose
Disturbing the dust on a bowl of rose-leaves
I do not know. Other echoes
Inhabit the garden. Shall we follow?
Quick, said the bird, find them, find them,
Round the corner. Through the first gate,
Into our first world, shall we follow
The deception of the thrush? Into our first world.
There they were, dignified, invisible,
Moving without pressure, over the dead leaves,
In the autumn heat, through the vibrant air,
And the bird called, in response to
The unheard music hidden in the shrubbery,
And the unseen eyebeam crossed, for the roses
Had the look of flowers that are looked at.
There they were as our guests, accepted and accepting.
So we moved, and they, in a formal pattern,
Along the empty alley, into the box circle,
To look down into the drained pool.
Dry the pool, dry concrete, brown edged,
And the pool was filled with water out of sunlight,
And the lotos rose, quietly, quietly,
The surface glittered out of heart of light,
And they were behind us, reflected in the pool.
Then a cloud passed, and the pool was empty.
Go, said the bird, for the leaves were full of children,
Hidden excitedly, containing laughter.
Go, go, go, said the bird: human kind
Cannot bear very much reality.
Time past and time future
What might have been and what has been
Point to one end, which is always present.

II

Garlic and sapphires in the mud
Clot the bedded axle-tree.
The trilling wire in the blood
Sings below inveterate scars
Appeasing long forgotten wars.
The dance along the artery
The circulation of the lymph
Are figured in the drift of stars
Ascend to summer in the tree
We move above the moving tree
In light upon the figured leaf
And hear upon the sodden floor
Below, the boarhound and the boar
Pursue their pattern as before
But reconciled among the stars.

At the still point of the turning world. Neither flesh nor fleshless;
Neither from nor towards; at the still point, there the dance is,
But neither arrest nor movement. And do not call it fixity,
Where past and future are gathered. Neither movement from nor towards,
Neither ascent nor decline. Except for the point, the still point,
There would be no dance, and there is only the dance.
I can only say, there we have been: but I cannot say where.
And I cannot say, how long, for that is to place it in time.
The inner freedom from the practical desire,
The release from action and suffering, release from the inner
And the outer compulsion, yet surrounded
By a grace of sense, a white light still and moving,
Erhebung without motion, concentration
Without elimination, both a new world
And the old made explicit, understood
In the completion of its partial ecstasy,
The resolution of its partial horror.
Yet the enchainment of past and future
Woven in the weakness of the changing body,
Protects mankind from heaven and damnation
Which flesh cannot endure. Time past and time future
Allow but a little consciousness.
To be conscious is not to be in time
But only in time can the moment in the rose-garden,
The moment in the arbour where the rain beat,
The moment in the draughty church at smokefall
Be remembered; involved with past and future.
Only through time time is conquered.

Ο Παπανδρέου πάνω από την Άβυσσο!

2010-11-02T11:43:00.019+02:00

Τα λέω του γείτονα για να τα ακούσει ο νοικοκύρης.

Σφαδάζει από πόνο και είναι έμπλεος πίκρας ο γνωστός μας Πέτρος Παπακωνσταντίνου για τον …Ομπάμα και το άσχημο αποτέλεσμα που τον αναμένει στις εκλογές για το Κογκρέσο. Όμως σαφέστατα εννοεί και υπονοεί τον Γιώργο Παπανδρέου.

Υποτίθεται ότι και οι δυό έταξαν Ελπίδα και τώρα μετεωρίζονται πάνω από την Άβυσσο μιας χαράδρας που καιροφυλακτούν πλήθος από επώδυνα οικονομικά προβλήματα...

Πάντα πλουσιοπάροχος ο κ. Πέτρος σε ιστορικά παραδείγματα και σε ερανισμούς από ατάκες φιλοσόφων και δημοσιεύματα εφημερίδων (Paul Krugman, New York Times, Gary Younge, Guardian, Martin Luther King, κλπ), μας λέει, πως η ιστορία ίσως φανεί πιο επιεικής στον Ομπάμα απ’ ότι οι αμερικανοί ψηφοφόροι, και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι σήμερα ο Μπάρακ Ομπάμα τσαλακώνεται πολιτικά επειδή μπορεί να έχει «διασώσει … την οικονομία από την κατάρρευση», αλλά αφήνει να διαιωνίζεται η μαζική ανεργία και η φτώχια.

Σαν την Ελλάδα, ας πούμε.

Το άλμα Ομπάμα που δεν συνεχίζεται και σταματάει ακριβώς πάνω από την Άβυσσο του γκρεμού, έρχεται σε ευθεία σύνδεση με τα όσα είπε στη διακαναλική ο Πρωθυπουργός.

Μπορεί να είμαστε στο μέσον μιας τεράστιας προσπάθειας οικονομικής ανάκαμψης, αλλά δεν θα διστάσω να πάω σε εθνικές εκλογές, μας είπε άκομψα αλλά straight ο Γιώργος, αν το αποτέλεσμα είναι τόσο αρνητικό που θα φέρει την κυβέρνηση όχι μόνο σε δυσαρμονία με τη λαϊκή θέληση, αλλά και σε έτι περαιτέρω υπονόμευση των προσπαθειών της.

Είναι σίγουρο βέβαια, πως αν ο Έλληνας πρωθυπουργός δήλωνε ότι ανεξαρτήτως εκλογικού αποτελέσματος θα συνεχίσει την προσπάθεια μείωσης του δημοσιονομικού ελλείμματος, τότε ο κ. Π. Παπακωνσταντίνου και οι συν αυτώ δεν θα καθυστερούσαν να αλλάξουν τακτική.

Θα έβαζαν μπροστά την κλασσική Αντιμνημονιακή καραμέλα και από την άλλη, μέσα από την παραμονή Παπανδρέου στη διακυβέρνηση της χώρας θα εξακολουθούσαν να δουλεύουν πάνω στη ριζοσπαστικοποίηση της κοινωνίας.

Και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος!

Γιατί ο στόχος του κ. Παπακωνσταντίνου, του κ. Αλαβάνου και των ομοίων τους, είναι να σπρώξουν τον κόσμο σε αναζητήσεις πιο ριζοσπαστικές, πιο πολύ προς τα «άκρα» και Γαία πυρί μιχθείτο.

Αυτό που προέχει δεν είναι να ασπαστεί ο κόσμος κατά φυσιολογικό τρόπο τις θέσεις του ΝΑΡ, του ΣΥΡΙΖΑ, της Ανταρσίας, του Μετώπου, του ΚΚΕ μ-λ, αλλά να πάει προς τα εκεί έστω μέσα από την «αγανάκτηση», πράγμα που και το αντισυνταγματικό και σταλινικό ΚΚΕ ενστερνίζεται και μάλιστα το κάνει και σλόγκαν του!

Όλοι αυτοί, μαζί με τον παράλληλα βαδίζοντα εταίρο τους κ. Σαμαρά προφανώς ονειρεύονται ιδανικούς αυτόχειρες στο πρόσωπό του κ. Παπανδρέου!

Πως μπορεί να εξηγηθεί η χτεσινή παρέμβαση του εκπροσωπου της ΝΔ κ. Πάνου Παναγιωτόπουλου, που ούτε λίγο, ούτε πολύ κλαψούριζε και παρακαλούσε τον Παπανδρέου να παραμείνει στη διακυβέρνηση της χώρας, αφού αυτό επιτάσσουν οι Θεσμοί και το Σύνταγμα της χώρας.

"Δεν έχω καταλάβει τι πραγματικά ζητάμε από τον Παπανδρέου”, αναρωτιέται στο protagon.gr, ο δημοσιογράφος Σταύρος Θεοδωράκης.

“Να κάνει ή να μην κάνει εκλογές”;

Και συνεχίζει… : “Ο Σαμαράς λέει ότι ο Παπανδρέου καταστρέφει τη χώρα παραμένοντας στην εξουσία.

Το ΚΚΕ λέει ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου είναι τόσο κακή όσο και η κυβέρνηση Καραμανλή.

Ο Καρατζαφέρης βλέπει παντού προδοσίες και εθνικές μειοδοσίες.

Ο Αλαβάνος καλεί τον Παπανδρέου να μην πατάει το πόδι του στην «ελεύθερη Αττική» (!).

Ο Τσίπρας λέει ότι πρέπει να εξαφανιστεί το νωρίτερο δυνατόν (ο Παπανδρέου – όχι ο Αλαβάνος).

Ενώ το «μισό» ΠΑΣΟΚ λέει ότι ο Γιώργος πρόδωσε τον Ανδρέα...

Όλα αυτά λοιπόν πού καταλήγουν;

Ότι δεν είναι ώρα για εκλογές;»

Και ερωτώ κι εγώ...

Δηλαδή αγαπητοί μου οι παραπάνω μικροκομματικές ίαινες (ΝΔ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, κοκ) δικαιούνται για να λασπολογούν, να ελεεινολογούν και να κινδυνολογούν και ο ΓΑΠ να εναι ο μαλάκας καρπαζοεισπράκτορας μέχρι το 2013;

Δηλαδή να έχουμε μια κυβέρνηση, που ενώ, α) επιχειρεί την οικονομική σωτηρία της χώρας και β) κάνει παράλληλα δυνατές μεταρρυθμίσεις, να υφίσταται ταυτόχρονα σοβαρή ήττα στις Περιφερειακές εκλογές (εκεί δηλαδή που είναι το ζουμί) και αυτή να πρέπει συνεχίσει να κυβερνάει υβριζόμενη και υπονομευόμενη!

Κάτσε ΓΑΠ να βγάλεις τη «λέζα» και οι άλλοι να σε ροκανίζουνε…

Ε, δεν γίνονται αυτά.

Η διακαναλική ήταν πολιτική πράξη και οι ομιλούντες περί εκβιασμού ή άκομψης παρέμβασης το κάνουν εκ του πονηρού.

Aν ο ΓΑΠ είχε πάει καπάκι τη χώρα στις εκλογές μετά τις 4 Οκτώβρη, δηλαδή κάπου το Γενάρη του 2010 τώρα δεν θα ετίθετο κανένα πρόβλημα.

Απλά θα είχε την έγκριση του Ελληνικού λαού και παράλληλα θα είχε πάρει και τα σώβρακα της «Αριστεροδεξιάς συμμαχίας».

Όπως περιγράφουμε εκτενώς στο "Χρειάζεται ένα: Συγνώμη ρε Σύντροφοι", ο Παπανδρέου την ώρα των μεγάλων αποφάσεων έπρεπε να απευθυνθεί στην κοινωνική βάση του ΠΑΣΟΚ, και όχι στις τότε δημοσκοπήσεις που με ποσοστά 60-80% του έλεγαν προχώρα...

Παρότι προσωπικά προτιμώ να συνεχίσει ο κ. Παπανδρέου το «άλμα» του (στρεφόμενος παράλληλα στην άμεση ανασυγκρότηση του ΠΑΣΟΚ), δεν βγάζω από το νου μου και την εκδοχή να αποφασίσει η φωνασκούσα κοινωνία, ώστε να πάρουμε τη συλλογική μας ευθύνη, μέσα από τους θεσμούς της Δημοκρατίας…

--------------------------------------

Παράρτημα στο κείμενό μου.

Απόσπασμα από άρθρο του καθηγητή του Πάντειου Πανεπιστήμιου, κ. Γιάννη Βούλγαρη.

"Στην παρούσα φάση, ακούγεται συχνά ότι το βασικό δίλημμα είναι «Μνημόνιο ή όχι».
Υποτίθεται ότι αυτή η αντιπαράθεση, αυτό το δίλημμα, αυτή η σύγκρουση, θα αναδιατάξει το πολιτικό - κομματικό τοπίο τα επόμενα χρόνια (θα χαράξει τη νέα «διαιρετική τομή» θα λέγαμε με όρους πολιτικής επιστήμης).
Η μάχη της ορολογίας, που εν προκειμένω διεξάγεται είναι προφανής και συνίσταται στη μετατόπιση του ερωτήματος με επίσης προφανή καιροσκοπική πρόθεση.
Είναι σαν να λες σε έναν που πάσχει από ελονοσία «κινίνο ή όχι» αντί του πολύ πιο πραγματικού διλήμματος «κινίνο ή θανατηφόρος πυρετός».
Γιατί το πραγματικό ερώτημα ήταν «μνημόνιο ή χρεοκοπία».
Ουσιαστικά μόνο ένα μικρό μέρος της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς θα διάλεγε τη χρεοκοπία (τη «στάση πληρωμών στις ξένες τράπεζες» όπως λένε) πιστεύοντας ότι θα ήταν απαρχή ριζικότερων πολιτικών ανατροπών.
Ελάχιστοι μεταξύ του κοινοβουλευτικού προσωπικού θα αποδέχονταν αυτήν την επιλογή»

Οι Φωνές και Η Αριστερά

2010-10-31T09:32:00.007+02:00

Τα πράγματα ζορίζουν!

Το σύστημα φαίνεται σα να έχει πάθει σοβαρό ειλεό…

Στρίψανε τα εντεράκια του και ξερνοβολάει παρ..ενέργειες σε δύση και ανατολή, σε Αρτζεντίνα και σε Ψωροκώσταινα.

Και ανανταριάζεται ο κοσμάκης και σου λέει που παμε;

Γιατί τόσο χρέος και κοτζάμ έλλειμμα, ρε παιδιά;

Ποιος έφαγε το μπεζαχτά;

Απλοποιήσεις θα μου πείτε, αλλά αυτές είναι και ίδιον των Ελλήνων, αλλά και πολύ φυσιολογικό να προκύψουν από μια τέτοια παλιοκατάσταση όπου πιέζεται η λογική και η τσέπη…

Φέρτε πίσω τα κλεμμένα, λοιπόν, φωνάζουν οι νεοέλληνες, αλλά ούτε η αγανάκτηση τους, ούτε η ανάγκη εκτόνωσης βρίσκουν αναπαμό μιας και βγαίνει στο παλκοσένικο ο Πάγκαλος και τους την λέει (μισο-εύστοχα εδώ που τα συζητάμε): Mαζί τα περιδρομιάσαμε!..

(απλά φαίνεται ότι λόγω μεταβολισμού άλλος πήρε κιλά και άλλος όχι)

Τίποτα!

Πέρα δώθε ο Τσοχατζό, σε απόκρυψη ο Καράβελας, απείραχτη η Mayo, οικουρεί ο Τσουκάτος, φυγαδευμένος ο Χριστοφοράκος, τον «γερμανό» κάνει ο Μπασιάκος…

Και αργούν οι ρημάδες οι Εξεταστικές και τα δικαστήρια.

Βλέπεις η κυβέρνηση υπακούει στους νόμους και το σύνταγμα.

Η πολιτεία είναι συντεταγμένη και δίνει το δικαίωμα στα πολιτικά λαμόγια να παλεύουν για ασυλία και στους μεγαλογιατρούς που δηλώνουν εισοδήματα πείνας να χρησιμοποιούν ανακοπές, ενστάσεις, προσφυγές, ασφαλιστικά μέτρα και ό,τι αποτέτοιο έχει απομείνει στη θεία τους την Ευανθία…
(παρεμπιπτόντως - τι έχω πάθει με τις Ευανθίες; ακατανόητο!)

Εδώ που τα λέμε, υπάρχει κι ένα δίκιο βουνό σε όσους γκαρίζουν, γιατί ας πούμε ρε κύριε δεν μπορεί από τη μια να δηλώνεις 20 χιλιάρικα εισόδημα και από την άλλη να είσαι top doctor στα Κολωνάκια με αλυσίδα από βίλες, yachts και τζιπάρες.

Το πώς κάποιος βρέθηκε με τόσο αδικαιολόγητο πλούτο δεν είναι ζήτημα πολιτικό, θεωρητικό και των οιμωγών, αλλά κυρίως της εφορίας, που – χου…

Αλλά ας μην ξεστρατίζω σε αβανταδόρικες παρενέργειες που προσφέρει με τη σέσουλα η σήμερον ημέρα…

Υπάρχουν κι άλλες φωνές, πιο σοφιστικέ και πολιτικοποιημένες είναι η αλήθεια, που θέτουν πιο σύνθετα ζητήματα που άπτονται της άμεσης πολιτικής δράσης, αλλά και της «μεγάλης ιδεολογίας».

Άγριοι blogέροι, που ζητάνε εξέγερση και βάζουν σε δίλλημα τους συνέλληνες που δεν βγάινουν στους δρόμους, ενώ στη Γαλλία γίνεται του Παρισιού!

Γνωστοί αρθρογράφοι και αναλυτές τύπου Πρετεντέρη και Τζίμα (του Οργανισμού γενικώς, plus μερικούς από Καθημερινή μεριά) που διαρκώς διαπιστώνουν αλλά δε βρίσκουν λύσεις.

Μεγάλοι στοχαστές και φιλόσοφοι που την παλεύουν τη δουλειά αλλά δεν καταφέρνουν να ξεκουνήσουν τις παλιές συνταγές του παπού Κάρλ ή και αυτού ακόμα του Κεϋνσιανισμού…

Όλα ατάκτως ερριμμένα.

Ο καπιταλισμός κρυολόγησε πάλι και πυρέσσει… αλλά η ευλογημένη η κοινωνία της προόδου, της οικολογίας, του ριζοσπαστισμού, της ανανέωσης, της αμεσοδημοκρατίας, του …, της …, του…, και τα λοιπά, …τι κάνει;

Γιατί δεν ομιλεί η Αριστερά;

Και τα μπερδεύει ο φουκαράς ο Λουκάς (γείτονας μου αυτός) και σου ζητάει πρόταση από τον Τσίπρα, τον Αλαβάνο ή την κυρ-Αλέκα: "Αν είναι δυνατόν σύντροφοι μια ενωτική πρόταση και λύση, επιτέλους"!

Σιγά που θα την ακούσεις γείτονα μου Λουκά, ή σιγά που θαρρείς ότι αυτοί είναι κείνο το πελώριο σκιερό δέντρο της καταφυγής μας που το ονομάσαμε γενικά και αορίστως: «Η Αριστερά».

Αυτόν τον καιρό, διαβάζω με πολύ συμπάθεια, αλλά κυρίως προσμονή (λες και περιμένω το Μήνυμα του Μεσσία), ένα ασταμάτητο κατεβατό από βιβλία, άρθρα, αποσπάσματα από βιβλία, πραγματείες, blogοαναγνώσματα κοπιαρισμένα κατά κόρον, κλπ, αλλά δεν βρίσκω άκρη.

Δεν μου δίνονται λύσεις και αισθάνομαι αλυσοδεμένος.

Πλήθος πυλών εξόδου και διαφυγής που όμως οδηγούν σε αδιέξοδα στενάκια σαν και κείνα της βιομηχανικής ζώνης του Ταύρου...

Μαύρα κι άραχλα…

Η ατέρμονη αγωνία αυτού που γενικόλογα εμείς οι ευαίσθητοι, οι κουλτουριάρηδες και τα καλά παιδιά, ονομάζουμε "η Αριστερά" και που εκφράζει φυσικά ότι καλό, δίκαιο, ίσο, κλπ, κλπ, κλπ.

Κάθομαι πολλές φορές και αναλογίζομαι κάτι φοβερές μπαρούφες: πως αν η ανθρωπότητα είχε μια νέα ευκαιρία, που πραγματικά θα υπήρχε η άμεση και απόλυτη Δημοκρατία, η ισότητα και η κοινοκτημοσύνη των αγαθών (και όχι η τραγική αποτυχία της δικτατορίας του προλεταριάτου και τα όσα φοβερά συνόδεψαν την εφαρμογή του λενινισμού – σταλινισμού), τότε τι θα γινόταν;

Πως θα γινόταν;

Αν κάποια στιγμή, «Τώρα», «Εδώ που μιλάμε», οι δείκτες της ζωής Μηδένιζαν τα πάντα.

Όλα και όλοι γίνονταν ίσια και ίσοι...

Δεν χρειάζεται να σκεφθώ επί πολύ (ούτε καν έστυψα το μυαλό μου), ώστε με βεβαιότητα να γνωρίζω ότι από το επόμενο πρώτο χιλιοστό του δευτερολέπτου θα ξεκίναγε η αντίστροφή μέτρηση…

Τα πράγματα θα πήγαιναν να «κάτσουν» και να «σβήσουν» μέσα στην στιγμή που πραγματικά ξεκίνησαν όλα, δηλαδή από την εμφάνιση του ανθρώπου πάνω στη γη και στη στιγμή που εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια μετά ή ιστορία της ανθρωπότητας κράτησε την αναπνοή της με την έφοδο στα χειμερινά ανάκτορα...

Θα τέλειωναν τα "όνειρα" μου, από τη στιγμή που οι αναγκαστικά "μεταξύ ίσων" διαχειριστές της κοινής και δίκαιης πια ζωής, θα έπρεπε να μεταφερθούν με κάποιο αυτοκίνητο (με οδηγό τον πολίτη ή σύντοφο Stefanov) στη Βουλή, στη Δούμα ή το Parliament της νέας Αριστερής και Δίκαιας Παγκοσμιότητας.

Αυτό δεν είναι υποθετικό, νομίζω.
Συνηγορούν τα αποδεδειγμένα γεγονότα του πρόσφατου παρελφόντος.

Να δέστε τι στιγμή που ο Λένιν αποφάσισε αντι για ποδαράδα, να πάει με αυτοκινητάδα στο Σμόλνυ. Από τη στιγμή που στρογγυλικάθισε στο πίσω κάθισμα και ο σύντροφος Nikolai άρχισε να σωφάρει, η ίση σχέση του σύντροφου Βλαντίμιρ Ιλίτς Ουλιάνοφ με τον σύντροφο οδηγό του, είχε πάψει να υπάρχει…

Η αντίστροφη μέτρηση θα άρχιζε πάλι ταυτόχρονα με τη στιγμή που οι σωματικά και πνευματικά ισχυρότεροι θα ήθελαν να επιβληθούν στους πιο αδύναμους.
Είναι αυτό για το οποίο κομπάζει, αλλά μερικές φορές απλά το ψιθυρίζει ενοχικά συνεσταλμένα ο νεοφιλελευθερισμός: «λυπάμαι βρε γειτόνοι, αλλά η φυσική τάση του ανθρώπου είναι να επιδιώκει το προσωπικό του συμφέρον, κάτι που οδηγεί αναπόφευκτα, υποτίθεται, στον οικονομικό ανταγωνισμό».

Να δες… όπως ακριβώς χιλιάδες χρόνια πριν, όπου μετά το κυνήγι των μαμούθ ο δυνατότερος ή ο πιο επιτήδειος στην τέχνη του κυνηγιού έπαιρνε το μεγαλύτερο ή το εκλεκτότερο κομμάτι κρέας. Πάσα αντίσταση επέφερε τον πόνο από ένα δυνατό χαστούκι ή και το θάνατο από μια λίθινη αιχμή βέλους.

Θα ξεκινούσε, επίσης, η επιστροφή στις αλυσίδες του σημερινού εξαχρειωμένου συστήματος, από τη στιγμή που ο πονηράκιας διαχειριστής τροφίμων θα εξασφάλιζε για τον εαυτό του και την οικογένεια του το πρώτο ένα παραπάνω σπυράκι φασολιού.

Όπως ακριβώς, πάλι, οι αρχαίοι Έλληνες έμποροι, όπου η μεταφορά πιθαριών από τους Χαλκιδείς ή κασσίτερου από Κορίνθιους δημιουργούσε διαφορετικά κέρδη και οικονομική δύναμη στον καθένα ατομικά και την Πόλη.

Κάπως έτσι γεννήθηκαν οι αρχηγοί της φυλής, οι πλούσιοι έμποροι, οι βασιλιάδες, οι τυρρανοι, η «λόγω μεν δημοκρατία», ο μερκαντιλισμός, ο καπιταλισμός, ...το Σύστημα.

Λοιπόν;
Συνεπώς;

Είμαστε παγιδευμένοι στο αναπότρεπτο της φύσης μας;

Παλεύουμε για ρυθμίσεις μέσα στην αστική δημοκρατία και σε αυτό που εμείς οι ίδιοι ονομάσαμε καπιταλισμό;

Κυνηγάμε χίμαιρες και την Ουτοπία;

Μια απάντηση ρε παιδιά…

Μη μου δώσετε όμως αυτήν που ανύποπτα αλλά δραματικά δίνει ο Μάρξ, πως δηλαδή «οι άνθρωποι δημιουργούν τη ζωή τους, όμως δεν την φτιάχνουν κάτω από συνθήκες που έχουν επιλέξει, αλλά υπό συνθήκες που έχουν βρει, έχουν κληρονομήσει και έχουν αποκτήσει από το παρελθόν»

Θέλω μια άλλη απάντηση πιο ελπιδοφόρα από του Μαρξ.

Αλλιώς να βολευτώ με τη φωνή της Καρυστιάνη που με βεβαιότητα μου λέει στ’ αυτί «η Αριστερα [αγόρι μου] βρίσκεται μόνον στις λέξεις των ποιητών».

Απλά να συμπληρώσω κι εγώ: και στα όνειρα των παιδιών…

ΥΓ
Έχει πλάκα που στάζει πίκρα.

Γράψτε στο ψαχτήρι του Google "παγκόσμια ισότητα".

Ξέρετε τι σας απαντάει;

Μήπως εννοείτε: Παγκοσμια Ανισοτητα

Θα πάρετε ολίγην από Εξέγερση;

2010-10-27T19:29:00.005+03:00

Όσο κατηφορίζουμε προς χειμώνα μεριά και τα Χριστούγεννα, όλο και πιο πολύ διαβάζω κείμενα με την αγωνία κάποιων για Εξέγερση.

“Η Γαλλία εξεγέρθηκε, Εμεις;” ...ή «Το Παρίσι στα όπλα!»…

Ειλικρινά δεν ξέρω τι γίνεται στη σημερινή οχτωβριάτικη Γαλλία, αν και παλαιότερα τα είδαμε τα καζάντια του "Παρισινού Μάη".

Στην μελαγχολική και αντιμνημονιακά μαρμαίρουσα Αθήνα μας, όμως, δεν μπορώ να φανταστώ ότι το ζήτημα θα λυθεί με συγκρούσεις ενός «νέου Δεκέμβρη».

Γιατί όσο θα έχουμε τα προοδευτικά και αριστερά κόμματα άρρωστα και την γενικότερη Αριστερά να πάσχει από έλλειψη σοβαρότητας και πρότασης, τότε το Γράμμα δεν θα βρίσκει παραλήπτη.

Θα επιστρέφει στον αποστολέα ή θα παραπέφτει σε κανένα οδόφραγμα που θα το υπερασπίζονται indymediaκοί τύποι, χουλιγκάνοι και συλλογικότητες της πλάκας...

Χρειάζεται ένα: "Συγνώμη ρε Σύντροφοι"

2010-10-26T01:02:00.019+03:00

Τα έχω πει τόσες φορές.

Τα ξαναλέω και πάλι, ευθύς μετά την πρωθυπουργική διακαναλική συνέντευξη.
Το πρόβλημα βρίσκεται μέσα στο σπίτι σου κι όχι στις αυλές των κακών γειτόνων...
Κατά συνέπεια ποιόν απειλούσες με εθνικές εκλογές μωρέ πρόεδρε;
Τον μπαρούφα τον Αντωνάκη, τον μικρό Αλέξη ή την παλαιολιθική κυρία Αλέκα;
Αυτοί για τα μικροκομματικά τους συμφέροντα όχι μόνο θα ανεμίζουν αντιμνημονιακά λάβαρα, αλλά μέχρι κεράκια θα ανάβουν σε δεήσεις υπέρ της ...αποτυχίας (!) των «μέτρων».
Δεν τους νοιάζει "δεκάρα" η πτώχευση της χώρας, αλλά η πάρτη τους.
Πως θα ξεγελάσουν τον ελληνικό λαό και θα ξαναπιάσουν τα πόστα της εξουσίας ή πως θα τσιμπήσουν 1% παραπάνω από την εκλογική τους δύναμη, ώστε να διατηρούν τα μαγαζιά τους...
Στο σπίτι σου ρίξε τη ματιά σου σύντροφε πρόεδρε.
Στην Ιπποκράτους, που χάσκει άδεια σαν το καβούκι που μόλις το ρουφήξανε σε μια ωραία σαλιγκαράδα στιφάδο.
Άδεια τα κεντρικά από κόσμο, από υψηλόβαθμα κομματικά και κυβερνητικά στελέχη.
Πολυκαιρισμένες οι σαλάτες Caesars στο μπαρ του 1ου ορόφου.
Κενό ακόμη και από ...πολιτική το κτήριο, αφού οι αίθουσες συνεδριάσεων και ολομελειών στέκουν στέρφες, σαν αίθουσες τοκετού σε μαιευτήριο που δεν έχει πελατεία...
Σύντροφε Πρόεδρε σου έστειλα πολλά μηνύματα, μέσα από μικρά άρθρα και χρονογραφήματα, ελπίζοντας ότι ως blogger κι εσύ θα τα λάμβανες όταν θα σερφάριζες με το laptop σου ενώ πέταγες από Αθήνα σε Νέα Υόρκη μέσω Βρυξελών.
Έπεσα έξω.
Δεν τα έλαβες... (ή μήπως δεν τους έδωσες σημασία;)
Γιατί αν λίγο τους έδινες προσοχή, όχι διακαναλική δεν θα χρειαζόσουνα, αλλά τα σώβρακα θα τους έπαιρνες στις 7 Νοέμβρη.
Μόνον να πρόσεχες το κόμμα σου.
Αυτό έπρεπε.
Να ενημερώσεις για το πρόβλημα τα μέλη και τους φίλους του Κινήματος.
Να ακουμπήσεις πάνω στην δημοκρατική κοινωνική βάση του ΠΑΣΟΚ.
Να αναλύσεις τα κεσάτια της ψωροκώσταινας και για τα χρέη που μας άφησε ο ανεπρόκοπος (ο καταλληλότερος τρομάρα του).
Να συζητήσεις μαζί τους (γιατί δεν είναι βλάκες πίστεψε με κι ας μην έχουν πτυχία από το Tufts University) και να πάρεις την έγκρισή τους.
Τους αγνόησες και βασίστηκες στις δημοσκοπήσεις που τέλη του 2009 και αρχές του 2010 σου έδιναν έγκριση να πάρεις σκληρά μέτρα σε ποσοστά αστρονομικά 60-80%...
Αλλά οι Έλληνες είναι σκατοκουφάλες πρόεδρε και δημοκράτες μέχρι έναν πόντο πριν από την τσέπη τους.
Ποια κοινή προσπάθεια και ποιος πατριωτισμός ρε σύντροφε Γιωργάκη μου.
Τους πίστεψες και βασίστηκες στα σάπια μήλα που σου προσέφεραν η GPO, η RASS, η Mark και το δημοσκοπικοαναλυτικό αποτέτοιο της μαμάς τους.
Οι τρελαμένοι ΠΑΣΟΚοι πρόεδρε θα στην κάνουν.
Οι ανδρεϊκοί, οι κεντραριστεροί, οι τριτοσεπτεμβριστές, οι ΓΣΕΕήτες και οι ΑΔΕΔΥτες, ...οι απελπισμένοι και οι κομματικά φτυσμένοι.
(Καθένας με τους λόγους του)
Αυτό που θα συμβεί στις 7 του μήνα μην το εκλάβεις ούτε σαν μπάτσο από τα δεξιά, μα ούτε σαν χαστούκι από τα αριστερά…
Μην την πατήσεις με παραίτηση της κυβέρνησης και προσφυγή σε εθνικές εκλογές που θα είναι βούτυρο στο ψωμί των ανόσιων και καταστροφή για το λάο.
Να το εκλάβεις σαν προειδοποίηση των δικών σου και να πείς: “Συγνώμη ρε Σύντροφοι»
Γιατί πριν από όλα Πρόεδρε, η Δημοκρατία βασίζεται πάνω στην υγιή λειτουργία των Κομμάτων.
Πιστεύω πιά από τις 15 του μήνα Νοέμβρη και μετά τον ορυμαγδό των εκλογών να ξέρεις τι θα πρέπει να κάνεις…

Με συντροφικούς χαιρετισμούς…

Το ΕΑΜ και η ανάγκη για Αλήθεια

2010-09-28T09:19:00.009+03:00

Γιορτάζουμε τούτες τις ημέρες τα 69 χρόνια από την ίδρυση του ΕΑΜ, του Μετώπου των απλών ανθρώπων και των πατριωτών που μαζί με την ένοπλη προέκτασή του, τον ΕΛΑΣ, πολέμησαν τον Γερμανό κατακτητή στις πόλεις και την ύπαιθρο.

Μπορεί στην ίδρυση του ΕΑΜ να πρωτοστάτησε το τότε ΚΚΕ, όμως στις τάξεις του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου μπήκαν και αγωνίστηκαν διανοούμενοι, καλλιτέχνες, επιστήμονες, και κυρίως οι άνθρωποι του καθημερινού μόχθου, που η ιδεολογική τους ταυτότητα ξεκίναγε από τους αριστερούς σοσιαλιστές και κομμουνιστές και έφτανε μέχρι τους φιλελεύθερους και τους δημοκράτες αστούς.

Σήμερα τις μνήμες και την επέτειο προσπαθεί να τις μονοπωλήσει το ΚΚΕ, του οποίου η τότε ηγεσία έσυρε τους ΕΑΜίτες και τους ΕΛΑΣίτες, δηλαδή την πλειοψηφία του ελληνικού λαού, στον όλεθρο της δεξιάς τρομοκρατίας και των εγκλημάτων (με την «Βάρκιζα») και στον εμφύλιο (με τον Δεύτερο Γύρο).

Χτες στα Προπύλαια με το φερετζέ της ΠΕΑΕΑ, το ΚΚΕ μας είπε ότι οι Κνίτες πρέπει να μελετάνε την ιστορία του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και να παίρνουν μαθήματα επαναστατικής γνώσης για να μπορεί το ΚΚΕ να απαντήσει τεκμηριωμένα «στην επιχείρηση ξαναγραψίματος της Ιστορίας από την αστική τάξη».

Είναι όντως γνωστό τι είδους ιστορία γράψανε σειρά συντηρητικών και δεξιών ιστοριογράφων στο διάστημα 1950-1980. Από τη στιγμή, όμως, της ιστορικής επικράτησης του ΠΑΣΟΚ το 1981 και της εκθεμελίωσης του μονοκομματικού δεξιού κράτους, η ιστορική μελέτη και του έπους της Εθνικής Αντίστασης, γράφεται – πέρα από ιδεολογικές προτιμήσεις – στη βάση της ελευθεροφροσύνης και της επιστημονικής προσέγγισης.

Κύριοι του ΚΚΕ, στα πλαίσια αυτής της γνώσης, σας αφιερώνω ένα κείμενο του Ριζοσπάστη που είδε το φως της δημοσιότητας στις 12/6/1945, και το οποίο γράφει:
«Ο σ. Ζαχαριάδης μάς ανακοίνωσε ότι η Κεντρική Επιτροπή του Κ.Κ.Ε., αφού συζήτησε πάνω σε εκθέσεις που ήρθαν από διάφορες κομματικές οργανώσεις, αποφάσισε να καταγγείλει ανοικτά την ύποπτη και τυχοδιωκτική δράση του Άρη Βελουχιώτη (Θανάση Κλάρα ή Μιζέρια).
Ο Βελουχιώτης και ύστερα από τη σύναψη της συμφωνίας της Βάρκιζας συνέχισε τη δράση του. Η δράση αυτή, που μονάχα την αντίδραση μπορούσε να εξυπηρετήσει, γιατί της έδινε όπλα για να χτυπά το Κ.Κ.Ε., να παραβιάζει τη συμφωνία της Βάρκιζας και να δικαιολογεί τα εγκλήματά της, δεν επιτρέπει πια καμιά καθυστέρηση για την ανοικτή καταγγελία του Άρη Βελουχιώτη. Όπως είναι γνωστό, ο Βελουχιώτης (Θανάσης Κλάρας) στον καιρό της δικτατορίας του Μεταξά είχε πιαστεί και είχε κάνει δήλωση μετάνοιας και αποκήρυξης του Κ.Κ.Ε.»

Το ερώτημα είναι κατά πόσο στην προσπάθεια αποκατάστασης της ιστορικής αλήθειας που θα επιχειρήσουν οι σημερινοί ή οι μελλοντικοί Κνίτες, θα συμπεριλάβουν και αυτό το ντοκουμέντο. Γιατί έτσι θα συμβάλουν σε ένα πιό αληθινό, πιό αριστερό και πιό δημοκρατικό κόμμα, που η πολιτική, κοινωνική και ιστορική αλήθεια να συνταιριάζει με την πραγματικότητα των γεγονότων.

Το απόσπασμα από το Ριζοσπάστη του 1945 και το ερώτημα μου - που βάζω πιό πανω – είναι η δική μου συμμετοχή στην επέτειο και η οφειλόμενη απόδοση τιμής στη μνήμη των ΕΑΜίτων και ΕΛΑΣιτών που αγωνίστηκαν για την Πατρίδα.

--------------------------

Εδώ ένα ενδιαφέρον κείμενο του Πέτρου Παπακωνσταντίνου
το οποίο διάβασα στο blog "Βαθύ Πράσινο"
ΕΑΜ: Η ΑΓΝΟΗΜΕΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Ένας κακός μαθητευόμενος μάγος

2010-09-25T12:38:00.006+03:00

Ο κ. Σαμαράς ως γνωστόν είναι πολιτικός.

Τελευταία, ασχολούμενος με τον Χάρυ Πότερ, προσπαθεί να μας πείσει ότι είναι και μάγος, αλλά δεν γίνεται πειστικός. Σε τέτοια ηλικία δεν ξεσηκώνεται η J. K. Rowling, ούτε τα καμώματα των ενοίκων του Χόγκουαρτς)

Όντας λοιπόν πολιτικός και μάλιστα αρχηγός της ΝΔ, οφείλει να γνωρίζει ότι στην Ελληνική δημοκρατία και την πολιτική ζωή του τόπου υπάρχει μια ιεραρχία, στην οποία η θέση του αρχηγού του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης στέκεται πολύ ψηλά...

Το ίδιο ψηλά πρέπει να βρίσκεται η καλή συμπεριφορά και η υπευθυνότητα του λόγου του κ. Σαμαρά, υποθέτω. Εκτός και δεν έχει κατανοήσει που βρίσκεται και τι υπηρετεί στο πολιτικό μας σύστημα!

Όταν δηλώνει ότι εγώ δεν είμαι Παπανδρέου, δείχνει αλαζόνας, προσβλητικός και ιταμός προς το πρόσωπο του Πρωθυπουργού, όπως ο Ντράκο Μαλφόυ απέναντι στον ικανότερο Χάρυ Πότερ...

Όταν κομπάζει ότι μπορεί να μηδενίσει το έλλειμμα μέχρι τα τέλη του φετινού Δεκεμβρίου, μας αποκαλύπτεται ως ασόβαρος, μπαρούφας και επικίνδυνος στο να κυβερνήσει κάποτε τη χώρα. Γιατί δεν μπορεί ο μαθητευόμενος Μαλφόϋ να μας το παίξει καθηγητής Σνέηπ…

Όταν παρομοιάζει τον κ. Παπανδρέου ως Χάρυ Πότερ και το ΠΑΣΟΚ ως πράσινη πολυκατοικία, δείχνει παιδισμό, ανωριμότητα, έλλειψη χιούμορ, και επιβεβαιώνει ότι ανήκει στην κοινότητα του Slytherin, υποδυόμενος και πάλι τον ζηλόφθονο και μοχθηρό ανταγωνιστή του Χάρυ, τον Ντράκο Μαλφόϋ!

Όταν όμως απειλεί πως ερχόμενος στην εξουσία θα στήσει Εξεταστική για το Μνημόνιο τότε τα πράγματα μπλέκουν. Ο άνθρωπος, θέλει να καθίσει στο σκαμνί τον κ. Καραμανλή από λάθος ή από σκοπιμότητα;
Ας μας εξηγήσει τότε αν μέσα στο νου και την ψυχή του έχει εισχωρήσει το πνεύνα του κακού: ο λόρδος Βόλτεμορ, δηλαδή...

Κύριε Σαμαρά, το μαγικό ραβδί σας, είτε είναι κοντό, είτε είναι ραγισμένο, είτε έχει υποστεί δολιοφθορά από κακά πνεύματα, είτε πρέπει να ξαναδιαβάσετε όλο τα βιβλία του Χάρυ Πότερ…
από την αρχή!

Εκλιπαρούν για νέο "89"

2010-09-20T09:34:00.019+03:00

Παρά τη σαφή πολιτική τοποθέτηση της, η "ΑΥΓΗ" ήταν πάντα μια καλή και σοβαρή εφημερίδα, που σε αντίθεση με το Ριζοσπάστη, εκτιμάτο και από αναγνώστες πέραν του χώρου της παραδοσιακής Aριστεράς.

Φαίνεται όμως ότι τα πράγματα άλλαξαν εκεί, από τη στιγμή που επικράτησαν οι υστερικοί της "ριζοσπαστικής" αριστεράς, και οι οποίοι σύρουν την "ΑΥΓΗ" στον αντι-Πασόκ φανατισμό και στην εξυπηρέτηση των οραμάτων του μικρού Αλέξη.

Αυτά συμπεραίνονται από το σαφές προσκλητήριο που έστειλε ο Τσίπρας, μέσω της "ΑΥΓΗΣ", προς τη Δεξιά.
Ένα κάλεσμα για συνεργασία κατά του ΠΑΣΟΚ στις Αυτοδιοικητικές εκλογές του Νοεμβρίου, με πρόσχημα και κερασάκι στην τούρτα την κατάργηση του Μνημονίου.

Ιδού πόσο ξετσίπωτα τίθεται το ερώτημα, που ταυτόχρονα είναι δίλημμα και πρόταση προς τη ... Νέα Δημοκρατία!..

Γ. ΜΗΛΙΓΚΩΝΗΣ (ΑΥΓΗ):

Ευχαριστώ κύριε Εκπρόσωπε. Κύριε Πρόεδρε, έχετε μιλήσει και εσείς και τα στελέχη σας, για ευρείες συσπειρώσεις και μέτωπα που μπορεί να σχηματιστούν ενόψει των αυτοδιοικητικών εκλογών, με χαρακτηριστικά κατά του Μνημονίου.

Ωστόσο, από ότι έχετε παρουσιάσει και στις 7 Ιουλίου και εχθές, εσείς μιλάτε από ότι έχουμε καταλάβει, για μια άλλη διαχείριση στο πλαίσιο του Μνημονίου. Ουσιαστικά λέτε ότι, με τις δικές σας προτάσεις, μπορούμε να βγούμε γρηγορότερα, έχοντας μικρότερο χρέος με λιγότερο επώδυνο τρόπο, αλλά -κατά δήλωσή σας- ως τότε θα τιμήσετε την υπογραφή σας.

Η Αριστερά λέει όχι στο Μνημόνιο τώρα. Αυτό δεν συνιστά μια στρατηγικού χαρακτήρα διαφορά με την Αριστερά; Και με δεδομένη αυτή τη διαφορά, θα μπορούσατε ποτέ να ζητήσετε, είτε τη στήριξη της Αριστεράς στο δεύτερο γύρο για τους δικούς σας υποψηφίους, είτε να στηρίξετε υποψηφίους της Αριστεράς που θα έχουν περάσει στο δεύτερο γύρο;

Η απάντηση Σαμαρά δεν έχει και τόση σημασία, αλλα μπορείτε να την διαβάσετε εδώ

Χοντρικά, έστω και με ήξεις – αφήξεις κουβέντες, ο Αντωνάκης έκλεισε το δεξί μάτι στους ...υπερκομματικούς υποψηφίους του... κόμματός του!!!
ΑΥΤΟΊ και όχι ΑΥΤΟΣ θα έχουν τον τελικό λόγο, όταν θα έρθει η ώρα...

Το αριστερό του μάτι, πάλι, το είχε κλείσει προς τους Συντρόφους από τον Μάϊο (18/5/10), στην "κατ' ιδίαν" συνάντηση του με τον Τσίπρα, όταν στα φανερά είπε: "Η πολιτική είναι η τέχνη της συνεννόησης και σε ώρες κρίσης η συνεννόηση είναι πολιτική αρετή"

Και ψεύτης, Και Μπαρούφας

2010-09-19T14:07:00.008+03:00

Η αντιφατικότητα του είναι πλέον ανυπόφορη! Έρχεται να κατασταλάξει σαν απόσταγμα της ανειλικρίνιας, της ανευθυνότητας και της ανοησίας του κ. Σαμαρά. Τι μας είπε τελικά στη συνεντευξη τύπου (19/9/10) στη ΔΕΘ;
- Η ΝΔ άφησε μια ανθούσα οικονομία και το ΠΑΣΟΚ έστειλε την Ελλάδα στην πτώχευση.
- Ήθελα συγκάληψη των ευθυνών της ΝΔ και του Καραμανλή και ο Παπανδρέου έστησε εξεταστικές!
- Θα έδινα στήριξη στην πολιτική λιτότητας και θα ψήφιζα το Μνημόνιο αν το ΠΑΣΟΚ είχε ανάγκη 180 ψήφων, αλλά δυστυχώς ο Παπανδρέου ήθελε μόνον 151...
- Δεν υπάρχει υπάρχει Σκάνδαλο Βατοπεδίου, αλλά αν επιμένετε ότι είναι, τότε δεν έχουν ευθύνη οι Καραμανλής, Μπασιάκος, Αγγέλου, Ρουσσόπουλος, κλπ., αλλά ο Δρύς και ο Φωτιάδης!!!
- Ο Καραμανλής είναι ιστορικό πρόσωπο και θα απαντήση όποτε θέλει...
Πολύ χοντρικά και λαϊκά μας έριξε στη μούρη τη μαγκιά:
ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ "ΠΗΔΗΞΕ", ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΤΟ ΜΠΑΣΤΑΡΔΟ!
Το δίκανοοοοοοοοοοοοοο ρεεεε...

Των ψυχών το βρομερό «μάθημα»

2010-09-15T18:16:00.011+03:00

Κάποιος που το άκουσε
ισχυρίζεται ότι θεραπεύτηκε από σκληρές εξαρτήσεις…
("This cured my narcolepsy"!)
Αλλά μπορεί αυτό να ισχύει και για μας;
Μπορεί να θεραπεύσει την ιδεοληψία μας
και την παντελή αποκοπή από την πραγματικότητα;
Ίδωμεν!

Aλλά ας ακόυσουμε το Hearts filthy lesson, εκπληκτικά ερμηνευμένο από τον David Bowie...
Άντε καλή θεραπεία!

Ο Μέσσι & τα λεφτά, είναι αλλού

2010-09-15T00:00:00.013+03:00

Πάνω που πάλευα να επιλέξω το επόμενο χρονογράφημα για το 1klik-aristera, άφησα τις περιστάσεις να με οδηγήσουν μπροστά στην οθόνη της τηλεόρασης.
Για 45 λεπτά απόλαυσα την απόλυτη ποδοσφαιρική τέχνη και ομορφιά.

Παρά το γεγονός ότι η τέχνη είναι συνήθως μια μοναχική διαδικασία και δεν εκδηλώνεται σε συνθήκες real time ανταγωνισμού, στην περίπτωση του αγώνα που παρακολούθησα συνέβη το ποδόσφαιρο να αρθεί στα όρια της τελειότητας.
Αυτό το κατόρθωσαν οι ποδοσφαιριστές της Μπαρτσελώνα, αντιμετωπίζοντας τον ημέτερο Παναθηναϊκό.
Έντεκα γκριζοπράσινες μουτζούρες τρέχανε να καταστρέψουνε το τέλειο που ζωγράφιζαν τα πόδια του Μέσσι πάνω στον χλοοτάπητα.

[τα υπόλοιπα προς τα κάτω και σε γκρί χρώμα γράφονται Παρεμπιπτόντως]...

Και παρατήρησα χωρίς ίχνος ρατσισμού ότι οι «ημέτεροι» ήταν αρκούντως μαύροι, ίσως για να είναι ασορτί με την μαύρη κοινωνική μας κατάσταση.
Και όπως γνωρίζω αρκούντως χρυσοπληρωμένοι, ίσως ως ανέκδοτο και λοιδωρία, απέναντι στην οικονομική μας δυσπραγία... ή ίσως για επιβεβαίωση της ρήσης "Λεφτά υπάρχουν"!
Όμως και το ποδοσφαιρο ως τέχνη,
αλλά και τα λεφτά...
ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΥ
(σε άλλες χώρες - υπεράκτιες - και σε άλλα συρτάρια)...

Τα Παπούτσια της Βαρβαρότητας

2010-09-11T15:13:00.014+03:00

Δεν έχω και πολλά να πω για το ακραίο Στέλιο Πραπαβέση, μέλος του εθνικιστικού και ακραίου "Πατριωτικού Μετώπου", που πήγε να ρίξει ένα παπούτσι στον πρωθυπουργό.

Ούτε χιούμορ, ούτε αλληλεγγύη αλλά ούτε και μεγαλοψυχία πρέπει να επιδειχτεί υπέρ του δράστη. Είναι πράξη αλητείας και πολιτικής προβοκάτσιας και θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ανάλογα.

Τα γελάκια και η υπεράσπιση της πράξης δεν αποτελούν παρά παραδοχή του κοινωνικού και πολιτισμικού εκπεσμού της χώρας και κομπλεξική μικροκομματική κακεντρέχεια όσων την αποδέχονται.

Μιλάω για κάποιους που αυτοπροσδιορίζονται "αριστεροί" και δηλώνουν απογοητευμένοι που τους πρόλαβε ένας φασίστας και το παπούτσι κατά του ΓΑΠ δεν το εξακόντισε κάποιος από το ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ ή τέλοσπάντων κάποιος από τις επιμέρους σέχτες ή συλλογικότητες.

Δηλαδή τι;
Στο φλέρτ της αριστεράς με την αυτοδικία και την "λαϊκή αγανάκτηση" που συστηματικά καλλιεργούν κάποιοι (όχι βέβαια άγνωστοι), πως θα πρέπει να απαντήσουν οι Πασόκοι;
Mε γιαούρτια και ντομάτες στην Αλέκα, στον Αλαβάνο, στο Λαφαζάνη, ή στην Κανέλλη; Για να συμμαζευτούμε λιγάκι.

ΑΡΚΕΤΑ!

Προτάσεις Αναπτυξης & Αυτοκριτικής

2010-09-10T17:40:00.010+03:00

Απ' όλα έχει ο μπαξές: και Ανάπτυξη, και ΕΣΠΑ, και επενδυτικό Νόμο, και ΣΔΙΤ, και διακανονισμό οφειλών, και ΤΕΜΠΜΕ, και αποκρατικοποιήσεις και συγκριτικά στοιχεία που δείχνουν την υπεροχή των χρόνων που ζήσαμε με τη ΝΔ και των όσων τραβάμε με το ΠΑΣΟΚ...

Οι «Προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας για την Ανάπτυξη και την Ανταγωνιστικότητα» παρουσιάστηκαν από τον Κωστή Χατζηδάκη σε press conference (9/9/10) και δεν μένει παρά η avant-premiere με τον Σαμαρά στην Θεσσαλονίκη, για να κουφαθεί κόσμος...

Παράδειγμα…
Κατηγορεί η ΝΔ ότι οι δημόσιες επενδύσεις έχουν περιοριστεί στο πρώτο επτάμηνο 2010 κατά 36% σε σχέση με το πρώτο επτάμηνο 2009.
(Το ζήτημα είναι με τι όβολα θα γίνονταν επενδύσεις το 2010...
Με τα τσίγκινα καπάκια της Coca-Cola;)

Οι Αναπτυξιακές Προτάσεις της ΝΔ, σε σενάριο Κωστή Χατζηδάκη και σκηνοθεσία - παραγωγή Αντώνη Σαμαρά δεν είναι παρά μια Μαύρη Κωμωδία που έχει όλες τις αρετές του είδους: προσφέρει γέλιο και ταυτόχρονα προκαλεί μεγάλο προβληματισμό, και πολύ τσαντίλα...

Ο λανθάνον αυτοσαρκασμός, είναι κυρίαρχος ως λανθάνον εκφραστικό μέσο, καθώς η ασκούμενη κριτική έχει να κάνει με πράξεις που ενώ δεν τις έκανε ο Καραμανλής, τώρα θα έπρεπε να τις έχει κάνει ο Παπανδρέου…

Οι προτάσεις δεν είναι παρά μικροκομματική κριτική προς το ΠΑΣΟΚ, και στην ουσία αποκαλύπτουν την ενοχή της ΝΔ, σε όλο της το μεγαλείο. Απολογούνται …επιτιθέμενοι! Για πράγματα που δεν ειπώθηκαν, για τα σκάνδαλα και την διασπάθιση του δημόσιου χρήματος, για τη μεγάλη φυγή και τη μετέπειτα ηχηρή σιωπή του Κώστα Καραμανλή, που ουσιαστικά είναι και ο βασικός πρωταγωνιστής του «ελληνικού οικονομικού δράματος» και αυτουργός του μνημονίου υπό όλες τις έννοιες.

Οι άνθρωποι της Ρηγίλλης από μόνοι τους, τελικά, βάζουν στο μυαλό και τα χείλη των Ελλήνων μια σειρά από καίρια ερωτήματα και κυρίως αυτό που ζητάει αμείλικτα μια πολύ απλή εξήγηση: Αν όλα αυτά τα μέτρα που περιγράφει και προτείνει η ΝΔ θα έφερναν ή θα φέρουν ανάπτυξη και θεραπεία της οικονομικής δυσπραγίας, γιατί δεν έγιναν πριν 11 μήνες και καθ’ όλη τη διάρκεια των περίπου 6 χρόνων διακυβέρνησης από τον Καραμανλή;

Ο Σαμαράς παλεύει ακόμη και τώρα να κουκουλώσει τις ευθύνες του προκατόχου του. Ίσως είναι τακτική που αποτελεί μέρος τις συμφωνίας με βάση την οποία στέφθηκε αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας. Φαντάζομαι ότι κάποιοι δημοσιογράφοι θα τον περιμένουν με αδημονία για την παραδοσιακή συνέντευξη του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης… χώρια από τους πληγωμένους από τα μέτρα λιτότητας τηλεθεατές…

______________________________________________

Οι προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας ΕΔΩ, ΚΑΙ ΕΔΩ

Το Είναι και το Φαίνεσθαι

2010-09-07T09:56:00.011+03:00

Είναι προφανές ότι στην περίπτωση μας αυτό που έχει σημασία είναι το αποτέλεσμα.
Να μπορέσουμε δηλαδή να ξεπεράσουμε κατά τρόπο θετικό τα προβλήματα και τα ελλείμματά μας.

Από σήμερα θα έχουμε ένα νέο κυβερνητικό σχήμα.
Το αν οι υπουργοί της κυβέρνησης του είναι 20 ή 50, το αν ο ΓΑΠ κάνει «κανό», το αν ο Πάγκαλος θα αμολάει που και που καμιά από τις ρουκέτες του, το αν τα ονόματα τους ανακοινώθηκαν νύκτωρ και όχι στο δελτίο των οκτώ, το αν ο Σκανδαλίδης θα είναι ντυμένος κάζουαλ και η Διαμαντοπούλου αμπιγιέ, ουδόλως ή πολύ λίγο με απασχολεί.

Θα αποκτήσουμε δίκαιο Κράτος και σοβαρό Δημόσιο… ναι ή όχι;
Αυτό είναι το ζητούμενο…
Το είναι...
Η ουσία της ιστορίας.

Όμως στην Ελλάδα της ηθικής, κοινωνικής, πολιτισμικής και οικονομικής ξεφτίλας) τα πράγματα μετράνε διαφορετικά και πρέπει να έχεις τα μάτια σου 400...
Από το πρώτο δευτερόλεπτο στην επιφάνεια έρχεται το παραπολιτικό και το ασήμαντο που παλεύει να θολώσει τις όποιες προσδοκίες. Δες τις αντιδράσεις απέναντι στον ανασχηματισμό...
(παρένθεση - αλήθεια γιατί ανασχηματισμός και όχι διόρθωση κυβερνητικής πολιτικής και λαθών; - κλείνει η παρένθεση)
«Βρίσκει το λαό κοιμισμένο», «η νύχτα είναι γκαστρωμένη», «υπουργοί με πιτζάμες»... ατάκες από ασόβαρες φυλλάδες και από πρόσωπα που είναι είτε πολιτικά ένοχα, είτε αστεία!

Λοιπόν, «Edo ine Elada», και έχει τεράστια σημασία η πρεμιέρα.
Το ωραίο περιτύλιγμα!
Τα παχιά λόγια, τα εξυπνακίστικα tricks (θυμάστε… εκείνα που περιμέναμε κάθε φορά από τον Αντρέα, κλπ), τα θεαματικά ingressi των δημόσιων τελετών...
Τέτοια και τέτοια φάγανε λάχανο - ας πούμε - το OpenGov (Ανοιχτή Διακυβέρνηση στα ελληνικά, βρε)...

Όταν με θυσίες κάνεις ένα καλό δώρο σε κάποιον, δεν μπορεί να τσιγκουνευτείς δυό δεκάρες για ένα όμορφο αμπαλάζ...

Συμβουλή προς τον πρωθυπουργό:
Επειδή το πράγμα δεν σηκώνει επιπόλαια, αφηρημένη ή «country burger» νοοτροπία σε μια κοινωνία που κυνηγάει την επουσιώδη λεπτομέρεια, τότε στην ορκωμοσία να χαμογελάτε τουλάχιστον.
Οι χάνοι και οι κοκοβιοί του φαίνεσθαι έχουν ήδη βγει στη στεριά…

Τουρλού και τουρλουμπούκι

2010-09-04T17:40:00.002+03:00

Μία ιστορία από τα παλιά που έχει ισχύ και σήμερα, στην εποχή της κοινωνικής και πολιτικής πενίας.
Μου ήρθε "φλάς" μετά από μια επίσκεψη στο blog "Μη Προνομιούχος", όπου ο αγαπητός συνάδελφος (sic) με χαρά και περηφάνια γράφει ότι "Η κάθοδο του Α. Μητρόπουλου στην Περιφέρεια Αττικής από τους διαφωνούντες του ΠΑΣΟΚ και με την στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ δημιουργεί νέα δεδομένα"!..

Πολλά χρόνια πριν - λοιπόν - όταν μεσημεράκι γύριζα στο σπίτι πεινασμένος σα λύκος ρωτούσα: "Τι έχουμε σήμερα βρε μάνα"; Η δευτεριάτικη απάντηση (λέω δευτεριάτικη γιατί συνήθως τέτοια μέρα συνέβαινε το δυσάρεστο γεγονός) ήταν πάντα μελιστάλαχτη, αλλά σταθερά η ίδια: "Διάφορα αγόρι μου. Απ’ όλα έχουμε"
Ήξερα ότι αυτό σήμαινε τα περισσεύματα από το σαββατοκύριακο, ίσως - ίσως και από την Παρασκευή.

Μούγκριζα από μέσα μου ...
["πάλι τουρλού"]...
Τουρλού, έτσι το αποκαλούσε η μάνα μου το ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΟ ΣΥΝΟΝΘΥΛΕΥΜΑ...
Τα μαζώματα - δηλαδή - από μελιτζάνες, κολοκυθάκια, κομμάτια κρέας, πατάτες... που είχαν απομείνει από τις προηγούμενες μέρες.
Τα έριχνε όλα "τουρλού" στην κατσαρόλα
και με κόκκινη σάλτσα πάλευε να τα ταιριάξει!

Κάπως έτσι αισθάνθηκα ("τουρλού" δηλαδή) για την είδηση ότι ένα ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΝΟΝΘΥΛΕΥΜΑ από φωνασκούντες "αριστερούς" πασόκους - που είναι πιστοί στα νάματα της 3ης Σεπτέμβρη - θα συνεργαστούν με τον ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα για τις Περιφερειακές εκλογές στην Αττική, έχοντας σαν επικεφαλής τον κ. Αλέξη Μητρόπουλο!
Όχι βέβαια για να διοικήσουν σωστά την περιφέρεια Αττικής, αλλά για να τιμωρήσουν το ΠΑΣΟΚ και το ΔΝΤ.
Και από πολιτικό στόχο "τουρλού", λοιπόν...

Πάντως η μανούλα μου έφτιαχνε «τουρλού» από ανάγκη καλής οικονομικής διαχείρισης των οικογενειακών χρημάτων, αλλά έβαζε τέχνη και φαντασία για να παντρέψει τα ήδη μαγειρεμένα και να τα κάνει να φαντάζουν μαγειρεμένα για πρώτη φορά. Με λίγα λόγια πετύχαινε ένα δημιουργικό αποτέλεσμα.

Τώρα στην περίπτωση της υποψηφιότητας του κ. Μητρόπουλου, ας σκεφθούν κάποιοι τις πολιτικές ευθύνες τους, βάζοντας από τη μια τα βαρυσήμαντα που ξεφουρνίζουν κατά καιρούς ως ΣΥΡΙΖΑ ή ΣΥΝ, και το άτεχνο τουρλού που πάνε να ρίξουν στην κατσαρόλα… χωρίς αρχές, χωρίς ομοιογένεια, χωρίς αυτοδιοικητικούς στόχους, κλπ…
Ίσα – ίσα για μια εκλογική διάσωση, για ένα one night stand, και άντε μια τρικλοποδιά στον Αλαβάνο και τα γκρουπούσκουλα που σέρνει από πίσω του...

Αντε παιδια, καλό «τουρλού» να φάτε κι εσείς, με τον κ. Αλέξη Μητρόπουλο, τον περιφερόμενο των πρωϊνάδικων και λιβανιστήρι (ή γλάστρα;) των κάθε είδους Αυτιάδων..........

Για το Σοσιαλισμό ρε γαμώτο!
Και για την Αττική...

Χρόνια πολλά ...από μια γριούλα

2010-09-03T17:57:00.015+03:00

Ήμασταν όλοι καθισμένοι γύρω από το μεγάλο τραπέζι για το κυριακάτικό φαγητό.
Είχαμε αποφάει όταν αρχίσαμε να συζητάμε «περί τα πολιτικά» όπως χαρακτηριστικά έλεγε η μητέρα μου.
Θυμάμαι σαν και τώρα που μας μίλησε για το πώς επέλεξε για πρώτη φορά να ψηφίσει ΠΑΣΟΚ και για το πόσο ευτυχισμένη ένοιωσε όταν ύστερα από λίγα χρόνια – το 1981 – ο Αντρέας «έβαλε τη δεξιά στο χρονοντούλαπο».
Δεν είχε ιδέα τι έγραφε η Διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη (την οποία εμείς σαν νεαροί αναλύαμε και είχαμε σαν ευαγγέλιο).
Είχε όμως πλήρη γνώση για το τι βίωσε σαν κοπέλα μετεμφυλιακά και με ποιό τρόπο χάραξε το μυαλό της ο λόγος του Ανδρέα και η πρόταση που έκανε στον απλό λαό.

«Πιτσιρίκα στο κυτοποιΐο του Καρύδη, στη Χαροκόπου κοντά, μπλέχτηκα με την Αριστερά.
Μικρούλα, που καλά- καλά δεν είχα δικαίωμα να δουλεύω και θυμάμαι πως όταν ερχόταν ο έλεγχος εργασίας με κρύβανε μέσα σε κάτι τεράστια χαρτόκουτα. Τόσο μικρούλα ήμουνα.
Σιγά – σιγά έφτασα να φωνάζω με το «χωνί» στις γειτονιές των Πετραλώνων, του Ρουφ και των Σφαγείων, κινδυνεύοντας πολλές φορές από τους Γερμανούς και τους Χίτες του Θησείου.
Πόλεμος, Κατοχή, Δεκεμβριανά και μετά οι διώξεις, τα πιστοποιητικά κοινωνικλων φρονημάτων και οι κλειστές πόρτες για τους αριστερούς και τους συνοδοιπόρους στην εργασία.
Ακόμα και στις φάμπρικες σου ζητούσανε πιστοποιητικό!
Και έρχεται ο Ανδρέας.
Και αντί για το πούλημα που φάγαμε, για τις αποχές από τις εκλογές και για τις θυσίες και για τα βάσανα μιας λαϊκής πλειοψηφίας που «δικοί» και ξένοι την μετατρέπανε σε μειοψηφία, έρχεται και μας δίνει το χέρι και μας ζητάει να πάμε για την Αλλαγή.
Έπαψα να δίνω σημασία στα λόγια του κόμματος, τα ακαταλαβίστικα για μένα, και πήγα με το ΠΑΣΟΚ.
Και είδαμε πρόοδο και ευημερία οι αδύναμοι. Νοιώσαμε κάποιοι επιτέλους.
Χωρίς το βραχνά του χωροφύλακα, χωρίς να διπλώνουμε την εφημερίδα για να μη φαίνεται ποια είναι. Τα παιδιά των δημοκρατικών, ακόμα και των αριστερών, φτάσανε να μπαίνουν ελεύθερα πιά ακόμη και στην αστυνομία ή το στρατό!!!
Ο Παπανδρέου τις πράξεις και το κόμμα τα φούμαρα.
Δε με συγχωρήσανε που έφυγα, αλλά ούτε κι εγώ τους συγχώρησα.
Το ίδιο και τόσος κόσμος που αγωνίστηκε με το ΕΑΜ και που πέρασε στην πλευρά του Παπανδρέου.
Κι άμα τους ακούτε να λένε εμείς είμαστε η αριστερά, να μην τους την αφήνετε για δική τους.
Εμείς είμαστε η Αριστερά, γιατί είμαστε καθαροί και γιατί πετύχαμε αυτό που ήθελε ο απλός λαός»!

Αυτά περίπου μας έλεγε η σοφή μάνα, που μετά βίας “έβγαλε” την Τετάρτη δημοτικού.
Η ιστορία της όμως συνεχίστηκε και συμπληρώθηκε κάμποσα χρόνια μετά, που πάει να πει πριν 20-30 ημέρες από σήμερα.
Με λιγότερο κέφι – καθώς υποφέρει από τους πόνους που της προκαλεί το κάταγμα σε έναν από τους σπονδύλους της – και με περισσότερη ανησυχία και περισυλλογή, κλείνει την «πολιτική» της αφήγηση…

«Βρε Στέφανε είναι τόσο σοβαρά τα πράγματα;
Μου κόψανε κάποια χρήματα από τη σύνταξη!
Αλλα θα φτιάξουν τα πράγματα, έτσι δεν είναι; Τώρα που όλα πέσανε πάνω στο Γιώργο και όλοι μουρμουράνε, μην αφήσετε να πάει χαμένη όλη αυτή η προσπάθεια.
Να τον στηρίξετε με νύχια και με δόντια γιατί τα ακούω στο «Μέγκα».
Εγώ κάνω το καθήκον μου και ζητάω απόδειξη από τον Θ. (τον γιατρό).
Πενήντα χωρίς, ογδόντα με απόδειξη»…

Έπρεπε να μου τα είχες πει ρε μαμά για τον Θ…. θα τον κανόνιζα καλά… (της «έκανα»)

Τα ακούς κι εσύ ρε Γιωργό;
Ακούς αυτά που λέει η υπερογδοντάχρονη γριά;

Χρόνια πολλά!.. σου εύχεται
και κυρίως Χρόνια καλά σου ζητάει
(με ότι αυτό σημαίνει)

Ο Ανδρέας δίνει την απάντηση.

2010-08-20T11:42:00.014+03:00

Κανένας στο ΠΑΣΟΚ δεν είναι λιγότερο αριστερός, λιγότερο δημοκράτης, λιγότερο ευαίσθητος κοινωνικά και λιγότερο πατριώτης.
Κανένας δεν αναιρεί τίποτα από την ιστορία και κυρίως τις ρίζες του Κινήματος.

Τα πράγματα όμως εξελίσσονται και οργανωτικά, και πολιτικά και ιδεολογικά.
Αλλοίμονο αν σήμερα δεχόμαστε για παράδειγμα ότι ο κλασσικός Μαρξισμός από μόνος του μπορεί να δώσει απαντήσεις στα σύγχρονα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα στην εποχή της προηγμένης τεχνολογίας και του διαδικτύου.

Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να πάει πάρα πέρα, όχι αλλάζοντας την ψυχή του, αλλά ούτε και τους φιλολαϊκούς και πατριωτικούς στόχους του.
Όμως για να μην καταστεί απολίθωμα (βλέπε ΚΚΕ και ΣΥΝ) πρέπει να προωθήσει τις αξίες που πρεσβεύει με βάση την πραγματικότητα και όχι τις επιθυμίες και τις ονειρώξεις.

Για τούτο είναι αστεία η προσέγγιση ότι το κόμμα, ή οργάνωση, το κίνημα, μεταλλάσσεται με στροφή προς νεοφιλελεύθερη πολιτική, την οποία μάλιστα επέλεξε συνειδητά!

Αποστομωτική απάντηση τους δίνει ο ίδιος ο Ανδρέας Παπανδρέου, τον οποίον διαρκώς επικαλούνται και τον αντιπαραβάλουν σε κάθε στιγμή με τον Γιώργο Παπανδρέου, στην προσπάθεια να τον μειώσουν παντοιοτρόπως.

Ιδού ένα αποδεικτικό στοιχείο:

Ανοικτή πολιτική εκδήλωση του «ρεύματος» της Κοινωνικής Αριστεράς στα πλαίσια του Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ.
20/02/2008 - 18:30 έως 21:30 - Αίθουσα Εκδηλώσεων της ΕΣΗΕΑ
Μεταξύ των βασικών ομιλητών οι: Ανδρέας Λοβέρδος, Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, Κώστας Σκανδαλίδης, Άκης Τσοχατζόπουλος.

..........

Ν. ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ (βρίσκεται στο βήμα): Ευχαριστώ. Θα επικαλεστώ πρώτη φορά μια συνομιλία που είχαμε με τον Ανδρέα Παπανδρέου το ΄85 όταν κερδίσαμε τις εκλογές και κάποιοι παλιοί σύντροφοι, ορισμένοι απ’ αυτούς μακαρίτες, όπως ο Φαίδων Μεταλληνός. Κάναμε μια κουβέντα μαζί του.
Τον ρώτησε ο Φαίδωνας: Πρόεδρε, η αλλαγή πάει σημειωτόν. Ήταν και ο Μάνος Καφετζόπουλος. Λέει [ο Ανδρέας]: ε, όχι και σημειωτόν, οπισθοχωρούμε κανονικά ………. Ρώτησαν τότε τι είναι όλο αυτό, δηλαδή τι ακριβώς; Κοιτάξτε, λέει [ο Ανδρέας], η μεσαία τάξη είπε στοπ ………. Υπάρχει όμως κάτι σοβαρότερο. Το ΄85 το είπε αυτό. Η Σοβιετική είναι προ της καταρρεύσεως. Την εποχή εκείνη οι άνθρωποι που ήταν γύρω από τον Συνασπισμό μιλούσαν για glasnost. Ήταν στα όρια της προφητείας. Του έκατσε, αλλά δεν κάθεται στον καθένα οποιαδήποτε πρόβλεψη.
Κ. ΣΚΑΝΔΑΛΙΔΗΣ: Το θεωρητικό το έχει πει από το ΄79..........

..........

(πηγή: http://koinonikiaristera.gr/events/anoikti-politiki-ekdilosi-sto-plaisio-toy-synedrioy-toy-pasok)

Λοιπον, τι καθαρότερο θα περίμενε κανείς από την παραπάνω δημόσια μαρτυρία - με πρωταγωνιστή τον ίδιο τον Ανδρέα Παπανδρέου - για το πως επιλέγονται οι κάθε φορά τακτικές μέσα στο σύστημα!

Πότε όμως δεν άκουσα από οργανωμένο Μέλος του ΠΑΣΟΚ κατηγόρια κατά του Ανδρέα για δεξιά στροφή.
Κανείς δεν έθεσε ζήτημα που πήγε και πως κατάληξε η Αλλαγή.
Για να μην επεκταθούμε πάρα πέρα στο "ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο" που αποτελούσε την επιτομή των όσων πρέσβευε η Διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη για Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία, κλπ

Τότε γιατί κάποιοι βάλουν κατά του Γιώργου Παπανδρέου;
(Οι ευθύνες του σημερινού πρόεδρου του ΠΑΣΟΚ είναι άλλες και θα τις αναφέρω παραμονές της 3ης Σεπτέμβρη)

Αν κάποιοι είναι ιδεολογικά μπερδεμένοι ας το ψάξουν λίγο καλύτερα...
Αν έχει να κάνει με τα σενάρια που μαγειρεύουν ντόπιοι και ξένοι παράγοντες για την πολυδιάσπαση του πολιτικού τοπίου με κόμματα περισσότερα των 8, τότε ας το ξαναψάξουν ακόμη περισσότερο...

_______________________________________________________

Τα παραπάνω γράφτηκαν αρχικά ως σχόλιο στο αρθράκι του blog Βαθύ Πράσινο, με τίτλο Σεβαστείτε έστω και τώρα την Ιστορία του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ!!.

Πόρρω των αισθημάτων μας ο Πόρος

2010-08-19T09:50:00.006+03:00

Η επίσκεψη Νετανιάχου στην Αθήνα ήταν κάτι το αναπόφευκτο ως πολιτικό γεγονός.
Όπως ήδη έχω γράψει δεν μπορούσαμε να εξακολουθήσομε να θεωρούμε το κράτος του Ισραήλ ως κάτι το ανύπαρκτο, ούτε και να συνεχίσουμε την πολιτική της περιόδου 1980-90, που όχι μόνον δεν προσέφερε οφέλη στη χώρα μας (δυστυχώς αυτό προκύπτει εκ του αποτελέσματος), αλλά είναι πια μια θέση αναντίστοιχη με τα γεωπολιτικά της περιοχής, τούτη τη στιγμή.
Άλλα και για πραγματικούς λόγους, οι επιθυμίες για σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο και κυρίως για μια ρεαλιστική και δίκαιη λύση του παλαιστινιακού δεν μπορεί να προωθηθούν με απομονωμένο το Ισραήλ.
Όσο ήταν και θα είναι έτσι, δε θα εισπράττουμε παρά την εικόνα και το δάγκωμα ενός άγριου θηρίου.
Θα μπορούσαν να ειπωθούν κι αλλά, όμως σημασία έχει και μια άλλη πτυχή της επίσκεψης την οποία κατατάσσω στα αρνητικά για τον πρωθυπουργό!
Μπορεί και πρέπει να γίνει κατανοητή η επίσκεψη Νετανιάχου στην Αθήνα, όμως δεν μπορούν να παρακάμπτονται τα όρια που θέτουν από μόνα τους, τόσο "το πρόσφατο" και "το σύντομο" της αλλαγής στις σχέσεις Αθήνας - Τελ Αβίβ, όσο και τα αισθήματα του ελληνικού λαού.
Δεν μπορεί ο αρραβώνας της μίας ώρας (που ως γνωστόν έχει δοκιμαστική μορφή στις ανθρώπινες σχέσεις) να γίνεται στο "καπάκι" γάμος, με ταξίδι του μέλιτος στον Πόρο.
Ο Παυσανίας στα Αττικά του, μας λέει ότι "νῆσοι δὲ Ἀθηναίοις οὐ πόρρω τῆς χώρας εἰσίν".
Όντως ο Πόρος δεν απέχει μακριά από την Αθήνα.
Σαράντα (40) μίλια όλα κι όλα!
(έτσι δεν είναι βρε αμαρτωλή Λουκρητία;)
Ένα αυθημερόν ταξιδάκι αναψυχής είναι, που γίνεται μάλιστα μια αστεία υπόθεση όταν ταξιδέψεις με πολεμική πυραυλάκατο.
Απέχει όμως τόσο πολύ από την καρδιά μας
κύριε Πρωθυπουργέ............

Ο Νετανιάχου ...ως πρόφαση!

2010-08-16T20:13:00.015+03:00

Πολύ ευαισθησία έχει πέσει στην καθ’ ημάς blogόσφαιρα…

Επισκέπτεσαι διάφορα blogs και πέφτεις μέσα σε ένα χαρτοπόλεμο από κομφετί με μπλε αστέρια του Δαβίδ που διαπλέκονται με αγκυλωτούς σταυρούς, από πρόσωπα πολιτικών του Ισραήλ που εναλλάσσονται με νεκρά παιδιά από την Παλαιστίνη.

Όλος αυτός ο χαμός δεν είναι παρά μια διαμαρτυρία για την επίσκεψη Νετανιάχου στην Αθήνα. Είναι η κατηγορηματική αντίθεση του ελληνικού λαού στα όσα απερίγραπτα επιτελεί το κράτος του Ισραήλ σε βάρος των Παλαιστινίων.

Όλα αυτονόητα… μέχρις τη στιγμή που τα περιδινούμενα χαρτάκια του κομφετί πόλεμου αποκαλύπτουν κι άλλες πτυχές της υπόθεσης, κι άλλες «καταγγελίες» που δεν είναι τόσο αραβικές, που δεν είναι τόσο ισραηλινές.

Είναι νύξεις με ελληνική essence!

Είναι οι μορφές του Ανδρέα Παπανδρέου με τον Γιάσερ Αραφάτ από τη μια, και του Γιώργου Παπανδρέου με τον Νετανιάχου από την άλλη.
Χωρίς περιστροφές αντιλαμβάνεσαι μια σύγκριση καταγγελτική, προφανώς για την αλλαγή της Ελληνικής πολιτικής απέναντι στο Ισραήλ και το παλαιστινιακό ζήτημα.
Μια αντιδιαστολή που εκθειάζει τον Ανδρέα και ρίχνει τον υιό Παπανδρέου στην πλευρά της αδικίας, του φασισμού και του εγκλήματος.
Τόσο απλά!

Θα μπορούσε κανείς να πει πάρα πολλά για αυτήν την......."σκληρή ευαισθησία" (!) των αυθόρμητων και δημοκρατικών blogs… αλλά όποιος επιχειρούσε κάτι τέτοιο δεν θα απέφευγε την γελοιότητα και την απλοϊκότητα απέναντι στα προφανή και τα αυτονόητα…
Κατά συνέπεια δεν θα αναλωθώ σε κουβέντες για διπλωματικές και διακρατικές σχέσεις, για ειρηνευτικές πρωτοβουλίες, για ανθρωπιστικές παρεμβάσεις, κλπ.

Απλά σε αυτούς που προσποιούνται τους αφελείς και τους sentimental ακτιβιστές και αριστερούς, θα υπενθυμίσω μόνον αυτό: ο Έλληνας πρωθυπουργός μετά την επίσκεψή του στο Τελ-Αβίβ, την επόμενη μέρα (στις 21/7/10), επισκέφθηκε στην Ramallah της ελεύθερης Παλαιστίνης τους Salam Fayyad (Πρωθυπουργό) και Mahmoud Abbas (Πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής) και κατάθεσε στεφάνι στον τάφο του αείμνηστου Yasser Arafat!

Αυτό γιατί το αποσιωπάνε οι χαροκόποι με τα κομφετί;
Τι πήγε να κάνει στην Παλαιστίνη ο ΓΑΠ; Τουρισμό ή να παίξει τάβλι με τον Abbas;
Και εφόσον o Παπανδρέου είναι όργανο του σιωνισμού, πως τον δέχθηκαν στην Παλαιστίνη;

Κύριοι και Κυρίες – Συντρόφισσες και Σύντροφοι,
εσείς που οργίζεστε και υβρίζετε τον ΓΑΠ έχετε ΑΛΛΟ πρόβλημα μαζί του.
Είναι πρόβλημα εσωτερικής πολιτικής που ξεπηδάει από τα δικά σας ιδεολογικά αδιέξοδα, από την αδυναμία κατανόησης της κατάστασης στην πατρίδα μας και φυσικά την πλήρη αφωνία της Αριστεράς (το «α» με κεφαλαίο και καταλαβαίνετε γιατί)...

Οψόμεθα…

______________________________________________________

ΥΓ
Το παραπάνω κείμενο το έστειλα και στο καλό και κλασσικό στο είδος του blog της Σίβυλλα ως σχόλιο σε σχετικό δημοσίευμα της.
Έως τώρα δεν έχει αναρτηθεί (και ούτε πρόκειται, θαρρώ), ενώ κάποιο άλλο σχόλιο με θέρμη εκτέθηκε σε δημόσια θέα, ίσως για την πληρότητα του, ίσως πάλι για το ήθος του…
Ιδού!..
(Ο/Η Swell είπε... Realpolitik από έναν real malaka).
Χε, χε, χε…

Φτάνει πιά...

2010-08-16T00:21:00.007+03:00

Την θεωρούσαν «δική» τους…
Μια μαχητική πένα που υπερασπιζόταν τους φυλακισμένους «συντρόφους», τους πολιτικούς κρατούμενους, τους μετανάστες, τα κοινωνικά κινήματα, κλπ….

Όμως η αγαπημένη τους δημοσιογράφος σε ένα απροσδόκητο ξέσπασμά της - μέσα από την μεγάλης εμβέλειας εφημερίδα στην οποία γράφει - έστειλε στο πανελλήνιο ένα βροντερό ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ σε αυτούς που μονοκοντυλιά αφορίζουν το Μνημόνιο και τις αλλαγές που επιχειρούνται!..

Φτάνει πια το 8% των συνταξιούχων να απολαμβάνει το 50% των συντάξεων…
Φτάνει πια στους καθεστωτικής νοοτροπίας διορισμούς, στην στήριξη πελατειακών αιτημάτων και στον τσαμπουκά της διατήρησης των συντεχνιακών ανισοτήτων…
Φτάνει πια στις παρέες των λαμόγιων – φοροφυγάδων – νταβατζήδων - εξωχώριων πολιτικάντηδων.
Φτάνει πια στην απουσία της αντιπολίτευσης από το χτύπημα της διαφθοράς…
Φτάνει πια στην ανέξοδη ρητορεία…
Φτάνει πια στην ανύπαρκτη Αριστερά, που δεν μπορεί να αρθρώσει έναν προοδευτικό λόγο για την άρση αυτών των αδικιών σε βάρος του κοινωνικού συνόλου…

Κλαίνε και ουρλιάζουν τώρα τα καβουράκια στου γιαλού τα βοτσαλάκια:
Μα να υπερασπίζεται την κυβερνητική πολιτική; To μνημόνιο; To «όραμα» για μια «νέα Ελλάδα»;

Συντρόφια του "αριστερού Πασοκ", του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ…
Συντρόφισσες του Αλαβανολαφαζανικού Μετώπου, του ΑΝΤΑΡΣΥΑ και των ταμπουρωμένων στο ΕΜΠ συλλογικοτήτων…
Αντί να αναμασάτε την ίδια κλαψούρα, καλύτερα να αναρωτηθείτε γιατί η Ιωάννα Σωτήρχου (γιατί περί αυτής πρόκειται) φτάνει στο σημείο να φωνάξει ..."φτάνει πια".
Για ψάξτε το λιγάκι…

Μην οχυρωθείτε πίσω από τα κλασσικά κομπλεξικά της κονσερβαρισμένης πια αριστερίστικης (και όχι αριστερής) συμπεριφοράς... ότι τάχατες τα πήρε, ότι έγινε εργαλείο της συστημικής προπαγάνδας, κλπ).

Μέσα από αυτή την καταστροφή που υπέστει η χώρα, η μεγάλη ευκαιρία δεν είναι μόνο να αλλάξει το διεφθαρμένο τουρκομπαρόκ κράτος της ψωροκώσταινας αλλά και η αριστερά της τάχατες ατημέλητης ευαισθησίας, των εμμονών, της κακομοιριάς, των ίδιων και των ίδιων λεκτικών κωδίκων, και του διαστρεβλωμένου πνευματικού φορμαλισμού...

Η πραγματική Αριστερά – φαντάζομαι – βρίσκεται στη δράση και στη γενναιότητα να αντικρίζει κατάματα τις παθογένειες και να λέει την αρρώστια με το όνομά της!

Άντε πια!..
Αρκετά!

* * *

Πηγές:
1. Ελευθεροτυπία – άρθρο Ι. Σωτήρχου
2. Futura.blog – κριτική κατά της Ι. Σωτήρχου

* * *

Ah please talk to me
Won't you please talk to me
We can unlock this misery
Come on, come talk to me

Ο Δρόμος του Γιώργου

2010-08-13T00:38:00.017+03:00

"Αυτό που χρειαζόμαστε τώρα είναι ένας «Τέταρτος δρόμος» που θα εξασφαλίζει στις αγορές την ελευθερία να καινοτομούν και να αναπτύσσονται, αλλά που κυρίως θα εξασφαλίσει ότι οι αγορές δεν θα κυριαρχήσουν ποτέ επί της δημοκρατίας"

(Διευκρίνιση: Το παραπάνω απόφθεγμα είναι συνοδευτικό του χρονογραφήματος και δεν απηχεί υποχρεωτικά τις απόψεις του συντάκτη)...

Βρε Γιώργο πάλι θα τους ανοίξεις τα στόματα...
Πρώτα εκείνο το ρεβόλβερ πάνω στο τραπέζι και τώρα ένα τσιτάτο σκέτο δίκοπο μαχαίρι!..

Άκου! Αυτά που θα σου πω δεν έχουν κακή πρόθεση...
Ίσα - ίσα για το καλό σου είναι και λέγονται από κάποιον που υποστηρίζει σταθερά τις επιλογές σου να γίνει κράτος η ψωροκώσταινα και την προσπάθεια σου για την οικονομική της διάσωση...
(Έχω βέβαια κάποιες διαφωνίες μαζί σου... να, ας πούμε για την εφαρμογή των μέτρων λιτότητας και στους χαμηλοσυνταξιούχους... αλλά θα τα πούμε μια άλλη φορα)

Λεξιπλάστης, σαν τον παππού σου, δεν είσαι...
Ατάκες σαν του πατέρα σου, που να καρφώνονται σαν ταμπέλες στο μυαλό του Έλληνα, δεν μπορείς να ταιριάξεις...
Τότε τι ήταν πάλι αυτά τα περί 4ου Δρόμου προς το Σοσιαλισμό;
Αφού ξέρεις ότι σου την έχουν στημένη.

Ήδη βγήκε η Τζο-τζό-λα να σε κράξει για λογαριασμό της ΝΔ, αλλά ποιος το λογαριάζει αυτό το ξανθό "θάμπωμα"...
(τώρα μεταξύ μας: λέω ΝΔ και μου φαίνεται κάτι τις το εξωγήινο... τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει... ΝΔ... μμμμ... μήπως νοτιοδυτικά; ...αυτό είναι... νοτιοδυτικά προάστια...)

Το χειρότερο όμως είναι ότι σε λίγο θα βγουν οι διάφοροι Παναγιωτακόπουλοι και οι ορθόδοξοι πράσινοι και τριτοσεπτεμβικοί bloggers και θα σου τα χώσουν για τα καινά δαιμόνια που εισάγεις, χώρια το ξεθεμελίωμα των Ανδρεϊκών κειμηλίων, που γι' αυτούς είναι casus belli...

Λοιπόν, το νού σου!
Στις 3 Σεπτέμβρη στο Εθνικό Συμβούλιο μην την πατήσεις σε σοφιστικέ ιδεολογικές συζητήσεις περί Τρίτου Δρόμου ή Τέταρτης Λεωφόρου.
Πες αυτό που πραγματικά μπορείς και σίγουρα χρειάζεται η χώρα.
Έντιμα και καθαρά.
Πες: "Εγώ θα προχωρήσω στις πραγματικές αλλαγές που χρειάζεται η πατρίδα και δεν υπολογίζω κόστος".

Αυτή τη διαβεβαίωση χρειαζόμαστε από σένα.
Αυτός είναι ο ιστορικός σου ρόλος και ο Δρόμος σου.

Τα άλλα άστα για τον Αλαβάνο.

* * *

So now we can see the movie and see each other truly

100 και τα ρέστα μας

2010-08-10T01:07:00.016+03:00

Το Μνημόνιο δεν είναι παρά ένας συμβιβασμός.
Μας πιάσανε τον "ποπό" κατά το κοινώς λεγόμενο
εξαιτίας της οικονομικής μας τραγωδίας…
και το υπογράψαμε!

Ικανοποιεί τους τραπεζίτες
και το ευρωπαϊκό σύστημα ...των Γερμανών,
αλλά δεν μπορεί να αφορά εμάς.

Αυτοί - οι Τροϊκάνοι -
την «ελληνική περιπλοκή»
την σκέφτονται σαν ένα ατυχές συμβάν στους σχεδιασμούς τους,
μια παρενέργεια μέσα στην παγκοσμιοποίηση
που πρέπει να αντιμετωπιστεί δραστικά και λογιστικά
(κέρδη, ζημίες, περικοπές και στατιστικά διαγράμματα).

Για μας, τη χώρα της μακρόσυρτης 2ης ελληνιστικής περιόδου
δεν μπορεί να είναι το Μέτρο των αναγκών μας
και των αλλαγών μας για το μέλλον
(αν βέβαια θέλουμε να βγούμε από το βουρκάρι
της διαφθοράς και της ξεϊγκλωσιάς)...

Και δεν μπορώ να ακούω πια τα παπαγαλάκια
- τα αυτοπροσδιοριζόμενα ως αριστερα –
να φωνασκούν και κενά προτάσεων να διασπείρουν το φόβο
και να καταριούνται το Μνημόνιο προς ίδιο μικροκομματικό όφελος
της τάξης του +1%, άντε του +2% το πολύ – πολύ.

Και δεν αντέχω ισόποσα και ισοδύναμα με τον όχλο,
να ακούω υπουργούς της κυβέρνησης να αρκούνται στη μετριότητα
και να βρίσκουν δικαιολογίες στο Μνημόνιο και πάλι.
«Δεν το προβλεπει το Μνημόνιο». «Μας δεσμεύει το Μνημόνιο», κοκ.
Τα ίδια και τα ίδια,
όταν δέχονται την κριτική των κάθε λογής σαπάκηδων
(συνδικαλιστικών, κομματικών, δημοσιογραφικών, κλπ).

Σε κάθε προεξοχή του καρόδρομου της πολιτικής και κοινωνικής ζωής
ξεπετάγεται μια μεζούρα για να συγκρίνει τα μεγέθη
στη βάση ενός memorandum...
Σαν τον χολερικό νεκροθάφτη στο Λούκυ Λουκ,
που έπαιρνε τα «μέτρα» του κάθε νέου καουμπόη
που έσκαγε μύτη στην πόλη.

Και το πρόγραμμα της νέας διακυβέρνησης
που μας έταξε ο ΓΑΠ; (προεκλογικά)...
και που η εφαρμογή των υπεσχεμένων θέλει γενναιότητα
πιότερη και από την υπογραφή του Μνημονίου
ή την βάσανο (κάθε δυό-και-τρεις) των επισκέψεων των «ελεγκτών»;

Δεν θέλω να ξανακούσω την κωλολέξη, ρε!..
(Μνημόνιο: τι πάει να πεί μνημόνιο)
Πρέπει να πάμε πιό «μακριά»
από το γελοίο και μπακάλικο μνημόνιο,
έτσι ώστε να σωθεί αυτός ο σκατότοπος και οι ξεφτίλες ιθαγενείς του.

Κανονικά αν μας ζητάγανε Δέκα (10) οι Τροϊκάνοι,
εμείς έπρεπε να κάνουμε κόντρα ρελάνς:
Εκατό (100) και τα ρέστα μας!
Αυτό έπρεπε να πει ο ΓΑΠ...
και όχι να κλαψουρίζουμε το άλλοθι του μνημονίου.

Και κατά παράφραση αυτού που λένε οι Αρβανίτες στο Αγκίστρι,
όταν μιλάνε για την τιμωρία των παιδιών τους:
το Ψαχνό δώστε το σ' αυτούς τους κωλο-ευρωπαίους τοκογλύφους
Το Κόκαλο όμως αφήστε το στον Παπανδρέου...
για να πάει το μαχαίρι της αλλαγής
μέχρι το μεδούλι των γραικύλων...

[Έτσι κι αλλιώς Γιωργάκη οι τωρινοί σε έχουν σταυρωμένο…
Δώσε όμως το δικαίωμα στους μελλοντικούς
να χαράξουν για σένα πάνω στο μάρμαρο
«η πατρίς ευγνωμονούσα»]

* * *

Έχουμε καθόλου καιρό ρε Lou Reédη; Για πες μας...

This is no time for Celebration
This is no time for Shaking Hands
....................
There is no Time!

Μιλάνε οι αποθαμένοι;

2010-08-03T11:09:00.008+03:00

Πότε θα μιλήσει ο Καραμανλής;

Πηχυαίοι οι τίτλοι των εφημερίδων μήνες τώρα!
Αλλά και στο διαδίκτυο τα πράγματα δεν πάνε πίσω... Μπαίνεις στο ψαχτήρι του Google και σου ρίχνει κατάμουτρα χιλιάδες σχετικές αναφορές…

Δεν βιάζεται να μιλήσει ο Κ. Καραμανλής | Στυλιανίδης: "Ο Καραμανλής θα μιλήσει όταν πρέπει" | Ο Καραμανλής θα μιλήσει σύντομα | Καραμανλής: «Δεν θα μου επιβάλουν το πότε θα μιλήσω» | Πού και πότε θα μιλήσει ο Καραμανλής | Ο Κ. Καραμανλής διαρρέει ότι θα μιλήσει | Να μιλήσει ο Καραμανλής | Το αβάσταχτο βάρος της σιωπής Καραμανλή | Θα μιλήσει ο Καραμανλής; | Θα μιλήσει το παιδί... και ουκ εστί τέλος…

Ωραία ρε παιδιά να μιλήσει… αλλά τι να μας πει;
Δικαιολογίες μας αράδιασε πολλάκις αλλά τα είδαμε τα χαΐρια μας
Έχει «θολώσει» ο ΓΑΠ με τα όσα βρήκε στα ταμεία και μαζί μ’ αυτόν τρέχουμε και δε φτάνουμε οι αποδέλοιποι...

Δεν ξέρω τι μπορεί πιά να μας πει ο άνθρωπος...
Εγώ ξέρω τι έχει κάνει η γειτόνισσα μας η κυρά Κούλα, γηραιά πια και φανατική δεξιά πάντοτε.

Στο μικρό χολ του σπιτιού της και πάνω στο τραπεζάκι με τους αποθαμένους της (τον άντρα της, τα αδέρφια της και τους υπόλοιπους συγγενείς) ανάβει καντηλάκι και για τον «καταλληλότερο», ο οποίος έχει πάρει θέση δίπλα στις κορνίζες του «εθνάρχη», του Κοκού (βασιλέα τον αποκαλεί αυτή) και του Παπάγου.

Αφού η 89χρονη βατικιώτισσα και αλάθητη στο πολιτικό της ένστικτο τον έχει κατατάξει με τους συχωρεμένους, τι μπορεί να μας πει πια ο Καραμανλής. Το μόνο θαύμα που θα μπορούσαμε να αναμένουμε είναι η προσωρινή νεκρανάστασή του και η προσαγωγή του (έστω και με εξαναγκασμό) σε μια σειρά από Εξεταστικές Επιτροπές της Βουλής.

Οι βαμπίροι θέλουν αίμα…
(και κάποιες φορές δικαιολογημένα)

I see a bad moon rising,
I see trouble on the way,
I see earthquakes and lightnin'
I see bad times today

Πράσινα blogs & πράσινα άλογα

2010-08-02T14:28:00.014+03:00

Ο Τζωρτζάτος τα μάζεψε.
Η απεργία έληξε εξαιτίας της στάσης της κοινωνίας, αλλά και επειδή οι κρυφοί υποκινητές του show των φορτηγατζήδων και βοθρατζήδων δεν μπορούσαν να συνεχίσουν να τους καλύπτουν με μισόλογα.

Η ζημιά όμως έγινε καθώς η ψωροκώσταινα "έπαιξε" ξανά στα ξένα ΜΜΕ και ειδικά στο BBC (τι διάολο μανία και μίσος έχουν μαζί μας αυτές οι λούγκρες, πότε δεν το κατάλαβα). Ταυτόχρονα μπήκαν και ολίγα δράμια δυσαρέσκειας παραπάνω στη ζυγαριά των απλών πολιτών που έχουν βαρεθεί πια τα προβλήματα και τις κακές ειδήσεις...

Όμως άλλα με απασχολούν εδώ...

Στην ιστορία της απεργίας του «καρτέλ Τζωρτζάτου», αυτό που προξενεί εντύπωση είναι η στάση των μονίμως φωνασκούντων κατά του ΓΑΠ πράσινων bloggers. Αυτών που το παίζουν Ανδρεϊκοί Πασόκοι, Σοσιαλιστές Πασόκοι και Τριτοσεπτεμβριστές Πασόκοι (και ότι άλλο βάλει ο νους σας) και οι οποίοι αποτελούν τη βασική συνιστώσα του μετώπου των «Αριστεροδημοκρατικών» blogs που θέλει να κάψει το μπουρδέλο τη βουλή.

Ενώ οι περι ου ο λόγος πράσινοι αποφύγανε συστηματικά την όποια κριτική κατά των ιδιοκτητών φορτηγατζήδων, επιτέθηκαν με μανία κατά του Παπανδρέου και της κυβέρνησης. Δεν έφτασαν βέβαια στο σημείο να σκαρώνουν φωτογραφικά μοντάζ που να απεικόνιζουν τον ΓΑΠ με στολή μελανοχίτωνα, ούτε κρέμασαν στο blog τους φωτογραφία του δικτάτορα Παπαδόπουλου, για τον αναγκαίο εικαστικό παραλληλισμό... όπως έκαναν κάποιοι άλλοι, όμως στην περίπτωση που δεν σιώπησαν, με χαρά δαιμονοποίησαν κατά το δοκούν τους όρους «επιστράτευση» και «επίταξη», με προφανή στόχο.

Το γιατί επιστρατευόταν ένας ιδιοκτήτης φορτηγατζής και γιατί επιτασσόταν ένα βοθρατζήδικο δεν είχε καμιά σημασία, κι ας πήγαινε στο διάολο η οικονομία, ο τουρισμός, τα μπάνια του λαού, το άδειο καλάθι της νοικοκυράς, η κερδοσκοπία των βενζινάδων (μέχρι και 1.70 χτύπησε η αμόλυβδη).
Αυτό που είχε, έχει και θα έχει βαρύτητα είναι η τήρηση σταθερής αντιπολιτευτικής γραμμής και η ζημιά που μπορεί να προκληθεί στην κυβέρνηση του ΓΑΠ.

Οι άνθρωποι κατάντησαν της πλάκας από τις μανίες και τα στερεότυπα που έχουν καρφωμένα στο μυαλό τους.

Γίνονται χειρότεροι από τις «αν-μπλόκ» δεξιές φυλλάδες που κρέμονται στα περίπτερα μόνο και μόνο για τη δημιουργία κλίματος...
Γίνονονται ίδιοι με τους τηλεαστέρες τους οποίους κατηγορούν σε κάθε ευκαιρία ότι υλοποιούν τις νεοφιλελεύθερες γραμμές των καναλαρχών αφεντικών τους...

(τα σχόλια σας μετά το videάκι)

Tell me how have I changed

Now I'm out
Oh out of control
Now I'm out
Oh out of control
Oh help me now

Όμορφα και άσχημα αγόρια

2010-07-31T02:33:00.007+03:00

"Πόλεμος", "πόλεμος", "πο-ό-ο-λεμος"... ούρλιαξε ο Τζωρτζάτος
καβαλα στα κάγκελα του Υπουργείου Μεταφορών... και έφτασαν σε οργασμό οι αριστεροδημοκράτες bloggers της ...φακής!

Στον πολέμαρχο Τζωρτζάτο, λοιπόν, αφιερώνω το Beautiful Boyz επειδή είναι και πολύ άντρας!..
(και οπωσδήποτε ένα συγνώμη στην CocoRosie και στον Antony)

Λογικόν...

2010-07-29T10:07:00.024+03:00

Λογικόν!
Δεξιά είναι και όσο να πεις το έχει στο αίμα της...
Σιγά που δεν θα έσκουζε για τον Αγγέλου αφού στο όνομα αυτού του φουκαρά η Νέμεση χτυπάει την πόρτα της Ρηγίλλης.
Και σιγά που δεν θα επιστράτευε και καθηγητάδες για να στηρίξει τη διαμαρτυρία της!
(Νομικά έωλη η απόφαση στέρησης εξόδου από τη χώρα, κλπ, κλπ, κλπ)
Για τη συμπεριφορά της ΝΔ δεν έχω και πολλά να πω, χώρια που τη δικαιολογώ ως ένα βαθμό σκεπτόμενος το δικαίωμα της στην αυτοσυντήρηση...
Στους νομομαθείς καθηγητάδες - όμως - θα πρότεινα να συμβουλέψουν τον Αγγέλου ουσιαστικότερα...
Να ακολουθήσει – δηλαδη – το Νόμο Καστανίδη και να κάνει αυτό που πιθανά επέλεξε ή θα επιλέξει ως τακτική η Σταματίνα Μαντέλη: να πει την αλήθεια και να ελαφρώσει τη θέση του εκμεταλλευόμενος τα ευεργετήματα του νόμου...
Εκτός και οι κύριοι καθηγητάδες δεν έκαναν δηλώσεις και δεν γνωμοδοτήσαν για να υπερασπιστούν τον Αγγέλου αλλά στο όνομα της κομματικής εθνικοφροσύνης προσπάθησαν να δώσουν ένα χέρι βοήθειας στη χειμαζόμενη ΝΔ και στους δοκιμαζόμενους αρχηγούς της
(πρώην και νυν)
Λογικόν;

Όταν όλα τελειώνουν...

2010-07-28T22:49:00.006+03:00

Καλοκαιρινά μπλουζ που με καίνε...
Χαμηλόφωνα αλλά όχι γλυκανάλατα...
Μπλουζ που δεν είναι λυπητερά...
Με σιγοψήνουνε καθώς πίνω το πράσινο τσάι μου
για να δροσιστώ από τον καύσωνα
και να προστατευτώ από όσα βλέπω και ακούω στην TV
(μια κυβέρνηση να της πιάνει τον κώλο
ο χουντικός αρχιφορτηγατζής
και η Αλέκα να μισοκρατάει το φανάρι)

Ξαναγυρίζω τελικά;

Ας το ξαναγράψω: Ξαναγυρίζω!

Διάλειμμα ολίγων λεπτών

2010-07-15T03:17:00.011+03:00

Άλλοι το κάνουν
γιατί την κοπανάνε για τα περιγιάλια τα κρυφά
ή γιατί τους ξεμυαλίζουν τα Αθηναϊκά βράδια
σε μυστικές γωνιές
και καβάτζες
που μήτε καύσωνας
μήτε κακό μάτι δεν τις βρίσκει…

Εγώ πάλι παρόλο
που γύρισα «εκ Κορυφών»
καργαρισμένος από ιδέες, υλικό και ...ρεβιζιονισμό,
θα κάνω διάλειμμα
από ανάγκη & εξαναγκασμό!

("μη τα ρωτάτε")

Με τσαντίζει αυτό
(όπως τότε που πιτσιρικάδες
παρακολουθούσαμε ταινίες στο «σινε-Μαμάϊ»
και ξαφνικά έπεφτε στην οθόνη
εκείνο το αλησμόνητο a few minutes interval)…
αλλά τι να γίνει.

Τότε βέβαια τρέχαμε στο μπαρ,
για ένα δροσερό σάμαλι ή μπιράλ
και γυρίζαμε σφαίρα στα καθίσματα μας με εναγώνια προσμονή
για την πάντα κορυφούμενη δράση του δεύτερου μέρους…

Τώρα απλά θα βράζω στο ζουμί μου
και το πιθανότερο είναι να μη βρω «κανα σάμαλι»
για να γλυκάνω το διάλειμμά μου

cya chaps...

Grapes of Wrath

2010-06-21T00:59:00.012+03:00

Την κλάνατε (και την έκλανα)
τη δημοκρατία μας.

Τώρα είμαστε σαν τη φαμίλια Τζόουντ
με ένα σαράβαλο φορτηγό - πάνω στη δημοσιά 66
να τραβάμε από την Οκλαχόμα στην Καλιφόρνια

Τώρα δεν περνάνε τα κλαψουρίσματα.

Τώρα μπορώ να κραυγάσω σαν πρωτομάρτυρας:
ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ, ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ…
...κι έχω χεσμένα:
ΚΑΙ τον πιθανό λιθοβολισμό σας
(άλλωστε με λένε Stefano)
ΚΑΙ την εξέγερση σας...

Τώρα στη θέση των αναλύσεων
και της διεφθαρμένης αριστερολογίας
αντιτάσσω την Αλήθεια Των Πραγμάτων!

ΛΟΥΘΗΡΑΝΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ
ΣΤΑΪΜΠΕKIΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

Mine eyes have seen the glory
of the coming of the Lord;
He is trampling out the vintage
Where the grapes of wrath are stored

Παλεύει να τους σώσει από την πτώχευση
και διαμαρτύρονται ότι τους πούλησε
στην "τροϊκάνα" της Ευρώπης και της Αμερικής
χωρίς να γνωρίζουν τι εστί "στάση πληρωμών"

Ίσως πάλι να μην διάβασαν ποτέ Τζων Στάϊμπεκ,
για το τι τράβηξαν οι Τζόουντ στη μεγάλη Κρίση
και για το πόσο χαμηλά μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος
όταν οι συνθήκες της ζωής ξεφεύγουν από τα όρια...
ακόμη και για την εξασφάλιση ενός πιάτου φαγητού!

ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΧΩΡΙΣ ΦΡΟΝΗΣΗ ΚΑΙ ΑΙΔΩ
κι ας τους εξηγείς...
(Τίποτα!.. Δεν σε ακούνε)

Ε, ΤΟΤΕ να αρχίσει η συγκομιδή, παρακαλώ...
(πραγματικά σηκώνω τα χέρια ψηλά)

His truth is marching on...

Και συγνώμη ρε κόρη μου αν κάτι δεν πάει καλά
και δεν πας στη Φλωρεντία...
Καλή είναι και η ΑΣΚΤ στην οδό Πειραιώς
(πέφτει και κοντά μας)

Και να ξέρεις…
επειδή τα σκατώσαμε σαν κοινωνία
και σαν ελληνική δημοκρατία,
(αφου επικαλούνται τους …θεσμούς)
θα είμαι στο πλάι σου...
να συμβουλεύω την πορεία του χρωστήρα σου...
(αυτό σίγουρα το μπορώ
αρκεί να το γουστάρεις κι εσύ δηλαδή)

ΑΜΗΝ!

Δύσκολο καλοκαίρι

2010-06-20T20:46:00.009+03:00

Μην αμελήσετε.
Πάρτε μαζί σας νερό.
Το μέλλον μας θα έχει πολύ ξηρασία.

(Μ. Κατσαρός)

---------------------------------------
Φωτογραφία: Stefanos, Canon 400D / Rebel XTi, Ζάκυνθος 2009

Μνημόνιο με την Αργεντινή

2010-06-20T00:43:00.013+03:00

..."Αύριο το πρωί αν αποσύρει η κυβέρνηση τα μέτρα, η μαλακία του εγκεφάλου σου θα τρέξει να χωθεί στον καναπέ της.
Θα τα ξεχάσεις όλα μονομιάς, θα το βουλώσεις, θα ησυχάσεις.
Θα είσαι ο ίδιος μαλάκας, ο παλιός ήσυχος μαλάκας"...

Για να γράφεις τέτοια βρε Τσαούσα μου, θα πρέπει κάτι να έχεις μυριστεί (δε μπορεί)... ή ίσως πάλι κάποιο οχλοβοών άθυρμα σου τα έκανε τσουρέκια.
Τούτες τις μέρες - βλέπεις - βρήκαν ευκαιρία για να δράσουν και να λαλήσουν τα βλαχαδερά που τρελαίνονται με κάθε τι «αριστερό»: από Λάκη Λαζόπουλο ίσαμε Στέφανο Τζουμάκα…

Κοίτα ρε Τσαουσα... αυτά, τα έχουμε γράψει τόσες φορές, αλλά δε χαμπαρίζουν... Ξέρεις τι μου θυμίζουν τα άτομα; Την περίπτωση της Εθνικής Ελλάδος!
Όταν πήρε το ΕUROπαϊκό τρέχανε όλοι στους δρόμους κουνώντας σημαιάκια και σημαιάρες στο μπλέ… και απολαμβάνανε τους ρωμαϊκούς θριάμβους στο καλλιμάρμαρο
(limit up του ελληνικού καρακιτσαριού)

Ομαδάρα ρε (!) διατρανώναμε ουρλιάζοντας... κι ας ξέραμε τις πραγματικές μας δυνατότητες: ότι δηλαδή το σωβρακάκι του Κατσουράνη έχει μια "τρύπα" νααα... και ότι ο Χαριστέας δεν ήταν παρά μια τρίχα από τα ...αποτέτοια του Φίγκο.
(Νύχτα έφυγε από τη Φέγιενόορντ)

Αλλά ξέρουμε ότι η παραμύθα είναι πάντα όμορφη… Σε απογειώνει… στα ουράνια κι ας πήρες το EUROπαϊκό χάρις σε μια «φούσκα» της τύχης. Κι έρχεται τώρα το Μουντιάλ, τρώμε 2 από τα κίτρινα κορεατικα μαμούνια και αρχίζουν οι ανώμαλες προσγειώσεις: Να φύγει ο King Otto ο Βου, ο και Ρεχάγκελ επονομαζόμενος…

Το ξέραμε (και το ξέρουμε) ότι δεν έχουμε ομάδα.
Από το να πιστεύουμε σε παραμύθια, να ελπίζουμε στην τύχη ή στο γεγονός ότι η μπάλα είναι στρογγυλή, να παρακαλούμε για τον πατριωτισμό του Γκέκα και την αυτοθυσία του Τοροσίδη, είναι προτιμώτερο ένα Μνημόνιο με την Αργεντινή του Μαραντόνα,
ή τη Γερμανία του Lukas Podolski...

Η μαγκιά θα είναι βάζοντας επιτέλους μυαλό να εκμεταλλευτούμε τις εμπειρίες, ακόμη και μέσα από την έντιμη παραδοχή και ανάλυση της ήττας να διορθωθούμε… Γιατί κάθε ήττα είναι και μια ευκαιρία για ένα νέο ξεκίνημα (όπως ακριβώς κάνει ο ΓΑΠ σε πιό άχαρους τομείς του δημόσιου βίου της ανεπρόκοπης ψωροκώσταινας) ...και έτσι την επόμενη φορά, στο επόμενο τουρνουά να μπορέσουμε να ανοίξουμε τα φτερά μας μέχρι έκει που μας παίρνει, κι αν μη τι άλλο να παίξουμε και λιγάκι ποιοτικό παιχνίδι... "μπάλα της προκοπής" που λέει κι ο Αλέφαντος!..

Τέρμα τα γιουρούσια στην επίθεση, οι ηρωισμοί στην άμυνα και τα τάματα στη Μεγαλόχαρη...

----------------------------
Ένα βιαστικό κειμενάκι nocturnικο, έτσι για το "καλό" μιάς και την κάνω για Κέρκυρα. Έρχεται σαν ένα είδος support στο "Η μαλακία του εγκεφάλου σου" της Τσαούσας... που μπορείτε να το απολαύσετε ΕΔΩ: http://itsaousa.blogspot.com/2010/06/blog-post_19.html

Η Αριστερά εν εσόπτρω...

2010-06-19T17:26:00.006+03:00

ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣ ΤΟΥ ΚΕΝΟΥ ΣΤΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Σε κανένα από τα κείμενα προβληματισμού και ανάλυσης (των ημερών) δεν διάβασα μια τόσο δυνατή προσέγγιση για το ελληνικό πολιτικό πρόβλημα. Φαίνεται να αφορά την Αριστερά, που εκούσα - άκουσα καθορίζει με τον τρόπο της τις εξελίξεις. Το παραθέτω αυτούσιο και είμαι σίγουρος ότι θα αντιληφθείτε τις αλήθειες του... (εύχομαι και να διδαχθείτε)

Η διάσπαση του Συνασπισμού ήταν η καθυστερημένη φυσική κατάληξη μιας παρατεταμένης αφύσικης συνύπαρξης δύο διαφορετικών πολιτικών νοοτροπιών κάτω από την ίδια στέγη. Η μετάλλαξη του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ σε έναν μετακομμουνιστικό χώρο «διαμαρτυρίας» χωρίς όρια στον αριστερισμό, εσχάτως μάλιστα ούτε και στη βία, οδήγησε στην έξοδο την τάση των Ανανεωτικών.

Το επόμενο ματς θα παιχτεί στην έδρα του ΣΥΡΙΖΑ μεταξύ των κ.κ. Τσίπρα και Αλαβάνου. Η έκβαση του συγκεκριμένου αγώνα δεν είναι ακόμα σαφής, αλλά η εξέλιξη του πρωταθλήματος είναι. Το παρελθόν προδιαγράφει την πολιτική «εικόνα» του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ στο προσεχές μέλλον. Ενα κόμμα που θα μετεωρίζεται μεταξύ της παλαιοκομμουνιστικής δογματικής κουλτούρας και του κινηματικού «νεοαναρχισμού». Οπως εξάλλου συμβαίνει στα μικρά κόμματα που δεν «αναμειγνύονται» σε ζητήματα διακυβέρνησης της χώρας, οι μάχες μηχανισμών θα υπεριδεολογικοποιούνται, οι μικροί ναρκισσισμοί των τάσεων και των ηγετών θα φουσκώνουν, με αποτέλεσμα τις περιοδικές εκρήξεις και διασπάσεις. Κανέναν δεν θα εκπλήξει μια τέτοια εξέλιξη στον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ.

ΚΟΜΜΑ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ
Αντιθέτως, η εξέλιξη της τάσης των Ανανεωτικών είναι λιγότερο προβλέψιμη και ως εκ τούτου πιο ενδιαφέρουσα. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, θα συγκροτήσουν νέο κόμμα κάνοντας άνοιγμα και στους Οικολόγους Πράσινους, με την ελπίδα ότι οι τελευταίοι θα καταλάβουν πως η εθνική κρίση, καλώς ή κακώς, υποβαθμίζει τις οικολογικές αγωνίες των πολιτών.
Στελέχη της Ανανεωτικής Αριστεράς υποστήριξαν ότι επειδή το ΠΑΣΟΚ έχει κινηθεί πολύ στα δεξιά υιοθετώντας νεοφιλελεύθερες πολιτικές και ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ πολύ στα αριστερά οπισθοδρομώντας σε μια «νεοκομμουνιστική» εκδοχή, υπάρχει πολιτικό κενό για το νέο κόμμα. Η επιχειρηματολογία είναι λανθασμένη.
Πρώτον, γιατί αν το κενό όντως υπήρχε, θα ήταν τόσο μεγάλο ώστε ένα μικρό κόμμα απλώς θα έπεφτε στο πολιτικό βάραθρο, χωρίς να πείθει ότι μπορεί να το καλύψει.
Δεύτερον, το ΠΑΣΟΚ δεν διεκπεραιώνει μια νεοφιλελεύθερη πολιτική αλλά μια πολιτική ειδικών συνθηκών, μια πολιτική εθνικής αναγκαιότητας, από την οποία εξαρτάται η τύχη της Ελλάδας για δυο - τρεις γενιές. Αυτή η πραγματικότητα δεν περιγράφεται ούτε χαρακτηρίζεται πλέον με τρέχοντες όρους Αριστεράς - Δεξιάς, αλλά με όρους έκτακτης εθνικής ανάγκης.
Η κοινωνία το καταλαβαίνει καλύτερα από τα κόμματα, αφού ο κ. Σαμαράς παρότι γνωρίζει καλά την αναγκαιότητα αφήνει μόνο του το ΠΑΣΟΚ να τη διεκπεραιώσει ελπίζοντας να εισπράξει τη φθορά, ενώ το ΚΚΕ και ο κ. Αλαβάνος (αν καταλάβαμε καλά) θέλουν να δώσουν ένα χεράκι βοήθειας να χρεοκοπήσει η χώρα ώστε να «συνειδητοποιηθούν πολιτικά» οι εργαζόμενοι.
Επιπλέον, το μισό ΠΑΣΟΚ δεν φαίνεται να έχει επίγνωση της κατάστασης, εξ ου και η απελπιστική ανεπάρκεια πλήθους υπουργών.
Στην πραγματικότητα, τα παγιωμένα παραδοσιακά κόμματα εξακολουθούν να λειτουργούν με βάση τα στερεότυπά τους, τη ρουτίνα τους και τα μικροσυμφέροντά τους. Σε αυτή τη βάση της συνέχειας και της ρουτίνας, δεν υπάρχει ουσιώδες πολιτικό κενό, τα παγιωμένα κόμματα καλύπτουν όλο το πολιτικό φάσμα και πλεονεκτούν λόγω των ιστορικών δεσμών με τους εκλογείς τους.

Χώρος υπάρχει και θα υπάρξει μόνο αν εμφανιστούν κόμματα «ασυνέχειας», κόμματα που θα εκφράσουν τις συνθήκες έκτακτης εθνικής ανάγκης, θα αυτοεκτεθούν στις ανατροπές των στερεότυπων που η εθνική κρίση έχει προκαλέσει ήδη, θα μεταδώσουν τη δυναμική της νέας κατάστασης. Αν υπάρχει μια πρόσφατη ιστορική παραλληλία, είναι ασφαλώς εκείνη της Μεταπολίτευσης όταν το αντίστοιχο διακύβευμα ήταν η οικοδόμηση των νέων δημοκρατικών θεσμών σε συνθήκες αστάθειας και απροσδιοριστίας.

ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ
Το κλίμα όμως τώρα είναι ιδιαίτερα δυσμενές για την εμφάνιση νέων κομμάτων, δεδομένης της δυσπιστίας των πολιτών. Οποιο κόμμα και αν εμφανιστεί σήμερα στο πολιτικό σκηνικό, θα πρέπει, εκτός από κόμμα που ενστερνίζεται τις συνθήκες έκτακτης εθνικής ανάγκης, να είναι ταυτόχρονα και ένα παράδοξο είδος «μη κόμματος», δηλαδή θα πρέπει να απεμπολήσει τα γνώριμα χαρακτηριστικά με τα οποία οι πολίτες έχουν ταυτίσει τα κόμματα, κάνοντάς τους να «βγάζουν σπυράκια» (π.χ., κραυγαλέα προσωπική και μικροκομματική ιδιοτέλεια που πλασάρεται με έναν υποκριτικά ανιδιοτελή λόγο). Ενα κόμμα «έκτακτης ανάγκης» μπορεί ακόμα να αποδεχθεί την ενδεχόμενη προσωρινότητά του, καθιστώντας την στοιχείο της «εικόνας» του και πλεονέκτημα για την απελευθέρωση του λόγου του. Πιθανόν αυτό να αποδειχθεί πιο πειστικό από το να εμφανιστεί π.χ. άλλο ένα μικρό κόμμα της Αριστεράς, το οποίο θα θεωρεί τον εαυτό του πυρήνα μιας μελλοντικής μεγάλης στρατιάς προς τον σοσιαλισμό ή όπου αλλού.

Οι πολιτικές συντεταγμένες ενός ενδεχόμενου νέου φορέα Ανανεωτικής Αριστεράς συνάγονται από τα προηγούμενα.
Οχι χρεοκοπία της Ελλάδας.
Ανανέωση, διαφάνεια και αποτελεσματικότητα του πολιτικού συστήματος.
Μετασχηματισμός του ελληνικού οικονομικοκοινωνικού μοντέλου κατά την παρούσα κρίση και μέσω αυτής.
Αριστερός ευρωπαϊσμός με αιχμή την εμβάθυνση της οικονομικής διακυβέρνησης ώστε να ανατραπούν οι γενικευμένες εθνικές πολιτικές λιτότητας και να γίνει εφικτή η συντονισμένη αναπτυξιακή πολιτική σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Πρόκειται ασφαλώς για ένα πολιτικό πλαίσιο εξαιρετικά άβολο για ένα αριστερό κόμμα, καθώς αντιφάσκει με τα στερεότυπα που επικράτησαν στην Αριστερά κατά την ύστερη Μεταπολίτευση.
Ουσιαστικά, σημαίνει:
- Να αποδεχθεί την αναγκαιότητα των σκληρών μέτρων για την αποφυγή της χρεοκοπίας (με αντίβαρο έστω μια «λελογισμένη δημαγωγία»).
- Να εξαντλήσει όλα τα περιθώρια μεταρρυθμίσεων που υπάρχουν στο Πρόγραμμα Σταθεροποίησης και Ανάπτυξης προτάσσοντας τα συμφέροντα και τις ανάγκες των πιο επισφαλών κοινωνικών ομάδων και ιδίως των νέων γενεών, που κινδυνεύουν όχι μόνο από τον «νεοφιλελευθερισμό» αλλά και από την ισχύ των εξασφαλισμένων ανώτερων- μεσαίων στρωμάτων, χάρη στην οποία ισχύ μετακυλίουν τις παθογένειες του οικονομικοκοινωνικού μοντέλου στην υπόλοιπη κοινωνία.
- Να αξιοποιήσει τις αναζητήσεις της σύγχρονης Αριστεράς για την επιβολή νέων θεσμών ρύθμισης της οικονομίας και της κοινωνίας που θα αντιστοιχούν στις νέες συνθήκες του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού και της προωθημένης εξατομίκευσης.

ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ
Το δεύτερο παράδοξο είναι ότι ένα τόσο δύσκολο και άβολο «πρόγραμμα» γίνεται πειστικότερο αν περιλάβει μια αυτοκριτική της Αριστεράς για το μερτικό των ευθυνών της στη χρεοκοπία της χώρας. Στην πραγματικότητα, δεν θα πρόκειται για αυτοκριτική αλλά για νέα αυτογνωσία. Πώς και γιατί η «Αριστερά της θυσίας» εξελίχθηκε στην οικονομίστικη Αριστερά των επιδομάτων, της επιβράβευσης της παραβατικότητας και της κατάχρησης του δημόσιου χώρου; Πώς εξελίχθηκε στην «αγωνιστική» αιχμή του ατομισμού και του συντεχνιασμού που κατέκλυσε την Ελλάδα της ύστερης Μεταπολίτευσης οδηγώντας την στον δημοσιονομικό εκτροχιασμό και τη χρεοκοπία; Γιατί είναι αριστερή πολιτική απασχόλησης να αγωνίζεσαι να νομιμοποιήσεις τους συμβασιούχους του Δημοσίου που διόρισε το ΠΑΣΟΚ και θέλει να απολύσει η Ν.Δ. και ύστερα τους συμβασιούχους της Ν.Δ. που θέλει να απολύσει το ΠΑΣΟΚ; Δεν υπάρχει μια αριστερή πρόταση παραγωγικότερης απασχόλησης για τις νέες γενιές; Στην ουσία, όλα αυτά δεν συνιστούν μόνο μια στενή εθνική αυτοκριτική της Αριστεράς. Εντάσσονται στο πλαίσιο μιας ευρύτερης συζήτησης που αναρωτιέται για την αθέλητη συμβολή του αριστερού οικονομισμού στην εμπέδωση της μετανεωτερικής ναρκισσιστικής καταναλωτικής κουλτούρας η οποία δεσπόζει στις σύγχρονες δημοκρατίες.

Μεγάλα ζητήματα, δυσανάλογα για μικρές κομματικές δυνάμεις. Ισως όμως η ενδεχόμενη εμφάνιση ενός νέου φορέα της Ανανεωτικής Αριστεράς να έχει περισσότερο χρησιμότητα ως σηματοδότης ενός κενού σύγχρονης Αριστεράς, παρά στην πλήρωσή του. Ιδίως στην Ελλάδα, που όλοι ακολουθούμε το γνωστό καλαμπούρι του Γούντι Αλεν: «Εχω μια καλή απάντηση, έχει κανείς μια καλή ερώτηση;».

--------------------------------
ΤΑ ΝΕΑ - 12/6/10
Γιάννης Βούλγαρης,
Καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας

Βαστάει χρόνια αυτή η κολόνια

2010-06-18T18:44:00.012+03:00

29 χρόνια, για να μην πω περισσότερα κρατάει η αντιΠΑΣΟΚ μανία των κάθε είδους εκδοχών της ελληνικής «Αριστεράς».
Το 1989 φτάσανε μέχρι του σημείου να συνεργαστούνε στα ίσια με τη Δεξιά για να χτυπήσουν το κακό ΠΑΣΟΚ.
Συγκυβερνήσανε μάλιστα!

Σύννεφο, λοιπόν, οι βρισιές και οι υστερίες για κάθε τι που αφορά το ΠΑΣΟΚ.
Στα σκάνδαλα, η αναφορά του ΣΥΝασπιστή φτάνει αποκλειστικά στα όρια του Άκη, του Μαντέλη και του Τσουκάτου.
Τι λες ρε που υπάρχει Βατοπέδι ή ότι τα πήραν και γαλάζιοι από τη Siemens (αλλά και αν κάτι τρέχει με το Βατοπέδι ή τα Δομημένα, εμένα σκασίλα μου... το ΠΑΣΟΚ με νοιάζει, σου σηκώνει τους ώμους ο Κου-Κου-Ες)
Κάθε ενέργεια και απόφαση της κυβέρνησης Παπανδρέου χαρακτηρίζεται αντιλαϊκή, νεοφιλελεύθερη και δεξιά…
Αλλά αν είναι δεξιό το ΠΑΣΟΚ (πράγμα κακό κατά συνέπεια), γιατί τότε οι σύντροφοι λησμονούσανε και λησμονάνε τη Νέα Δημοκρατία;
Τσιμουδιά το 2004 – 2009.
(εδώ θα μου πείς λυσμονήσανε τον εμφύλιο, τις μετεμφυλιακές διώξεις, τα Μακρονήσια, κλπ... κι εσύ μας μιλάς για κουκουνάρια;)

Όλα αυτά δεν είναι τυχαία, βέβαια...
Είναι γνωστός ο Πόνος τους!
Βαστάει χρόνια αυτή η κολόνια με το ΠΑΣΟΚ!
Ο κερατάς ο Παπατζής τους έκλεψε – λέει – τα συνθήματα και τα τσιτάτα, αυτοχαρακτηρίστηκε αριστερός και τους πήρε τα «κουκιά»…
Αυτά και πλήθος άλλων γελοιοτήτων!
Γι’ αυτό φωνάζουν τα παιδιά!
Αλλά φίλοι μου, είτε ανήκετε στην αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ που βολοδέρνεται ανάμεσα στον παλαιοκομμουνισμό και στον αριστερισμό, είτε ανήκετε στο «τιμημένο» και σταλινικό ΚΚΕ, κανείς δεν σας έκλεψε ΤΙΠΟΤΑ.
Ούτε ιδεολογία, ούτε συνθήματα, ούτε οπαδούς-στρατιωτάκια.
ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΛΕΒΟΝΤΑΙ...
ΤΑ ΚΑΤΑΚΤΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑ!
Απλά ο Αντρέας έδωσε ένα Όραμα στον πολύπαθο ελληνικό λαό και η μεγάλη δημοκρατική και αριστερή μάζα πήρε το δρόμο της Αλλαγής θέτοντας τέρμα στην μονοκρατορία της Δεξιάς και στα κομματικά δεσμά του παραδοσιακού αριστερού μαζοχισμού.

Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια
κι έτσι τρελά με συγκινείς
έρχεσαι-φεύγεις πως τ΄αποφεύγεις
να γίνουμε όλοι συγγενείς

Βρώμικες γάζες

2010-06-17T11:02:00.006+03:00

Στο τηλέφωνο του Πρόεδρου του Νοσοκομείου ένας προμηθευτής από την επαρχία. Τα τυπικά συγχαρητήρια, στην αρχή ("επί τη αναλήψει" των καθηκόντων σε ένα τόσο μεγάλο και δύσκολο νοσοκομείο) και καπάκι μια καταγγελία από τον προμηθευτή που πιο συγκεκριμένα είναι και κατασκευαστής ιατρικών γαζών... Όταν ο άνθρωπος άρχισε να αποκαλύπτει «διάφορα», η βαριεστημένη διάθεση του Πρόεδρου μετατράπηκε σε ζωηρό ενδιαφέρον…
"Κύριε Πρόεδρε, κλείνω την επιχείρησή μου γιατί ουσιαστικά το «κύκλωμα» με αποκλείει από το να πάρω έστω και μια δουλειά. Επειδή έχω ακούσει καλά λόγια για σας, μην επιτρέψετε να σας κοροϊδέψουν. Οι τιμές μου πάντα ήταν καλές, λίγο πάνω από το κόστος, αλλά πάντα οι διαγωνισμοί κατακυρώνονταν σε άλλους οι οποίοι δίνουν προσφορές κατώτερες του πραγματικού κόστους. Θα απορείτε βέβαια πως "βγαίνουν". Σας μαρτυράω ότι όχι μόνο βγαίνουν οικονομικά, αλλά βγάζουν έξω με αυτόν τον τρόπο τους έντιμους προμηθευτές. Ακούστε το πώς...."
Κι ο εξ επαρχίας κατασκευαστής ιατρικών γαζών άρχισε να εξηγεί την κομπίνα...
Η συνομιλία τέλειωσε και ο Πρόεδρος έμεινε να δουλεύει στο μυαλό του τα όσα του καταγγέλθηκαν, ενώ παράλληλα κοιτούσε τις σημειώσεις που είχε κρατήσει από την προ ολίγων λεπτών συνομιλία που είχε…
Σε κάποια στιγμή άνοιξε το κόκκινο dossier που δέσποζε στη δεξιά γωνία του γραφείου του και στο χαρτομάνι των υποθέσεων διαφθοράς και οικονομικού πλιάτσικου που είχε μέσα, πρόσθεσε και το σημείωμα με τα όσα αφορούσαν την προμήθεια ιατρικών γαζών.
Μετά σηκώθηκε, φόρεσε το σακάκι του και κατηφόρισε προς το φαρμακείο του μεγάλου νοσοκομείου.

Τον υποδέχτηκαν εκεί, η προϊσταμένη και δύο υπάλληλοι του φαρμακείου, που την αρχική τους αμηχανία και περιέργεια διαδέχθηκε η έκπληξη όταν ο Πρόεδρος τους ζήτησε να φέρουν μπροστά του μια μεζούρα. Όταν αυτή βρέθηκε, με την χαρακτηριστική μπάσα και ένρινη φωνή του, παρακάλεσε να του κατεβάσουν από τα ράφια καμιά δεκαπενταριά κουτιά με γάζες, απ’ αυτές που χρησιμοποιούν στα χειρουργεία. Μια από εδώ, μια από εκεί! Τυχαία δειγματοληψία, που λένε…
Τα κουτιά άνοιξαν και άρχισε η μέτρηση από τη μιά άκρη της γάζας στην άλλη. Το αποτέλεσμα προφανώς θα το έχετε μαντέψει: Ούτε ένα ρολό γάζας 100 μέτρων δεν βρέθηκε σωστό! Άλλο μετρήθηκε 94 μέτρα, άλλο 87 και άλλο 84…
Θυμωμένος, μα εξαιρετικά τυπικός και ευγενικός, ο Πρόεδρος ζήτησε να συνταχθεί ένα πρωτόκολλο για τα όσα διαπιστώθηκαν κατά τη μέτρηση των κολοβών χειρουργικών γαζών, αλλά αναστατωμένη η υπεύθυνη του φαρμακείου αρνήθηκε να το υπογράψει, δηλώνοντας ότι θα έπρεπε να συμβουλευθεί πρώτα τον πατέρα της, που κατά σύμπτωση είναι και δικηγόρος…

Εδώ τελειώνει η ιστορία μας ΄…
Δεν γνωρίζω αν ο εξ επαρχίας προμηθευτής – κατασκευαστής θα παραμείνει στον κλάδο, αφού πλέον οι διαγωνισμοί για τις γάζες θα γίνονται έντιμα και με διαφάνεια…
Δεν γνωρίζω επίσης τι συμβουλή έδωσε ο δικηγόρος μπαμπάς στην προϊσταμένη του φαρμακείου κόρη του κι αν στο μέλλον θα μετράει πια το μήκος κάθε γάζας που προμηθεύεται το μεγάλο νοσοκομείο…
Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι το κόκκινο dossier βρίσκεται στα χέρια της Υπουργού Υγείας και η οποία οφείλει να πράξει αναλόγως…
Εθνικό Σύστημα Υγείας και βρώμικες γάζες δεν πάνε μαζί!

------------------------------------

ΥΓ

Το κακό είναι πως το μποϋκοτάζ των προμηθευτών στον ομαλό εφοδιασμό των νοσοκομείων σε αυτή τη φάση δεν χτυπήθηκε ριζικά. Η πρόσφατη ανακωχή και η τακτική αναδίπλωση του κράτους με τη διευθέτηση του τρόπου πληρωμής των χρωστούμενων έγινε υπό το βάρος των οφειλών που απαιτούσαν οι πιστωτές, των γενικότερων οικονομικών αδυναμιών και φυσικά όσων ήσαν ετοιμοθάνατοι στις εντατικές…
Όμως πρέπει να υπάρξει σύντομα ένας 2ος γύρος ενάντια στα αρπακτικά που διέφθειραν υπαλλήλους και γιατρούς των νοσοκομείων. Αυτό απαιτεί ο ελληνικός λαός...

Πυρετός

2010-06-16T08:30:00.008+03:00

Πάνω που μου φύγανε τα "δέκατα" και βάλθηκα να στείλω τις ευχαριστίες μου στην tsaousa και την Κατερίνα για το ενδιαφέρον που έδειξαν για την ίωσή μου και τις ρετσέτες και τις συμβουλές που μου στείλανε, φαίνεται ότι το 37.4 και το 37.5 θα μετατραπούν σε δυνατό πυρετό... εξαιτίας του Προεδρικού Διατάγματος που ετοιμάζεται για τις Απολύσεις και όλα τα άλλα ωραία!
Δε μπορεί ρε παιδιά από τη μια να κάνεις κάθαρση και να σουλουπώνεις το κράτος, δείχνοντας με λίγα λόγια στάση εθνικής ευθύνης, και από την άλλη να επιδίδεσαι σε ένα ανόητο (μα ταυτόχρονα ελεεινό) εργασιακό πογκρόμ... και μάλιστα χωρίς ουσιαστικό λόγο.
(Εκτός και "λόγος" σημαίνει προσωπική ευημερία των βιομηχάνων)
Δηλαδή συγνώμη κύριε Λομβέρδε μας, τι σόι ανάπτυξη θα επιτευχθεί με την κατάργηση του ΜΕΔ και με τις ελεύθερες απολύσεις;
Μπορεί να έχουμε καταντήσει να μας πιάνει τον "ποπό" και το "πουλί" ο κάθε γύφτος και η κάθε ρουφιάνα, να έχουμε υποθηκεύσει το σπιτικό μας μέσα σε εκβιαστικά μνημόνια, όμως υπάρχει και ένα όριο στην ενδοτικότητα.
Να μην κάνουμε πίσω!
Καλύτερα ψωμί κι ελιά ΡΕ!...
Καλύτερα χωρίς ασπιρίνη,
κι ας πάει ο πυρετός 40...

Δέκατα

2010-06-14T00:25:00.002+03:00

37.4 με 37.5 ακατέβατα...
που θα πάει η κατάσταση;